Cresemba 200 mg proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji – izawukonazol

Należy uważnie zapoznać się z treścią ulotki przed zastosowaniem leku, ponieważ zawiera ona informacje ważne dla pacjenta.

• Należy zachować tę ulotkę, aby w razie potrzeby móc ją ponownie przeczytać.
• W razie jakichkolwiek wątpliwości należy zwrócić się do lekarza, farmaceuty lub pielęgniarki.
• Jeśli u pacjenta wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi, farmaceucie lub pielęgniarce. Patrz punkt 4.

1. Co to jest lek Cresemba i w jakim celu się go stosuje

Co to jest lek Cresemba

Cresemba jest lekiem przeciwgrzybiczym, zawierającym substancję czynną izawukonazol.

Jak działa lek Cresemba

Izawukonazol działa grzybobójczo lub hamuje wzrost komórek grzyba, które wywołały zakażenie.

W jakim celu stosuje się lek Cresemba

Lek Cresemba stosuje się u pacjentów w wieku od 1 roku i starszych w leczeniu następujących zakażeń grzybiczych:

• inwazyjna aspergiloza, spowodowana przez grzyby z rodzaju Aspergillus;
• mukormykoza, spowodowana przez grzyby z grupy Mucorales u pacjentów, u których leczenie amfoterycyną B nie zostało uznane za właściwe.

2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Cresemba

Kiedy nie stosować leku Cresemba

• jeśli pacjent ma uczulenie na izawukonazol lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6),
• jeśli pacjent ma chorobę serca, zwaną „rodzinnym zespołem krótkiego QT”,
• w przypadku stosowania następujących leków:
  • ketokonazol stosowany w leczeniu zakażeń grzybiczych,
  • rytonawir w dużej dawce (więcej niż 200 mg co 12 godzin) stosowany w leczeniu zakażenia wirusem HIV,
  • ryfampicyna, ryfabutyna stosowane w leczeniu gruźlicy,
  • karbamazepina stosowana w leczeniu padaczki,
  • barbiturany, takie jak fenobarbital stosowane w leczeniu padaczki i zaburzeń snu,
  • fenytoina stosowana w leczeniu padaczki,
  • ziele dziurawca, lek ziołowy stosowany w depresji,
  • efawirenz, etrawiryna stosowane w leczeniu zakażenia wirusem HIV,
  • nafcylina stosowana w leczeniu zakażeń bakteryjnych.

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Przed rozpoczęciem stosowania leku Cresemba należy omówić to z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką:

• jeżeli w przeszłości wystąpiła reakcja alergiczna na inne leki przeciwgrzybicze z grupy azoli, takie jak ketokonazol, flukonazol, itrakonazol, worykonazol lub pozakonazol,
• jeżeli u pacjenta występuje ciężka choroba wątroby. Lekarz będzie kontrolować pacjenta ze względu na możliwe działania niepożądane.

Zwracanie uwagi na działania niepożądane

Należy przerwać stosowanie leku Cresemba i natychmiast skontaktować się z lekarzem, w przypadku wystąpienia któregokolwiek z następujących działań niepożądanych:

• nagłe pojawienie się świszczącego oddechu, trudności w oddychaniu, obrzęk twarzy, warg, jamy ustnej lub języka, silny świąd, pocenie się, zawroty głowy lub omdlenia, szybkie bicie serca lub kołatanie w klatce piersiowej – mogą to być objawy ciężkiej reakcji alergicznej (anafilaksji).

Problemy podczas podawania leku Cresemba dożylnie w kroplówce

Należy natychmiast skontaktować się z lekarzem w przypadku wystąpienia któregokolwiek z następujących działań niepożądanych:

• niskie ciśnienie krwi, uczucie duszności, nudności, zawroty głowy, ból głowy, mrowienie – lekarz może zadecydować o przerwaniu infuzji.

Zmiany czynności wątroby

Stosowanie leku Cresemba może czasem wpływać na czynność wątroby. Lekarz może zlecić wykonanie badań krwi podczas stosowania tego leku.

Reakcje skórne

Należy natychmiast powiadomić lekarza w przypadku wystąpienia ciężkich pęcherzy na skórze, w jamie ustnej, wokół oczu lub narządów płciowych.

Dzieci i młodzież

Leku Cresemba nie należy podawać dzieciom w wieku poniżej 1 roku z powodu braku informacji na temat stosowania w tej grupie wiekowej.

Lek Cresemba a inne leki

Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach stosowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje stosować. Niektóre leki mogą bowiem wpływać na działanie leku Cresemba lub też lek Cresemba może wpływać na działanie innych leków w przypadku ich jednoczesnego stosowania.

W szczególności nie należy stosować tego leku i należy poinformować lekarza lub farmaceutę, jeśli pacjent przyjmuje którekolwiek z następujących leków:

• ketokonazol stosowany w leczeniu zakażeń grzybiczych,
• rytonawir w dużej dawce (więcej niż 200 mg co 12 godzin) stosowany w leczeniu zakażenia wirusem HIV,
• ryfampicyna, ryfabutyna stosowane w leczeniu gruźlicy,
• karbamazepina stosowana w leczeniu padaczki,
• barbiturany, takie jak fenobarbital stosowane w leczeniu padaczki i zaburzeń snu,
• fenytoina stosowana w leczeniu padaczki,
• ziele dziurawca, lek ziołowy stosowany w depresji,
• efawirenz, etrawiryna stosowane w leczeniu zakażenia wirusem HIV,
• nafcylina stosowana w leczeniu zakażeń bakteryjnych.

O ile lekarz nie zaleci inaczej, nie wolno stosować tego leku i należy poinformować lekarza lub farmaceutę, jeśli pacjent przyjmuje którykolwiek z następujących leków:

• rufinamid lub inne leki skracające odstęp QT na zapisie EKG,
• aprepitant stosowany w zapobieganiu nudnościom i wymiotom podczas leczenia przeciwnowotworowego,
• prednizon stosowany w leczeniu reumatoidalnego zapalenia stawów,
• pioglitazon stosowany w leczeniu cukrzycy.

Należy poinformować lekarza lub farmaceutę, jeśli pacjent przyjmuje którykolwiek z następujących leków, ponieważ konieczne jest dostosowanie dawki lub kontrolowanie pacjenta przez lekarza w celu sprawdzenia, czy leki nadal mają oczekiwaną skuteczność:

• cyklosporyna, takrolimus i syrolimus stosowane, aby zapobiec odrzuceniu przeszczepienia,
• cyklofosfamid stosowany w leczeniu nowotworów,
• digoksyna, stosowana w leczeniu niewydolności serca lub nieregularnego bicia serca,
• kolchicyna stosowana w leczeniu napadów dny moczanowej,
• eteksylen dabigatranu stosowany w zapobieganiu zakrzepom po operacjach wymiany stawu biodrowego lub kolanowego,
• klarytromycyna stosowana w leczeniu zakażeń bakteryjnych,
• sakwinawir, fosamprenawir, indynawir, newirapina, połączenie lopinawir/rytonawir stosowane w leczeniu zakażenia wirusem HIV,
• alfentanyl, fentanyl stosowane w leczeniu silnego bólu,
• winkrystyna, winblastyna stosowane w leczeniu nowotworów,
• mykofenolan mofetylu (MMF) stosowany u pacjentów po przeszczepie,
• midazolam stosowany w leczeniu ciężkiej bezsenności i stresu,
• bupropion stosowany w leczeniu depresji,
• metformina stosowana w leczeniu cukrzycy,
• daunorubicyna, doksorubicyna, imatynib, irynotekan, lapatynib, mitoksantron, topotekan stosowane w leczeniu różnych nowotworów.

Ciąża i karmienie piersią

Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza, że może być w ciąży, lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.

Nie stosować leku Cresemba u kobiet w ciąży, chyba że jest to wyraźnie wskazane przez lekarza. Jest to spowodowane tym, że nie wiadomo, czy lek ten może zaszkodzić nienarodzonemu dziecku lub wpłynąć na jego rozwój.

Podczas stosowania leku Cresemba nie należy karmić piersią.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn

Stosowanie leku Cresemba może spowodować splątanie (dezorientację), zmęczenie lub senność. Może również spowodować omdlenie. Z tych względów podczas prowadzenia pojazdów lub obsługiwania maszyn należy zachować szczególną ostrożność.

3. Jak stosować lek Cresemba

Lek Cresemba będzie podany pacjentowi przez lekarza lub pielęgniarkę. Zalecana dawka to:

Pacjent będzie otrzymywał taką dawkę, dopóki lekarz nie zadecyduje inaczej. Czas stosowania leku Cresemba może być dłuższy niż 6 miesięcy, jeżeli lekarz uzna to za konieczne.

Lek zostanie podany pacjentowi przez lekarza lub pielęgniarkę dożylnie w kroplówce.

Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Cresemba

W przypadku podejrzenia, że zastosowano dawkę leku Cresemba większą niż zalecana, należy natychmiast poinformować o tym lekarza lub pielęgniarkę. Podczas stosowania leku mogą pojawić się następujące działania niepożądane:

• ból głowy, zawroty głowy, uczucie niepokoju lub senności,
• mrowienie, osłabienie czucia w jamie ustnej,
• zaburzenia świadomości, uderzenia gorąca, lęk, ból stawów,
• zmienione odczucie smaku, suchość w jamie ustnej, biegunka, wymioty,
• kołatanie serca, przyspieszone bicie serca, nadwrażliwość na światło.

Pominięcie zastosowania leku Cresemba

Lek jest podawany pod ścisłą kontrolą lekarza, dlatego pominięcie dawki jest mało prawdopodobne. Należy jednak powiadomić lekarza lub pielęgniarkę w przypadku podejrzenia pominięcia dawki.

Przerwanie stosowania leku Cresemba

Stosowanie leku Cresemba trwa tak długo, jak zaleci lekarz. Służy to upewnieniu się, że zakażenie grzybicze zostało wyleczone.

W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku, należy zwrócić się do lekarza, farmaceuty lub pielęgniarki.

4. Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Należy przerwać stosowanie leku Cresemba i natychmiast skontaktować się z lekarzem w przypadku wystąpienia któregokolwiek z następujących działań niepożądanych:

• ciężka reakcja alergiczna (anafilaksja), w tym nagłe pojawienie się świszczącego oddechu, problemy z oddychaniem, obrzęk twarzy, warg, ust lub języka, silny świąd, pocenie się, zawroty głowy lub omdlenia, szybkie bicie serca lub kołatanie w klatce piersiowej.

Należy natychmiast skontaktować się z lekarzem w przypadku wystąpienia któregokolwiek z następujących działań niepożądanych:

• wystąpienia ciężkich pęcherzy na skórze, w jamie ustnej, wokół oczu lub narządów płciowych.

Inne działania niepożądane

Należy skontaktować się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką w przypadku wystąpienia któregokolwiek z następujących działań niepożądanych:

Częste: mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 10 osób

• małe stężenie potasu we krwi,
• zmniejszenie apetytu,
• stan splątania (majaczenie),
• ból głowy,
• senność,
• zapalenie żył, które może prowadzić do powstania zakrzepów,
• uczucie duszności lub nagłe i poważne trudności z oddychaniem,
• mdłości (nudności), wymioty, biegunka, ból brzucha,
• zmiany w wynikach badań czynności wątroby,
• wysypka, świąd,
• niewydolność nerek (jednym z objawów może być obrzęk nóg),
• ból w klatce piersiowej, uczucie zmęczenia lub senności,
• problemy w miejscu wstrzyknięcia.

Niezbyt częste: mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 100 osób

• zmniejszenie liczby białych krwinek, co może zwiększać ryzyko zakażenia i gorączki,
• zmniejszenie liczby krwinek nazywanych płytkami, co może zwiększać ryzyko krwawienia lub siniaków,
• zmniejszenie liczby czerwonych krwinek, co może powodować uczucie osłabienia, duszności lub bladość skóry,
• znaczne zmniejszenie liczby krwinek, co może spowodować osłabienie, siniaki lub zwiększać ryzyko zakażeń,
• wysypka, obrzęk warg, jamy ustnej, języka lub gardła i trudności z oddychaniem (nadwrażliwość),
• małe stężenie cukru we krwi,
• małe stężenie magnezu we krwi,
• małe stężenie białka, tzw. albuminy, we krwi,
• niemożność pozyskania odpowiednich składników odżywczych z diety (niedożywienie),
• depresja, trudności z zasypianiem,
• napady padaczkowe, omdlenie lub uczucie bliskie omdlenia, zawroty głowy,
• uczucie mrowienia, łaskotania lub kłucia na skórze (parestezje),
• pogorszenie zdolności umysłowych (encefalopatia),
• zmiany w odczuwaniu smaku (dysgeuzja),
• uczucie wirowania lub zawroty głowy,
• zaburzenia pracy serca – zbyt szybkie lub nieregularne bicie serca lub dodatkowe uderzenia serca – mogą być widoczne na zapisie EKG,
• zaburzenia układu krążenia,
• niskie ciśnienie krwi,
• świszczący oddech, bardzo przyspieszony oddech, odksztuszanie krwi lub zabarwionej krwią plwociny, krwawienie z nosa,
• niestrawność,
• zaparcie,
• uczucie wzdęcia (rozdęcie brzucha),
• powiększenie wątroby,
• zapalenie wątroby,
• reakcje skórne, czerwone lub fioletowe plamki na skórze (wybroczyny), zapalenie skóry, wypadanie włosów,
• ból pleców,
• obrzęk kończyn,
• uczucie osłabienia, silnego zmęczenia, senności lub ogólnie złe samopoczucie.

Działania niepożądane o nieznanej częstości występowania:

• anafilaksja (ciężka reakcja alergiczna).

Zgłaszanie działań niepożądanych

Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi, farmaceucie lub pielęgniarce. Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do „krajowego systemu zgłaszania” wymienionego w załączniku V. Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat bezpieczeństwa stosowania leku.

5. Jak przechowywać lek Cresemba

• Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.
• Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na etykiecie po EXP. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.
• Przechowywać w lodówce (od 2°C do 8°C).
• Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji. Należy zapytać farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko.

6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera lek Cresemba

• Substancją czynną leku jest izawukonazol. Każda fiolka zawiera 200 mg izawukonazolu (w postaci 372,6 mg siarczanu izawukonazonium).
• Pozostałe składniki (substancje pomocnicze) to mannitol (E421) i kwas siarkowy.

Jak wygląda lek Cresemba i co zawiera opakowanie

Lek Cresemba 200 mg to proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, w jednorazowej szklanej fiolce.

Podmiot odpowiedzialny:

Basilea Pharmaceutica Deutschland GmbH
Marie-Curie-Strasse 8
79539. Lörrach
Niemcy

Wytwórca:

Almac Pharma Services (Ireland) Limited
Finnabair Industrial Estate
Dundalk, Co. Louth A91 P9KD
Irlandia

Almac Pharma Services Limited
Seagoe Industrial Estate
Craigavon, Co. Armagh
BT63 5UA
Wielka Brytania (Irlandia Północna)

W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji dotyczących tego leku należy zwrócić się do miejscowego przedstawiciela podmiotu odpowiedzialnego:

• België/Belgique/Belgien
  Pfizer SA/NV
  Tel/Tél: +32 (0)2 554 62 11
• Lietuva
  Pfizer Luxembourg SARL filialas Lietuvoje
  Tel. +3705 2514000
• България
  Пфайзер Люксембург САРЛ, Клон България
  Тел.: +359 2 970 4333
• Luxembourg/Luxemburg
  Pfizer SA/NV
  Tél/Tel: +32 (0)2 554 62 11
• Česká republika
  Pfizer s.r.o.
  Tel: +420-283-004-111
• Magyarország
  Pfizer Kft.
  Tel.: + 36 1 488 37 00
• Danmark
  Unimedic Pharma AB
  Tlf: +46 (0)10-130 99 50
• Malta
  Vivian Corporation Ltd.
  Tel: +35621 344610
• Deutschland
  PFIZER PHARMA GmbH
  Tel: +49 (0)30 550055-51000
• Nederland
  Pfizer bv
  Tel: +31 (0)800 63 34 636
• Eesti
  Pfizer Luxembourg SARL Eesti filiaal
  Tel: +372 666 7500
• Norge
  Unimedic Pharma AB
  Tlf: +46 (0)10-130 99 50
• Ελλάδα
  Pfizer ΕΛΛΑΣ A.E.
  Τηλ: +30 210 67 85 800
• Österreich
  Pfizer Corporation Austria Ges.m.b.H.
  Tel: +43 (0)1 521 15-0
• España
  Pfizer S.L.
  Tel: +34 91 490 99 00
• Polska
  Pfizer Polska Sp. z o.o.
  Tel.: +48 22 335 61 00
• France
  Pfizer
  Tél: +33 (0)1 58 07 34 40
• Portugal
  Laboratórios Pfizer, Lda.
  Tel: +351 21 423 5500
• Hrvatska
  Pfizer Croatia d.o.o.
  Tel: +385 1 3908 777
• România
  Pfizer România S.R.L.
  Tel: +40 (0) 21 20 728 00
• Ireland
  Pfizer Healthcare Ireland
  Tel: +1800 633 363 (toll free)
  +44 (0)1304 616161
• Ísland
  Unimedic Pharma AB
  Sími: +46 (0)10-130 99 50
• Italia
  Pfizer S.r.l.
  Tel: +39 06 33 18 21
• Κύπρος
  Pfizer ΕΛΛΑΣ Α.Ε. (CYPRUS BRANCH)
  Τηλ: +357 22 817690
• Slovenija
  Pfizer Luxembourg SARL
  Pfizer, podružnica za svetovanje s področja farmacevtske dejavnosti, Ljubljana
  Tel: + 386 (0) 1 52 11 400
• Slovenská republika
  Pfizer Luxembourg SARL, organizačná zložka
  Tel: +421-2-3355 5500
• Suomi/Finland
  Unimedic Pharma AB
  Puh/Tel: +46 (0)10-130 99 50
• Sverige
  Unimedic Pharma AB
  Tel: +46 (0)10-130 99 50
• Latvija
  Pfizer Luxembourg SARL filiāle Latvijā
  Tel: +371 670 35 775
• United Kingdom (Northern Ireland)
  Pfizer Limited
  Tel: +44 (0)1304 616161

Data ostatniej aktualizacji ulotki:

Inne źródła informacji

Szczegółowe informacje o tym leku znajdują się na stronie internetowej Europejskiej Agencji Leków: https://www.ema.europa.eu. Znajdują się tam również linki do stron internetowych o rzadkich chorobach i sposobach leczenia.

Informacje przeznaczone wyłącznie dla fachowego personelu medycznego:

Lek Cresemba 200 mg proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji należy rozpuścić i rozcieńczyć przed rozpoczęciem infuzji.

Rekonstytucja

Należy rozpuścić zawarty w fiolce proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, dodając do fiolki 5 ml wody do wstrzykiwań. Koncentrat po rekonstytucji zawiera 40 mg izawukonazolu na ml. Należy potrząsnąć fiolką, aby proszek uległ całkowitemu rozpuszczeniu. Należy skontrolować wzrokowo czy roztwór nie zawiera cząstek stałych i nie jest odbarwiony. Koncentrat uzyskany po rekonstytucji proszku powinien być klarowny i nie zawierać widocznych cząstek stałych. Przed podaniem należy go ponownie rozcieńczyć.

Rozcieńczenie

Dorośli oraz dzieci i młodzież o masie ciała od 37 kg:
Po rekonstytucji proszku cały koncentrat należy przenieść z fiolki do worka infuzyjnego, zawierającego 250 ml 9 mg/ml (0,9%) roztworu chlorku sodu do wstrzykiwań lub 50 mg/ml (5%) roztworu dekstrozy. Roztwór infuzyjny zawiera około 0,8 mg izawukonazolu na ml.

Dzieci i młodzież o masie ciała poniżej 37 kg:
Stężenie końcowe roztworu do infuzji powinno mieścić się w zakresie od 0,4 do 0,8 mg izawukonazolu na ml. Należy unikać wyższych stężeń, ponieważ mogą one powodować miejscowe podrażnienie w miejscu infuzji.

Aby uzyskać stężenie końcowe, należy pobrać z fiolki odpowiednią objętośćkoncentratu po rekonstytucji, ustaloną na podstawie zaleceń dotyczących dawkowania u dzieci i młodzieży (patrz punkt 3), a następnie dodać do worka infuzyjnego zawierającego odpowiednią ilość rozcieńczalnika. Odpowiednią objętość worka infuzyjnego oblicza się w następujący sposób:

[Wymagana dawka (mg)/stężenie końcowe (mg/ml)] – objętość koncentratu (ml)

Koncentrat można rozcieńczyć roztworem chlorku sodu do wstrzykiwań o stężeniu 0,9% (9 mg/ml) lub roztworem dekstrozy o stężeniu 5% (50 mg/ml).

Podanie

Po dalszym rozcieńczeniu koncentratu, w rozcieńczonym roztworze mogą być widoczne drobne białe i przezroczyste cząsteczki izawukonazolu, które nie ulegają wytrącaniu (ale można je usunąć poprzez wbudowany filtr). Rozcieńczony roztwór należy delikatnie wymieszać lub obracać worek w celu zminimalizowania ilości powstałych cząsteczek. Nie należy niepotrzebnie wprowadzać roztworu w wibracje ani potrząsać nim z nadmierną siłą. Roztwór do infuzji należy podać za pomocą zestawu do infuzji z wbudowanym filtrem (średnica porów od 0,2 μm do 1,2 μm) z polieterosulfonu (PES). Można stosować również pompy infuzyjne, które należy umieścić przed zestawem do infuzji.

Niezależnie od wielkości pojemnika z roztworem do infuzji należy podać całą objętość pojemnika, aby zapewnić podanie całej dawki.

Izawukonazolu nie wolno podawać jednocześnie z innymi lekami podawanymi dożylnie we wlewie przez tą samą kaniulę lub dostęp dożylny.

Stabilność

Wykazano, że stabilność chemiczna i fizyczna po rekonstytucji i rozcieńczeniu wynosi 24 godziny w temperaturze od 2°C do 8°C lub 6 godzin w temperaturze pokojowej.

Z mikrobiologicznego punktu widzenia produkt leczniczy należy zużyć natychmiast. Jeżeli produkt nie zostanie natychmiast użyty, za czas i warunki przechowywania przed zastosowaniem produktu odpowiada użytkownik. Zazwyczaj czas przechowywania w temperaturze od 2°C do 8°C nie powinien być dłuższy niż 24 godziny, chyba że rekonstytucja i rozcieńczenie zostały przeprowadzone w kontrolowanych i zwalidowanych warunkach aseptycznych.

Jeżeli to możliwe, dożylne podawanie izawukonazolu należy przeprowadzić w ciągu 6 godzin po rekonstytucji i rozcieńczeniu w temperaturze pokojowej. Jeżeli nie jest to możliwe, roztwór do infuzji należy umieścić w lodówce natychmiast po rozcieńczeniu i przeprowadzić infuzję w ciągu 24 godzin.

Podłączoną linię dożylną należy przepłukać 9 mg/ml (0,9%) roztworem chlorku sodu do wstrzykiwań lub 50 mg/ml (5%) roztworem dekstrozy.

Produkt leczniczy przeznaczony wyłącznie do użytku jednorazowego. Częściowo zużyte fiolki należy wyrzucić.