Dipper-Mono, 160 mg, tabletki powlekane – informacja dla pacjenta

Należy uważnie zapoznać się z treścią ulotki przed zastosowaniem leku, ponieważ zawiera ona informacje ważne dla pacjenta.

• Należy zachować tę ulotkę, aby w razie potrzeby móc ją ponownie przeczytać.
• W razie jakichkolwiek wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.
• Lek ten przepisano ściśle określonej osobie. Nie należy go przekazywać innym. Lek może zaszkodzić innej osobie, nawet jeśli objawy jej choroby są takie same.
• Jeśli u pacjenta wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Patrz punkt 4.

Spis treści

1. Co to jest Dipper-Mono i w jakim celu się go stosuje

Dipper-Mono należy do grupy leków tzw. antagonistów receptora angiotensyny II, które pomagają kontrolować wysokie ciśnienie tętnicze krwi. Angiotensyna II jest substancją, która zwęża naczynia krwionośne w organizmie i zwiększa w ten sposób ciśnienie tętnicze krwi. Dipper-Mono blokuje działanie angiotensyny II, w wyniku czego zmniejsza się napięcie naczyń krwionośnych i ciśnienie tętnicze krwi.

Dipper-Mono można stosować w trzech różnych stanach:

• w leczeniu wysokiego ciśnienia tętniczego u dorosłych oraz u dzieci i młodzieży w wieku od 6 do 18 lat.
• w leczeniu dorosłych pacjentów po świeżo przebytym zawale mięśnia sercowego.
• w leczeniu objawowej niewydolności serca u dorosłych.

2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Dipper-Mono

Kiedy nie stosować leku Dipper-Mono

• jeśli pacjent ma uczulenie na walsartan lub na którykolwiek z pozostałych składników tego leku;
• jeśli u pacjenta stwierdzono ciężką chorobę wątroby;
• jeśli pacjentka jest w ciąży dłużej niż 3 miesiące;
• jeśli pacjent ma cukrzycę lub zaburzenia czynności nerek i przyjmuje lek zmniejszający ciśnienie tętnicze krwi, zawierający aliskiren.

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Przed rozpoczęciem przyjmowania leku Dipper-Mono należy omówić to z lekarzem, jeśli:

• pacjent ma chorobę wątroby;
• pacjent ma ciężką chorobę nerek lub jest poddawany dializie;
• pacjent ma zwężenie tętnicy nerkowej;
• pacjent przebył niedawno zabieg przeszczepienia nerki;
• pacjent przebył zawał mięśnia sercowego lub ma niewydolność serca;
• pacjent ma ciężką chorobę serca;
• kiedykolwiek podczas stosowania innych leków wystąpił u pacjenta obrzęk języka i twarzy;
• pacjent przyjmuje leki, które zwiększają ilość potasu we krwi;
• pacjent ma mniej niż 18 lat i przyjmuje Dipper-Mono w skojarzeniu z innymi lekami;
• u pacjenta stwierdzono hiperaldosteronizm;
• pacjent utracił dużą ilość płynów;
• pacjentka jest w ciąży lub może zajść w ciążę;
• pacjent przyjmuje którykolwiek z poniższych leków.

3. Jak stosować Dipper-Mono

W celu uzyskania najlepszych wyników leczenia i zmniejszenia ryzyka działań niepożądanych ten lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. W razie wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

Dorośli pacjenci z wysokim ciśnieniem tętniczym krwi zalecana dawka wynosi 80 mg na dobę. W niektórych przypadkach lekarz może przepisać większe dawki.

Dzieci i młodzież (w wieku od 6 do 18 lat) z wysokim ciśnieniem tętniczym krwi u pacjentów o masie ciała mniejszej niż 35 kg zalecana dawka wynosi 40 mg raz na dobę.

Dorośli pacjenci po przebytym zawale mięśnia sercowego leczenie rozpoczyna się zazwyczaj od małej dawki 20 mg podawanej dwa razy na dobę.

Dorośli pacjenci z niewydolnością serca leczenie rozpoczyna się zazwyczaj od dawki 40 mg podawanej dwa razy na dobę.

Dipper-Mono można przyjmować niezależnie od posiłków. Tabletki należy połykać, popijając wodą.

4. Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Niektóre objawy wymagają pilnej interwencji lekarza:

• obrzęk twarzy, warg, języka lub gardła;
• trudności w oddychaniu lub połykaniu;
• pokrzywka, świąd.

Działania niepożądane:

Częste (mogą występować rzadziej niż u 1 na 10 osób):

• zawroty głowy;
• niskie ciśnienie tętnicze krwi;
• zaburzenia czynności nerek.

Niezbyt częste (mogą występować rzadziej niż u 1 na 100 osób):

• obrzęk naczynioruchowy;
• nagła utrata przytomności;
• uczucie wirowania;
• ciężkie zaburzenia czynności nerek;
• kurcze mięśni;
• duszność;
• ból głowy;
• kaszel;
• ból brzucha;
• nudności;
• biegunka;
• uczucie zmęczenia;
• osłabienie.

5. Jak przechowywać Dipper-Mono

Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na pudełku i blistrze.

Nie przechowywać w temperaturze powyżej 30ºC. Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed wilgocią.

Nie stosować leku Dipper-Mono w przypadku spostrzeżenia uszkodzenia opakowania lub stwierdzenia oznak jego naruszenia.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpady. Należy zapytać farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa.

6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera Dipper-Mono: substancją czynną jest walsartan. Każda tabletka powlekana zawiera 160 mg walsartanu.

Pozostałe składniki to: celuloza mikrokrystaliczna, krospowidon, krzemionka koloidalna bezwodna, magnezu stearynian, hypromeloza, tytanu dwutlenek (E171), makrogol 8000, żelaza tlenek czerwony (E172), żelaza tlenek żółty (E172), żelaza tlenek czarny (E172).

Jak wygląda Dipper-Mono: szaro-pomarańczowa, owalna, lekko wypukła tabletka powlekana z linią podziału po jednej stronie oraz wytłoczonym symbolem „DX”.

Wielkość opakowań: jedno opakowanie zawiera 14, 28, 30, 56, 60, 98 tabletek powlekanych.

Podmiot odpowiedzialny: Sandoz GmbH, Biochemiestrasse 10, 6250 Kundl, Austria.