CRYSVITA – ulotka dołączona do opakowania
Należy uważnie zapoznać się z treścią ulotki przed zastosowaniem leku, ponieważ zawiera ona informacje ważne dla pacjenta.
- Należy zachować tę ulotkę, aby w razie potrzeby móc ją ponownie przeczytać.
- W razie jakichkolwiek wątpliwości należy zwrócić się do lekarza, farmaceuty lub pielęgniarki.
- Lek ten przepisano ściśle określonej osobie. Nie należy go przekazywać innym. Lek może zaszkodzić innej osobie, nawet jeśli objawy jej choroby są takie same.
- Jeśli u pacjenta wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi.
1. Co to jest lek CRYSVITA i w jakim celu się go stosuje
Co to jest lek CRYSVITA
Lek CRYSVITA zawiera burosumab jako substancję czynną. Jest to rodzaj leku zwany ludzkim przeciwciałem monoklonalnym.
W jakim celu stosuje się lek CRYSVITA
Lek CRYSVITA jest stosowany w leczeniu hipofosfatemii sprzężonej z chromosomem X (ang. X-linked hypophosphataemia, XLH). Stosuje się go u dzieci i młodzieży w wieku od 1 roku do 17 lat oraz u osób dorosłych.
Lek CRYSVITA jest stosowany w leczeniu osteomalacji onkogenicznej (ang. tumour-induced osteomalacia, TIO) u dzieci i młodzieży w wieku od 1 roku do 17 lat oraz u osób dorosłych, w przypadkach gdy nie można skutecznie usunąć albo zlokalizować guza nowotworowego powodującego tę chorobę.
Co to jest hipofosfatemia sprzężona z chromosomem X (XLH)
Hipofosfatemia sprzężona z chromosomem X (XLH) to choroba genetyczna.
- U osób z XLH występuje większa zawartość hormonu zwanego czynnikiem wzrostu fibroblastów 23 (ang. fibroblast growth factor 23, FGF23).
- FGF23 zmniejsza ilość fosforanów we krwi.
- Niskie stężenie fosforanów może:
- uniemożliwić prawidłowe twardzenie, a u dzieci i młodzieży – prawidłowy wzrost kości;
- wywoływać ból i sztywność kości i stawów.
Co to jest osteomalacja onkogeniczna (TIO)
- Osoby z TIO mają wyższy poziom hormonu zwanego FGF23 wytwarzanego przez niektóre rodzaje guzów.
- FGF23 obniża stężenie fosforanów we krwi.
- Małe stężenie fosforanów może prowadzić do zmiękczenia kości, osłabienia mięśni, zmęczenia, bólu kości i złamań.
Jak działa lek CRYSVITA
Lek CRYSVITA wiąże się z FGF23 we krwi, uniemożliwiając działanie FGF23 i zwiększając ilość fosforanów we krwi, przez co możliwe jest uzyskanie prawidłowego stężenia fosforanów we krwi.
2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku CRYSVITA
Kiedy nie stosować leku CRYSVITA
- jeśli pacjent ma uczulenie na burosumab lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6);
- jeśli pacjent przyjmuje jakiekolwiek środki uzupełniające fosforany lub niektóre środki uzupełniające witaminę D (które zawierają tak zwaną aktywną witaminę D, np. kalcytriol);
- jeśli u pacjenta już występuje wysokie stężenie fosforanów we krwi (hiperfosfatemia);
- jeśli u pacjenta występuje ciężka choroba nerek lub niewydolność nerek.
Reakcje alergiczne
Należy przerwać stosowanie leku CRYSVITA i niezwłocznie skontaktować się z lekarzem w razie wystąpienia któregokolwiek z następujących działań niepożądanych, gdyż mogą być one objawami reakcji alergicznej:
- wysypka i swędzenie całego ciała;
- silne obrzmienie powiek, ust lub warg (obrzęk naczynioruchowy);
- duszność;
- szybkie bicie serca;
- pocenie się.
Jeśli u pacjenta występuje którykolwiek z wymienionych powyżej stanów, nie powinien on stosować leku CRYSVITA. W razie wątpliwości przed zastosowaniem leku CRYSVITA należy zwrócić się do lekarza.
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Reakcje skórne
Mogą wystąpić reakcje skórne w miejscu wstrzyknięcia – więcej informacji można znaleźć w punkcie 4. Jeśli te reakcje są silne, należy poinformować o tym lekarza.
Badania kontrolne
W czasie leczenia lekarz oznaczy stężenie fosforanów i wapnia we krwi i moczu pacjenta. Może on również wykonywać badania ultrasonograficzne (USG) nerek, aby zmniejszyć ryzyko hiperfosfatemii (nadmiar fosforanów we krwi) i mineralizacji ektopowej (odkładanie się wapnia w tkankach, np. w nerkach). Od czasu do czasu będą również prowadzone badania poziomu parathormonu w surowicy.
Dzieci w wieku poniżej 1 roku
Leku CRYSVITA nie należy podawać dzieciom w wieku poniżej 1 roku, gdyż nie badano w tej grupie wiekowej bezpieczeństwa i skutków działania tego leku.
Lek CRYSVITA a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować.
Pacjent nie powinien stosować leku CRYSVITA i powinien poinformować lekarza, jeśli przyjmuje:
- środki uzupełniające fosforany;
- niektóre środki uzupełniające witaminę D (które zawierają tak zwaną aktywną witaminę D, np. kalcytriol). Istnieją pewne środki uzupełniające witaminę D, których stosowanie pacjent może kontynuować lub których stosowanie może rozpocząć; lekarz prowadzący zaleci pacjentowi odpowiednie preparaty.
Przed rozpoczęciem stosowania leku CRYSVITA należy porozmawiać z lekarzem:
- jeśli pacjent przyjmuje leki, które w organizmie działają jak wapń (kalcymimetyki). W przypadku jednoczesnego stosowania może obniżyć się stężenie wapnia we krwi.
- jeśli pacjent z TIO ma otrzymać leczenie guza pierwotnego (tj. radioterapię lub resekcję). W takim przypadku leczenie lekiem CRYSVITA można rozpocząć dopiero po zakończeniu leczenia pierwotnego nowotworu i jeśli stężenie fosforanów w surowicy będzie małe.
Ciąża i karmienie piersią
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza, że może być w ciąży, lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku, ponieważ nie wiadomo, czy lek CRYSVITA może mieć wpływ na dziecko.
Lek CRYSVITA nie jest zalecany do stosowania w okresie ciąży.
Jeśli pacjentka może zajść w ciążę, w czasie stosowania leku CRYSVITA musi stosować skuteczną metodę antykoncepcji. Należy to omówić z lekarzem.
Nie wiadomo, czy lek CRYSVITA przenika do mleka ludzkiego. Nie można wykluczyć zagrożenia dla noworodków/dzieci. Należy to omówić z lekarzem.
Prowadzenie pojazdów, jazda na rowerze i obsługa maszyn
Lek CRYSVITA może wywoływać zawroty głowy i wpływać na zdolność pacjenta do jazdy na rowerze, obsługi dowolnych narzędzi lub maszyn bądź prowadzenia pojazdów. Jeśli pacjent uważa, że lek wywołuje u niego takie objawy, nie może jeździć na rowerze, obsługiwać narzędzi lub maszyn ani prowadzić pojazdów, oraz powinien poinformować o tym lekarza.
Lek CRYSVITA zawiera sorbitol
- CRYSVITA 10 mg roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce: ten lek zawiera 15,30 mg sorbitolu w każdej ampułko-strzykawce.
- CRYSVITA 20 mg roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce: ten lek zawiera 30,61 mg sorbitolu w każdej ampułko-strzykawce.
- CRYSVITA 30 mg roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce: ten lek zawiera 45,91 mg sorbitolu w ampułko-strzykawce.
3. Jak stosować lek CRYSVITA
Lek CRYSVITA powinien być podawany w postaci wstrzyknięcia podskórnego (podanie podskórne) w górną część ramienia, brzuch, pośladek lub udo. Ten lek może zostać podany pacjentowi przez pracownika ochrony zdrowia, lub alternatywnie, lekarz może także zalecić pacjentowi samodzielne wykonywanie wstrzyknięć lub wykonanie wstrzyknięcia przez opiekuna pacjenta. Jeśli pacjentowi zaproponowano samodzielne wstrzyknięcie, przed pierwszym samodzielnym wstrzyknięciem pracownik ochrony zdrowia przeprowadzi szkolenie, aby pokazać pacjentowi lub jego opiekunowi prawidłowy sposób stosowania leku CRYSVITA.
Pierwsze samodzielne wstrzyknięcie po rozpoczęciu leczenia lub zmianie dawki powinno zostać wykonane w obecności pracownika ochrony zdrowia. Na końcu tej ulotki znajduje się szczegółowa „Instrukcja stosowania” dotycząca stosowania ampułko-strzykawki. Wykonując wstrzyknięcie leku CRYSVITA sobie lub swojemu dziecku, należy dokładnie przestrzegać tej instrukcji.
Ten lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza, pielęgniarki lub farmaceuty. W razie wątpliwości należy zwrócić się do lekarza, pielęgniarki lub farmaceuty.
Jaka ilość leku CRYSVITA będzie potrzebna
Dawka zależy od masy ciała pacjenta. Lekarz ustali dawkę odpowiednią dla danego pacjenta.
Dawkowanie w XLH i TIO
Konieczne będzie wstrzykiwanie dawki leku CRYSVITA:
- co dwa tygodnie u dzieci i młodzieży w wieku od 1 roku do 17 lat;
- co cztery tygodnie u osób dorosłych.
Lekarz wykona badania, aby upewnić się, że pacjent otrzymuje odpowiednią dawkę i w razie potrzeby może zmienić dawkę lub częstotliwość podawania leku.
Maksymalna dawka u pacjentów z XLH
Maksymalna dawka podawana pacjentowi w leczeniu XLH wynosi 90 mg.
Maksymalna dawka u pacjentów z TIO
Maksymalna dawka podawana pacjentowi w leczeniu TIO:
- u dzieci w wieku od 1 roku do 12 lat wynosi 90 mg
- u młodzieży w wieku od 13 do 17 lat i u dorosłych wynosi 180 mg
Pacjenci z TIO
U pacjentów z TIO, którzy wymagają leczenia guza pierwotnego (tj. radioterapii lub resekcji) leczenie lekiem CRYSVITA zostanie przerwane przez lekarza. Po zakończeniu leczenia nowotworu lekarz sprawdzi stężenie fosforanów u pacjenta i wznowi leczenie lekiem CRYSVITA, jeśli stężenie fosforanów w surowicy będzie małe.
Otrzymanie większej niż zalecana dawki leku CRYSVITA
Należy natychmiast poinformować lekarza, jeśli pacjent uważa, że otrzymał większą niż zalecana dawkę leku CRYSVITA.
Pominięcie zastosowania leku CRYSVITA
W przypadku pominięcia dawki należy natychmiast zwrócić się do lekarza. Należy jak najszybciej przyjąć pominiętą dawkę, a lekarz odpowiednio zmodyfikuje kolejne dawki.
W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku należy zwrócić się do lekarza.
4. Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Działania niepożądane u dzieci i młodzieży z XLH
Bardzo często (mogą występować u więcej niż 1 na 10 dzieci i młodzieży):
- ropień (zakażenie) zęba;
- kaszel;
- ból głowy;
- zawroty głowy;
- wymioty;
- nudności;
- biegunka;
- zaparcie;
- próchnica zębów lub ubytki;
- wysypka;
- ból mięśni (mialgia) oraz ból dłoni i stóp;
- reakcje w miejscu wstrzyknięcia, w tym:
- zaczerwienienie lub wysypka,
- ból lub swędzenie,
- obrzęk,
- krwawienie lub zasinienie.
- gorączka;
- niskie stężenie witaminy D we krwi.
Częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych):
- podwyższone stężenie fosforanów we krwi.
Działania niepożądane u dzieci i młodzieży z TIO
Działania niepożądane u dzieci i młodzieży nie są znane, ponieważ nie przeprowadzono badań klinicznych.
Działania niepożądane u dorosłych z XLH i TIO
Bardzo często (mogą występować u więcej niż 1 na 10 osób dorosłych):
- ropień (zakażenie) zęba;
- ból głowy;
- zawroty głowy;
- zespół niespokojnych nóg (nieodparta potrzeba poruszania nogami w celu ukojenia dyskomfortu, bólu lub nietypowych odczuć w nogach, zwłaszcza przed snem lub w nocy);
- zaparcie;
- ból pleców;
- kurcze mięśni;
- reakcje w miejscu wstrzyknięcia, które mogą obejmować ból lub obrzęk;
- małe stężenie witaminy D we krwi.
Często (mogą występować u maksymalnie 1 na 10 osób dorosłych):
- wysypka;
- podwyższone stężenie fosforanów we krwi.
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi. Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do „krajowego systemu zgłaszania” wymienionego w załączniku V. Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat bezpieczeństwa stosowania leku.
5. Jak przechowywać lek CRYSVITA
Lek CRYSVITA należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.
Nie stosować leku CRYSVITA po upływie terminu ważności zamieszczonego na pudełku i etykiecie po: „EXP”. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca. Przechowywać w lodówce (2°C–8°C). Nie zamrażać.
Przechowywać ampułko-strzykawkę w opakowaniu zewnętrznym w celu ochrony przed światłem. Nie stosować leku CRYSVITA, jeśli zawiera widoczne cząstki.
Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko. W przypadku samodzielnego wstrzykiwania należy zapoznać się z krokiem 4 „Instrukcji stosowania” znajdującej się na końcu ulotki dla pacjenta, w którym znajdują się informacje na temat wyrzucania niewykorzystanych leków i materiałów. Należy zapytać pracownika ochrony zdrowia lub farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa.
6. Zawartość opakowania i inne informacje
Co zawiera lek CRYSVITA
Substancją czynną leku jest burosumab.
Ampułko-strzykawka 10 mg:
Każda ampułko-strzykawka zawiera 10 mg burosumabu w 0,33 ml roztworu.
Ampułko-strzykawka 20 mg:
Każda ampułko-strzykawka zawiera 20 mg burosumabu w 0,67 ml roztworu.
Ampułko-strzykawka 30 mg:
Każda ampułko-strzykawka zawiera 30 mg burosumabu w 1 ml roztworu.
Pozostałe składniki to: L-histydyna, D-sorbitol (E 420), polisorbat 80, L-metionina, kwas solny 10% i woda do wstrzykiwań (dalsze informacje znajdują się w punkcie 2 „Lek CRYSVITA zawiera sorbitol”).
Jak wygląda lek CRYSVITA i co zawiera opakowanie
Lek CRYSVITA ma postać przejrzystego do lekko opalizującego, bezbarwnego do bladożółtego lub bladobrązowego roztworu do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce. Każde opakowanie zawiera 1 ampułko-strzykawkę.
Różne dawki produktu leczniczego można odróżnić dzięki różnym kolorom tłoka:
10 mg (niebieski), 20 mg (czerwony) i 30 mg (zielony).
Podmiot odpowiedzialny
Kyowa Kirin Holdings B.V. Bloemlaan 2
2132NP Hoofddorp Holandia
medinfo@kyowakirin.com
Wytwórca
allphamed PHARBIL Arzneimittel GmbH Hildebrandstr. 10-12
37081. Göttingen
Niemcy
Kyowa Kirin Holdings B.V. Bloemlaan 2
2132NP Hoofddorp Holandia
Data ostatniej aktualizacji ulotki:
Inne źródła informacji
Szczegółowe informacje o tym leku znajdują się na stronie internetowej Europejskiej Agencji Leków http://www.ema.europa.eu. Znajdują się tam również linki do stron internetowych o rzadkich chorobach i sposobach leczenia.
INSTRUKCJA STOSOWANIA
Następująca Instrukcja stosowania jest przeznaczona do:
- samodzielnego podania wstrzyknięcia;
- podania wstrzyknięcia przez opiekuna lub pracownika ochrony zdrowia.
Należy uważnie przeczytać tę instrukcję stosowania przed zastosowaniem leku CRYSVITA.
- Pacjent powinien wykonywać wstrzyknięcie sobie lub innej osobie tylko w sytuacji, gdy tak zalecił lekarz.
- Lek można samodzielnie wstrzykiwać sobie lub innej osobie dopiero po przeszkoleniu w zakresie techniki wstrzykiwania. Pierwsze samodzielne wstrzyknięcie po rozpoczęciu leczenia lub jakiejkolwiek zmianie dawki należy wykonać w obecności lekarza, farmaceuty lub pielęgniarki (pracownika ochrony zdrowia).
- Ten lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami pracownika ochrony zdrowia. W razie wątpliwości należy zwrócić się do pracownika ochrony zdrowia.
- Lekarz przepisze dawkę właściwą dla pacjenta. Dawkę mierzy się w miligramach (mg).
- Pracownik ochrony zdrowia poinformuje pacjenta, ile leku CRYSVITA należy podać sobie lub innej osobie. Do uzyskania właściwej dawki konieczne może być podanie więcej niż jednej ampułko-strzykawki.
- Jeśli pracownik ochrony zdrowia powie, że konieczne jest wykonanie więcej niż jednego wstrzyknięcia do podania wymaganej dawki, należy w przypadku każdego wstrzyknięcia powtórzyć kroki 2–4.
- W przypadku każdego wstrzyknięcia należy używać nowych materiałów.
- Każda ampułko-strzykawka jest wyłącznie do jednorazowego użycia. Do każdego wstrzyknięcia należy zawsze użyć nowej ampułko-strzykawki z lekiem CRYSVITA, informacje na temat usuwania wykorzystanych strzykawek i innych materiałów można znaleźć w punkcie 4.
- W miarę możliwości należy zmieniać miejsce podania każdego wstrzyknięcia na ciele.
- Przy podawaniu leku CRYSVITA małemu dziecku może być wskazana pomoc drugiej osoby.
- Nie stosować leku CRYSVITA w przypadku uczulenia na którykolwiek z jego składników. Należy zaprzestać stosowania leku CRYSVITA w przypadku wystąpienia dowolnej reakcji alergicznej w czasie lub po zakończeniu wstrzyknięcia i natychmiast skontaktować się z pracownikiem ochrony zdrowia. Więcej informacji można znaleźć w punkcie 2 ulotki dla pacjenta.
Lek CRYSVITA jest dostępny w ampułko-strzykawkach o trzech różnych dawkach: 10 mg (niebieska), 20 mg (czerwona) i 30 mg (zielona). Ilość płynu w ampułko-strzykawkach różni się w zależności od dawki. Otrzymane strzykawki będą zależeć od przepisanej dawki.
Te instrukcje są przeznaczone dla wszystkich trzech dawek.
1 ml
0,33 ml
0,67 ml
![]() |
Poniżej przedstawiono części ampułko-strzykawki CRYSVITA:
Tłok
Cofnięta igła
Cylinder strzykawki
Sprężyna
Po użyciu
Przed użyciem
Pierścień na palec
Okienko kontrolne
Lek
Aktywowane zabezpieczenie
![]() |
![]() |
Krok 1. Zgromadzenie i sprawdzenie materiałów
Przed użyciem lek CRYSVITA należy przechowywać w lodówce. W przypadku konieczności podania leku CRYSVITA sobie lub innej osobie, należy wyjąć lek CRYSVITA z lodówki, ale pozostawić go w pudełku. Umieścić pudełko na czystej, płaskiej powierzchni.
Należy przyjrzeć się pudełkom leku CRYSVITA, aby sprawdzić dawkę każdej ampułko-strzykawki przed jej podaniem.
Upewnić się, że wyjęto odpowiednią liczbę strzykawek z prawidłową dawką w każdej ampułko-strzykawce, by podać dawkę w mg wskazaną przez pracownika ochrony zdrowia.
W razie wątpliwości zwrócić się o poradę do pracownika ochrony zdrowia.
Odstawić pudełko z ampułko-strzykawką na 45 minut, aby osiągnęła ona temperaturę pokojową. Nie ogrzewać ampułko-strzykawki w żaden inny sposób, np. w gorącej wodzie lub mikrofalówce. Nie narażać ampułko-strzykawki na bezpośrednie działanie światła słonecznego.
Po 45 minutach otworzyć pudełko i wyjąć plastikową tackę. Delikatnie chwycić ampułko-strzykawkę za cylinder i wyjąć z tacki.
Nie podnosić strzykawki za tłok ani osłonę igły.
GAZIKI NASĄCZONE ALKOHOLEM
![]() |
Nie dotykać tłoka ani nie zdejmować osłony igły, do momentu przygotowania się do jej użycia.
Umieścić wszystkie potrzebne materiały na czystej, płaskiej powierzchni. Do każdego wstrzyknięcia potrzebne będą:
- Ampułko-strzykawka CRYSVITA
- Gaziki nasączone alkoholem
- Pojemnik na ostre odpady
- Gazik lub wacik
Jeśli pacjent nie ma tych materiałów, należy poinformować pracownika ochrony zdrowia.
Nie używać ampułko-strzykawki, jeśli brakuje osłony na igłę lub nie jest ona dobrze zamocowana.
Nie używać ampułko-strzykawki, jeśli jest ona popękana lub uszkodzona w jakikolwiek sposób.
Należy sprawdzić dawkę na etykiecie każdej ampułko-strzykawki.
Sprawdzić termin ważności (podany po „EXP”) na etykiecie każdej ampułko-strzykawki.Nie należy używać ampułko-strzykawki, jeśli minął jej termin ważności.
Sprawdzić płyn w ampułko-strzykawce. Nie wstrząsać.
Płyn CRYSVITA powinien być przezroczysty do lekko opalizującego, bezbarwny do bladobrązowego lub bladożółtego.
Uwaga: Obecność pęcherzyków powietrza w leku jest zjawiskiem normalnym. Pęcherzyki powietrza nie zaszkodzą pacjentowi ani nie wpłyną na dawkę leku.
Nie należy używać ampułko-strzykawki, jeśli płyn jest odbarwiony, mętny lub zawiera jakiekolwiek cząstki.
Przed przejściem do „Kroku 2″ należy dokładnie umyć ręce wodą z mydłem.
Okolica brzucha Górna część ud
Zewnętrza strona górnej części ramion Pośladki
![]() |
Krok 2. Przygotowanie miejsca wstrzyknięcia
| Wstrzyknięcie należy podawać w warstwę tkanki tłuszczowej znajdującej się tuż pod skórą. Wybór miejsca wstrzyknięcia należy do pacjenta. Jeśli pacjent wykonuje wstrzyknięcie sobie samemu, odpowiednie miejsca to: • okolica brzucha, górna część ud.Jeśli pacjent wykonuje wstrzyknięcie innej osobie, odpowiednie miejsca to: • okolica brzucha, górna część ud, zewnętrza strona górnej części ramion, pośladki.Nie wykonywać wstrzyknięcia: • w miejsce obolałe, zaczerwienione, zasinione lub z pękniętą skórą; • w miejsce występowania rozstępów lub blizn (w tym poparzeń); • bezpośrednio w znamię lub w okolicę znamienia. |
| Oczyścić miejsce wstrzyknięcia gazikiem nasączonym alkoholem i pozostawić do wyschnięcia.Nie dotykać i nie dmuchać na miejsce wstrzyknięcia. |
Miejsce wstrzyknięcia
![]() |
Jeśli wykonuje się więcej niż jedno wstrzyknięcie, każde należy wykonać w inne miejsce. Każde miejsce wstrzyknięcia należy przemyć nowym gazikiem nasączonym alkoholem i pozostawić skórę do wyschnięcia.
Lek CRYSVITA należy wstrzykiwać w czystą, suchą skórę.
Osłona igły
![]() |
Krok 3. Wstrzyknięcie leku CRYSVITA
Przytrzymać cylinder strzykawki, z igłą skierowaną w kierunku od siebie.
Drugą ręką prostym ruchem ściągnąć osłonę z igły.
Nie przekręcać osłony igły.
Wyrzucić osłonę igły do pojemnika na ostre odpady.
- Nie dotykać igły ani tłoka.
- Po zdjęciu osłony nie dopuszczać, by igła weszła w kontakt z jakąkolwiek powierzchnią.
Miejsce wstrzyknięcia
![]() |
![]() |
- Nie używać strzykawki, jeśli się ją upuści po zdjęciu osłony lub jeśli igła wydaje się uszkodzona.
| Nie dotykając oczyszczonego miejsca wstrzyknięcia, mocno przyszczypnąć skórę między kciukiem i pozostałymi palcami, tworząc powierzchnię o szerokości około 5 cm. | ||
LUB |
||
| Przytrzymać strzykawkę między kciukiem i palcem wskazującym dominującej ręki. Igłę należy wprowadzić do skóry pod kątem 45° lub 90°.Pracownik ochrony zdrowia wskaże właściwy kąt wprowadzenia igły.Szybkim ruchem wbić igłę do przyszczypniętej skóry. Wprowadzając igłę, nie wolno naciskać tłoka. | ||
| Tłok Po wprowadzeniu igły nie wolno nią poruszać. Cały czas trzymać przyszczypniętą skórę.Jedną ręką chwycić pierścień na palec i powolii równomiernie naciskać tłok strzykawki ażPierścień na palec do jej opróżnienia. Nie wyjmować jeszcze igły. |
| Po podaniu pełnej dawki trzymać strzykawkę pod takim samym kątem wstrzyknięcia i wyjąć igłę, delikatnie ciągnąc strzykawkę prosto.Nie przechylać strzykawki podczas jej wyjmowania. Nie pocierać skóry w miejscu wstrzyknięcia. Puścić przyszczypniętą skórę. |
| Zwolnić tłok. Zabezpieczenie zostanieTłok aktywowane i zakryje igłę.Aby uniknąć zranienia, nie nakładać osłonyz powrotem na igłę. Nie dotykać nieosłoniętej igły. |
![]() |
W przypadku wystąpienia krwawienia uciskać miejsce wstrzyknięcia przez kilka sekund wacikiem lub gazikiem.
Krok 4. Po każdym wstrzyknięciu
Umieścić użyte osłony i strzykawki w pojemniku na ostre odpady.
Strzykawek nie wolno wyrzucać do domowych pojemników na odpadki.
Gdy pojemnik na ostre odpady prawie się zapełni, należy zamówić nowy pojemnik zgodnie z lokalnymi przepisami i odpowiednio wyrzucić zapełniony pojemnik.
Przypomnienie: Jeśli wykonuje się więcej niż jedno wstrzyknięcie, należy powtórzyć kroki 2–4 dla każdego wstrzyknięcia.
W przypadku każdego wstrzyknięcia należy używać nowych materiałów.
Należy zapisywać datę każdego wstrzyknięcia oraz notować wszystkie miejsca wstrzyknięcia, aby kolejne wstrzyknięcia podawać w miarę możliwości do innych okolic.












