Ulotka dołączona do opakowania: informacja dla pacjenta

Spis treści ulotki

1. Co to jest Lenalidomide Fresenius Kabi i w jakim celu się go stosuje

Lenalidomide Fresenius Kabi zawiera substancję czynną „lenalidomid”. Lek ten należy do grupy leków, które wpływają na działanie układu immunologicznego.

Lenalidomide Fresenius Kabi jest stosowany u dorosłych pacjentów w leczeniu:

szpiczaka mnogiego,
zespołów mielodysplastycznych,
chłoniaka z komórek płaszcza,
chłoniaka grudkowego.

Szpiczak mnogi jest typem nowotworu, który atakuje pewien rodzaj białych krwinek, nazywanych komórkami plazmatycznymi. Komórki te gromadzą się w szpiku kostnym i ulegają niekontrolowanym podziałom. Może to prowadzić do uszkodzeń kości i nerek.

Szpiczak mnogi jest w zasadzie nieuleczalny. Jednakże możliwe jest czasowe znaczne złagodzenie lub usunięcie oznak i objawów choroby. Nazywamy to „remisją”.

Nowo rozpoznany szpiczak mnogi — u pacjentów po przeszczepie szpiku kostnego. W tym wskazaniu, po uzyskaniu odpowiedniego stanu po przeszczepie, Lenalidomide Fresenius Kabi stosuje się w leczeniu podtrzymującym bez innych leków.

Nowo rozpoznany szpiczak mnogi – u pacjentów, u których nie ma możliwości leczenia z wykorzystaniem przeszczepu szpiku kostnego. Lenalidomide Fresenius Kabi stosuje się z innymi lekami, w tym między innymi z:

lekiem stosowanym w chemioterapii, zwanym „bortezomib”;
lekiem przeciwzapalnym, zwanym „deksametazon”;
lekiem stosowanym w chemioterapii, zwanym „melfalan” oraz
lekiem hamującym czynność układu odpornościowego o nazwie „prednizon”.

Pacjent rozpoczyna leczenie z dodatkowymi lekami, a potem kontynuuje leczenie, stosując sam Lenalidomide Fresenius Kabi.

Jeżeli pacjent ma 75 lub więcej lat, lub ma problem z nerkami o nasileniu umiarkowanym do ciężkiego, lekarz przeprowadzi dokładne badania przed rozpoczęciem leczenia.

Szpiczak mnogi – u pacjentów poddanych wcześniejszemu leczeniu. Lenalidomide Fresenius Kabi stosuje się w skojarzeniu z lekiem przeciwzapalnym, zwanym „deksametazonem”.

Lenalidomide Fresenius Kabi może zatrzymać progresję objawów i oznak szpiczaka mnogiego. Wykazano również, że może opóźnić nawrót szpiczaka mnogiego po leczeniu.

Zespoły mielodysplastyczne (MDS) to grupa różnych chorób krwi i szpiku kostnego. Obecne są nieprawidłowe komórki krwi, które nie funkcjonują prawidłowo. U pacjentów mogą występować różne objawy podmiotowe i przedmiotowe, włączając w to małą liczbę czerwonych krwinek (anemia), konieczność przeprowadzania przetoczeń krwi oraz ryzyko zakażenia.

Lenalidomide Fresenius Kabi w monoterapii stosuje się w leczeniu dorosłych pacjentów, u których rozpoznano zespoły mielodysplastyczne, jeżeli spełnione są wszystkie poniższe warunki:

pacjent z powodu małej liczby czerwonych krwinek potrzebuje regularnych przetoczeń krwi („anemia zależna od przetoczeń”);
u pacjenta występuje nieprawidłowość w komórkach szpiku kostnego nazywana „izolowaną nieprawidłowością cytogenetyczną w postaci delecji 5q”. Oznacza to, że organizm pacjenta nie wytwarza wystarczającej liczby zdrowych komórek krwi;
u pacjenta stosowano uprzednio inne sposoby leczenia, które okazały się niewłaściwe lub nie były wystarczająco skuteczne.

Lenalidomide Fresenius Kabi może prowadzić do zwiększenia liczby zdrowych krwinek produkowanych przez organizm, poprzez ograniczenie liczby komórek nieprawidłowych:

może to prowadzić do zmniejszenia liczby wymaganych przetoczeń krwi. Możliwe jest, że przetoczenia nie będą już potrzebne.

Chłoniak z komórek płaszcza (MCL) to nowotwór części układu odpornościowego (tkanki limfatycznej). Atakuje on pewien typ białych krwinek zwanych limfocytami B lub komórkami B. Chłoniak z komórek płaszcza to choroba charakteryzująca się niekontrolowanym wzrostem limfocytów B, w wyniku czego dochodzi do ich nagromadzenia w tkance limfatycznej, szpiku kostnym lub krwi. Lenalidomide Fresenius Kabi w monoterapii stosuje się w leczeniu dorosłych pacjentów, którzy byli wcześniej leczeni innymi lekami.

Chłoniak grudkowy (FL) to powoli rosnący nowotwór złośliwy atakujący limfocyty B. Jest to typ białych krwinek pomagających organizmowi w zwalczaniu zakażeń. U pacjenta z chłoniakiem grudkowym może dochodzić do gromadzenia zbyt dużej liczby limfocytów B we krwi, szpiku kostnym, węzłach chłonnych i śledzionie.

Lenalidomide Fresenius Kabi przyjmuje się razem z innym lekiem zwanym „rytuksymab” w leczeniu dorosłych pacjentów z uprzednio leczonym chłoniakiem grudkowym.

Lenalidomide Fresenius Kabi działa poprzez wpływ na czynność układu immunologicznego i bezpośredni atak na komórki nowotworowe. Lek działa na wiele różnych sposobów:

poprzez zahamowanie rozwoju komórek nowotworowych;
poprzez zahamowanie rozwoju naczyń krwionośnych w nowotworze;
poprzez stymulowanie części układu immunologicznego, tak aby atakował komórki nowotworowe.

2. Informacje ważne przed przyjęciem leku Lenalidomide Fresenius Kabi

Przed rozpoczęciem leczenia lekiem Lenalidomide Fresenius Kabi należy dokładnie przeczytać ulotki wszystkich leków przyjmowanych w skojarzeniu z lekiem Lenalidomide Fresenius Kabi.

Kiedy nie przyjmować leku Lenalidomide Fresenius Kabi:

Jeśli pacjentka jest w ciąży, podejrzewa ciążę lub planuje zajście w ciążę, ponieważ przypuszcza się, że Lenalidomide Fresenius Kabi jest szkodliwy dla nienarodzonego dziecka.
Jeśli pacjentka może zajść w ciążę, chyba że stosuje wszelkie wymagane środki zapobiegania ciąży.
Jeśli pacjent ma uczulenie na lenalidomid lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku.

Jeśli którykolwiek z tych punktów dotyczy pacjenta, nie należy stosować leku Lenalidomide Fresenius Kabi. W razie wątpliwości, należy skonsultować się z lekarzem.

Ostrzeżenia i środki ostrożności:

Przed rozpoczęciem przyjmowania leku Lenalidomide Fresenius Kabi należy omówić to z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką, jeżeli u pacjenta:

w przeszłości występowały zakrzepy krwi;
występują jakiekolwiek objawy zakażenia, takie jak kaszel lub gorączka;
występuje obecnie lub występowało w przeszłości zakażenie wirusowe, szczególnie wirusem ospy wietrznej i półpaśca, zapalenia wątroby typu B, HIV;
występują problemy dotyczące nerek;
wystąpił zawał serca, kiedykolwiek wystąpił skrzep, jeżeli pacjent pali, ma wysokie ciśnienie tętnicze lub duże stężenie cholesterolu;
wystąpiły objawy alergiczne podczas przyjmowania talidomidu;
wystąpiło w przeszłości połączenie którychkolwiek z następujących objawów: rozległa wysypka, zaczerwienienie skóry, wysoka temperatura ciała, objawy grypopodobne, podwyższona aktywność enzymów wątrobowych, nieprawidłowości w obrazie krwi.

Jeśli którykolwiek z powyższych punktów dotyczy pacjenta, przed rozpoczęciem leczenia należy skonsultować się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką.

Należy bezzwłocznie powiedzieć o tym lekarzowi lub pielęgniarce, jeśli w dowolnym momencie w trakcie lub po zakończeniu leczenia u pacjenta wystąpią:

zaburzenia widzenia, utrata wzroku lub podwójne widzenie, trudności w mówieniu, osłabienie ręki lub nogi, zmiana sposobu chodzenia lub zaburzenia równowagi;
duszność, zmęczenie, zawroty głowy, ból w klatce piersiowej, przyspieszony rytm serca albo obrzęk nóg lub kostek.

Testy i badania:

Przed leczeniem i w trakcie leczenia lekiem Lenalidomide Fresenius Kabi, u pacjenta będą wykonywane regularne badania krwi, ponieważ Lenalidomide Fresenius Kabi może spowodować zmniejszenie liczby komórek krwi, które ułatwiają zwalczanie zakażenia (białe krwinki) i ułatwiają krzepnięcie krwi (płytki krwi).

Pacjenci z zespołami mielodysplastycznymi przyjmujący Lenalidomide Fresenius Kabi:

Jeżeli u pacjenta występują zespoły mielodysplastyczne, istnieje zwiększone ryzyko rozwoju ciężkiej choroby nazywanej ostrą białaczką szpikową.

Pacjenci z chłoniakiem z komórek płaszcza przyjmujący Lenalidomide Fresenius Kabi:

Lekarz poprosi o wykonanie badania krwi przed leczeniem, co tydzień przez pierwsze 8 tygodni (2 cykle) leczenia, następnie, co 2 tygodnie w cyklach 3. i 4. oraz co najmniej raz w miesiącu.

Pacjenci z chłoniakiem grudkowym przyjmujący Lenalidomide Fresenius Kabi:

Lekarz poprosi o wykonanie badania krwi przed leczeniem, co tydzień przez pierwsze 3 tygodnie (1 cykl) leczenia, następnie, co 2 tygodnie w cyklach od 2. do 4. oraz co najmniej raz w miesiącu.

Oddawanie krwi:

Podczas leczenia i przez co najmniej 7 dni po zakończeniu leczenia pacjent nie powinien oddawać krwi.

Dzieci i młodzież:

Nie zaleca się stosowania leku Lenalidomide Fresenius Kabi u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat.

Pacjenci w podeszłym wieku i pacjenci, u których występują problemy dotyczące nerek:

Jeżeli pacjent ma 75 lub więcej lat, lub ma problemy dotyczące nerek o nasileniu umiarkowanym do ciężkiego, lekarz przeprowadzi dokładne badania przed rozpoczęciem leczenia.

Lenalidomide Fresenius Kabi a inne leki:

Należy powiedzieć lekarzowi lub pielęgniarce o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio.

3. Jak przyjmować Lenalidomide Fresenius Kabi

Lenalidomide Fresenius Kabi musi być wydawany przez fachowy personel medyczny, który posiada doświadczenie w leczeniu szpiczaka mnogiego, MDS, MCL lub FL.

W przypadku stosowania leku Lenalidomide Fresenius Kabi w leczeniu szpiczaka mnogiego u pacjentów, u których nie ma możliwości leczenia z wykorzystaniem przeszczepu szpiku kostnego lub którzy zostali w przeszłości poddani innemu leczeniu, lek stosuje się z innymi lekami.

W przypadku stosowania leku Lenalidomide Fresenius Kabi w leczeniu szpiczaka mnogiego u pacjentów po przeszczepie szpiku kostnego lub w leczeniu pacjentów z MDS lub MCL, lek należy stosować w monoterapii.

Gdy Lenalidomide Fresenius Kabi stosuje się w leczeniu chłoniaka grudkowego, przyjmuje się go razem z innym lekiem zwanym „rytuksymab”.

Lenalidomide Fresenius Kabi należy zawsze przyjmować zgodnie z zaleceniami lekarza. W razie wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

Cykl leczenia:

Lenalidomide Fresenius Kabi przyjmowany jest w konkretnych dniach w czasie trzech tygodni (21 dni).

Każde 21 dni nazywane jest „cyklem leczenia”. W zależności od dnia cyklu, pacjent przyjmie jeden lub więcej leków. Jednak w niektóre dni pacjent nie będzie przyjmował żadnych leków.

Po zakończeniu każdego 21-dniowego cyklu pacjent powinien rozpocząć nowy „cykl” trwający 21 dni.

Lenalidomide Fresenius Kabi przyjmowany jest w konkretnych dniach w czasie czterech tygodni (28 dni).

Każde 28 dni nazywane jest „cyklem leczenia”. W zależności od dnia cyklu, pacjent przyjmie jeden lub więcej leków. Jednak w niektóre dni pacjent nie będzie przyjmował żadnych leków.

Po zakończeniu każdego 28-dniowego cyklu pacjent powinien rozpocząć nowy „cykl” trwający 28 dni.

Zalecana dawka leku Lenalidomide Fresenius Kabi:

Przed rozpoczęciem leczenia lekarz poinformuje pacjenta:

jaką dawkę leku Lenalidomide Fresenius Kabi powinien przyjmować;
jaką dawkę innych leków pacjent powinien przyjmować w skojarzeniu z lekiem Lenalidomide Fresenius Kabi, jeżeli konieczne jest przyjmowanie innych leków;
w których dniach cyklu przyjmować jakie leki.

Jak i kiedy przyjmować Lenalidomide Fresenius Kabi:

Kapsułkę należy połykać w całości, najlepiej popijając wodą.
Nie łamać, nie otwierać ani nie rozgryzać kapsułek.
Kapsułki można przyjmować z posiłkiem lub bez.
Lenalidomide Fresenius Kabi należy przyjmować w przybliżeniu o tej samej porze każdego dnia, w którym zaplanowane zostało podanie leku.

Przyjęcie większej niż zalecana dawki leku Lenalidomide Fresenius Kabi:

W przypadku przyjęcia większej niż przepisana dawki leku Lenalidomide Fresenius Kabi należy natychmiast powiadomić lekarza.

Pominięcie przyjęcia leku Lenalidomide Fresenius Kabi:

Jeśli pominięto przyjęcie leku Lenalidomide Fresenius Kabi o wyznaczonej porze i:

od tego czasu upłynęło mniej niż 12 godzin: należy natychmiast przyjąć kapsułkę;
od tego czasu upłynęło ponad 12 godzin: nie należy przyjmować kapsułki. Należy przyjąć kolejną kapsułkę o wyznaczonej porze następnego dnia.

4. Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Jeśli wystąpią jakiekolwiek z następujących ciężkich działań niepożądanych, należy przerwać przyjmowanie leku Lenalidomide Fresenius Kabi i natychmiast zwrócić się do lekarza – może być konieczne natychmiastowe leczenie:

pokrzywka, wysypka, obrzęk oczu, ust lub twarzy, trudności w oddychaniu lub świąd;
ciężka reakcja alergiczna mogąca zaczynać się jako wysypka w jednym miejscu, ulegająca rozszerzeniu na obszar całego ciała;
rozległa wysypka, wysoka temperatura ciała, zwiększona aktywność enzymów wątrobowych, nieprawidłowości w obrazie krwi.

Należy natychmiast poinformować lekarza o wystąpieniu któregokolwiek z poniższych ciężkich działań niepożądanych:

gorączka, dreszcze, ból gardła, kaszel, owrzodzenie w jamie ustnej lub jakiekolwiek inne objawy zakażenia;
krwawienie lub siniaczenie przy braku urazu;
ból w klatce piersiowej lub ból nóg;
duszność;
ból kości, osłabienie mięśni, uczucie splątania lub zmęczenie mogące wynikać z wysokiego stężenia wapnia we krwi.

Lenalidomide Fresenius Kabi może zmniejszać liczbę białych kwinek, które zwalczają zakażenie, a także komórek krwi, które ułatwiają krzepnięcie krwi (płytek krwi), co może prowadzić do zaburzeń krzepnięcia, np. krwawienia z nosa oraz siniaczenia.

Inne działania niepożądane:

Należy zauważyć, że u niewielkiej liczby pacjentów może dojść do rozwoju innych rodzajów raka oraz że jest możliwe, iż ryzyko to może się zwiększyć przez leczenie lekiem Lenalidomide Fresenius Kabi.

Bardzo częste działania niepożądane (mogą wystąpić u więcej niż 1 osoby na 10):

zmniejszenie liczby czerwonych krwinek, co może powodować niedokrwistość prowadzącą do męczliwości i osłabienia;
wysypki, świąd;
skurcze mięśni, osłabienie mięśni, ból mięśni, bolesność mięśni, ból kości, ból stawów, ból pleców, ból kończyn;
uogólnione obrzęki, w tym obrzęki rąk i nóg;
osłabienie, zmęczenie;
grypa i objawy grypopodobne, w tym gorączka, ból mięśni, ból głowy, ból ucha, kaszel i dreszcze;
drętwienie, mrowienie lub pieczenie skóry, bóle dłoni lub stóp, zawroty głowy, drżenie, zmniejszenie apetytu, zmienione odczuwanie smaków;
nasilenie bólu, powiększenie się guza lub zaczerwienienie wokół guza;
zmniejszenie masy ciała;
zaparcie, biegunka, nudności, wymioty, ból brzucha, zgaga;
małe stężenie potasu lub wapnia i (lub) sodu we krwi;
nieprawidłowo niska czynność tarczycy;
ból nóg (który może być objawem zakrzepicy), ból w klatce piersiowej lub duszność;
wszystkie rodzaje zakażeń, w tym zakażenie zatok przynosowych, zakażenie płuc i górnych dróg oddechowych;
duszność;
zamazane widzenie;
zamglone widzenie (zaćma);
problemy dotyczące nerek, między innymi nieprawidłowa praca nerek lub niezdolność do utrzymania prawidłowej czynności nerek;
nieprawidłowe wyniki badań wątroby;
zwiększenie wartości wyników badań czynności wątroby;
zmiany dotyczące białek krwi, prowadzące do obrzęku naczyń;
zwiększenie stężenia cukru we krwi (cukrzyca);
zmniejszenie stężenia cukru we krwi;
ból głowy;
krwawienie z nosa;
suchej skóry;
depresja, zmiana nastroju, trudności ze snem;
kaszel;
spadek ciśnienia krwi;
niejasne uczucie fizycznego dyskomfortu, złe samopoczucie;
bolący stan zapalny ust, suchość w jamie ustnej;
odwodnienie.

Częste działania niepożądane (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 osoby na 10):

rozpad czerwonych krwinek (niedokrwistość hemolityczna);
niektóre rodzaje guzów skóry;
krwawienie z dziąseł, żołądka lub jelit;
zwiększenie ciśnienia krwi, wolny, szybki lub nieregularny rytm pracy serca;
zwiększenie ilości substancji powstającej w wyniku prawidłowego i nieprawidłowego rozpadu czerwonych krwinek;
zwiększenie stężenia białka wskazującego na występowanie stanu zapalnego w organizmie;
ciemnienie skóry; zabarwienie skóry w wyniku krwawienia pod jej powierzchnią, zwykle wywołanego przez siniaczenie;
zwiększenie stężenia kwasu moczowego we krwi;
wykwity skórne, zaczerwienienie skóry, pękanie, schodzenie lub łuszczenie się skóry, pokrzywka;
wzmożone pocenie, poty nocne;
trudności w przełykaniu, ból gardła, problemy z jakością głosu lub zmiany głosu;
nieżyt nosa (katar);
wydalanie znacznie większej lub znacznie mniejszej ilości moczu niż prawidłowo lub niezdolność do kontrolowania czasu oddawania moczu;
wydalanie krwi z moczu;
duszność, zwłaszcza w pozycji leżącej;
trudności ze wzwodem;
udar, omdlenia, zawroty głowy;
ból w klatce piersiowej rozprzestrzeniający się do ramion, szyi, żuchwy, pleców lub brzucha;
słabość mięśni, brak energii;
ból szyi, ból w klatce piersiowej;
dreszcze;
obrzęki stawów;
spowolnienie lub zablokowanie wypływu żółci z wątroby;
małe stężenie fosforanów lub magnezu we krwi;
trudności w mówieniu;
uszkodzenie wątroby;
zaburzenia równowagi, trudności z poruszaniem się;
głuchota, szumy uszne;
ból nerwów, nieprzyjemne, nieprawidłowe odczucia, zwłaszcza w reakcji na dotyk;
nadmierna ilość żelaza w organizmie;
pragnienie;
uczucie splątania;
ból zęba;
upadek mogący prowadzić do urazu.

Niezbyt częste działania niepożądane (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 osoby na 100):

krwawienie wewnątrz czaszki;
problemy z krążeniem;
utrata widzenia;
utrata popędu płciowego (libido);
wydalanie dużych ilości moczu, z towarzyszącym bólem kości i osłabieniem;
żółte zabarwienie skóry, błon śluzowych lub oczu;
ból brzucha, wzdęcie lub biegunka, które mogą być objawami zapalenia jelita grubego;
uszkodzenie komórek nerek;
zmiana koloru skóry, wrażliwość na światło słoneczne;
zespół rozpadu guza – powikłania przemiany materii, które mogą wystąpić w trakcie leczenia nowotworu.

Działania niepożądane o nieznanej częstości (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych):

nagły lub łagodny, ale nasilający się ból w górnej części brzucha i (lub) pleców;
świszczący oddech, duszność lub suchy kaszel;
obserwowano rzadkie przypadki rozpadu mięśni;
choroba skóry wywołana przez zapalenie małych naczyń krwionośnych;
rozpad ściany żołądka lub jelita, co może prowadzić do bardzo ciężkiego zakażenia.

Zgłaszanie działań niepożądanych:

Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi, farmaceucie lub pielęgniarce.

5. Jak przechowywać Lenalidomide Fresenius Kabi

Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na blistrze i kartoniku po: „EXP”.

Brak specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania leku.

Nie stosować tego leku, jeśli zauważy się jakiekolwiek uszkodzenia lub ślady otwierania opakowania.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpady. Niewykorzystane leki należy zwrócić do apteki. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko.

6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera Lenalidomide Fresenius Kabi:

Lenalidomide Fresenius Kabi, 2,5 mg, kapsułki, twarde:

Substancją czynną leku jest lenalidomid. Każda kapsułka zawiera 2,5 mg lenalidomidu.
Pozostałe składniki to: laktoza, celuloza mikrokrystaliczna, kroskarmeloza sodowa i magnezu stearynian.

Lenalidomide Fresenius Kabi, 5 mg, kapsułki, twarde:

Substancją czynną leku jest lenalidomid. Każda kapsułka zawiera 5 mg lenalidomidu.
Pozostałe składniki to: laktoza, celuloza mikrokrystaliczna, kroskarmeloza sodowa i magnezu stearynian.

Lenalidomide Fresenius Kabi, 7,5 mg, kapsułki, twarde:

Substancją czynną leku jest lenalidomid. Każda kapsułka zawiera 7,5 mg lenalidomidu.
Pozostałe składniki to: laktoza, celuloza mikrokrystaliczna, kroskarmeloza sodowa i magnezu stearynian.

Lenalidomide Fresenius Kabi, 10 mg, kapsułki, twarde:

Substancją czynną leku jest lenalidomid. Każda kapsułka zawiera 10 mg lenalidomidu.
Pozostałe składniki to: laktoza, celuloza mikrokrystaliczna, kroskarmeloza sodowa i magnezu stearynian.

Lenalidomide Fresenius Kabi, 15 mg, kapsułki, twarde:

Substancją czynną leku jest lenalidomid. Każda kapsułka zawiera 15 mg lenalidomidu.
Pozostałe składniki to: laktoza, celuloza mikrokrystaliczna, kroskarmeloza sodowa i magnezu stearynian.

Lenalidomide Fresenius Kabi, 20 mg, kapsułki, twarde:

Substancją czynną leku jest lenalidomid. Każda kapsułka zawiera 20 mg lenalidomidu.
Pozostałe składniki to: laktoza, celuloza mikrokrystaliczna, kroskarmeloza sodowa i magnezu stearynian.

Lenalidomide Fresenius Kabi, 25 mg, kapsułki, twarde:

Substancją czynną leku jest lenalidomid. Każda kapsułka zawiera 25 mg lenalidomidu.
Pozostałe składniki to: laktoza, celuloza mikrokrystaliczna, kroskarmeloza sodowa i magnezu stearynian.

Jak wygląda Lenalidomide Fresenius Kabi i co zawiera opakowanie:

Lenalidomide Fresenius Kabi, 2,5 mg, kapsułki, twarde, nieprzezroczyste z białym korpusem i zielonym do jasnozielonego wieczkiem o długości około 14,3 mm, z nadrukiem „L9NL” i „2,5”.

Lenalidomide Fresenius Kabi, 5 mg, kapsułki, twarde, nieprzezroczyste z białymi korpusem i wieczkiem o długości około 18,0 mm, z nadrukiem „L9NL” i „5”.

Lenalidomide Fresenius Kabi, 7,5 mg, kapsułki, twarde, z białym korpusem i żółtym wieczkiem o długości około 18,0 mm, z nadrukiem „L9NL” i „7,5”.

Lenalidomide Fresenius Kabi, 10 mg, kapsułki, twarde, nieprzezroczyste, z żółtym korpusem i zielonym do jasnozielonego wieczkiem o długości około 21,7 mm, z nadrukiem „L9NL” i „10”.

Lenalidomide Fresenius Kabi, 15 mg, kapsułki, twarde, nieprzezroczyste z białym korpusem i niebieskim do jasnoniebieskiego wieczkiem o długości około 21,7 mm, z nadrukiem „L9NL” i „15”.

Lenalidomide Fresenius Kabi, 20 mg, kapsułki, twarde, nieprzezroczyste, z niebieskim do jasnoniebieskiego korpusem i zielonym do jasnozielonego wieczkiem o długości około 21,7 mm, z nadrukiem „L9NL” i „20”.

Lenalidomide Fresenius Kabi, 25 mg, kapsułki, twarde, nieprzezroczyste z białym korpusem i wieczkiem o długości około 21,7 mm, z nadrukiem „L9NL” i „25”.

Każde pudełko tekturowe zawiera 7 lub 21 kapsułek twardych.

Podmiot odpowiedzialny:

Fresenius Kabi Polska Sp. z o.o. Al. Jerozolimskie 134 02-305 Warszawa

Wytwórca/Importer:

Synthon Hispania, S.L. c/ Castelló, 1 08830 Sant Boi de Llobregat (Barcelona) Hiszpania

Synthon BV Microweg 22 6545 CM Nijmegen Holandia

Data ostatniej aktualizacji ulotki: 16.01.2024 r.