Ulotka dołączona do opakowania: informacja dla pacjenta

Lenuxin, 10 mg, tabletki powlekane

Escitalopramum

Należy uważnie zapoznać się z treścią ulotki przed zastosowaniem leku, ponieważ zawiera ona informacje ważne dla pacjenta.

Należy zachować tę ulotkę, aby w razie potrzeby móc ją ponownie przeczytać.
W razie jakichkolwiek wątpliwości należy zwrócić się do lekarza, farmaceuty lub pielęgniarki.
Lek ten przepisano ściśle określonej osobie. Nie należy go przekazywać innym. Lek może zaszkodzić innej osobie, nawet jeśli objawy jej choroby są takie same.
Jeśli u pacjenta wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi, farmaceucie lub pielęgniarce. Patrz punkt 4.

1. Co to jest Lenuxin i w jakim celu się go stosuje

Lek Lenuxin, zawiera substancję czynną escytalopram. Lenuxin należy do grupy leków przeciwdepresyjnych zwanych selektywnymi inhibitorami wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI – Selective Serotonin Re-uptake Inhibitors). Leki te działają na układ serotoninergiczny w mózgu poprzez zwiększanie stężenia serotoniny. Zaburzenia w układzie serotoninergicznym są uważane za istotny czynnik w rozwoju depresji i związanych z nią chorób.

Lenuxin jest stosowany w leczeniu depresji (epizodów dużej depresji) oraz zaburzeń lękowych (takich jak: napady lęku panicznego z agorafobią lub bez agorafobii – lęk przed przebywaniem na otwartej przestrzeni, fobia społeczna, zaburzenie lękowe uogólnione oraz zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne).

Pacjent może poczuć się lepiej dopiero po upływie kilku tygodni leczenia. Należy zatem kontynuować stosowanie leku Lenuxin, nawet jeśli początkowo pacjent nie zauważa poprawy samopoczucia.

Jeśli nie nastąpiła poprawa (po pewnym czasie) lub pacjent czuje się gorzej, należy zwrócić się do lekarza.

2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Lenuxin

Kiedy nie stosować leku Lenuxin:

jeśli pacjent ma uczulenie na escytalopram lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku;
jeśli pacjent przyjmuje inne leki z grupy zwanej inhibitorami monoaminooksydazy (inhibitorami MAO), w tym selegilinę, moklobemid oraz linezolid;
jeśli pacjent urodził się z zaburzeniami rytmu serca lub jeśli wystąpił u niego epizod zaburzeń rytmu serca;
jeśli pacjent przyjmuje inne leki stosowane w leczeniu zaburzeń rytmu serca.

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Przed rozpoczęciem przyjmowania leku Lenuxin należy omówić to z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką. Należy powiedzieć lekarzowi, jeśli u pacjenta występują inne zaburzenia lub choroby, ponieważ lekarz powinien uwzględnić takie informacje.

jeśli pacjent ma padaczkę;
jeśli pacjent ma zaburzenia czynności wątroby lub nerek;
jeśli pacjent ma cukrzycę;
jeśli pacjent ma zmniejszone stężenie sodu we krwi;
jeśli pacjent ma zwiększoną skłonność do krwawień;
jeśli pacjent jest leczony elektrowstrząsami;
jeśli u pacjenta stwierdza się chorobę niedokrwienną serca;
jeśli pacjent ma powolną czynność serca w spoczynku;
jeśli pacjent ma szybkie lub nierówne bicie serca;
jeśli u pacjenta występują lub występowały w przeszłości zaburzenia oczu;
jeśli pacjent wymaga leczenia opioidami.

U niektórych pacjentów z zaburzeniem afektywnym dwubiegunowym wystąpić może faza maniakalna. W pierwszych tygodniach leczenia mogą wystąpić również objawy, takie jak: niepokój lub trudności w siedzeniu lub staniu w miejscu.

Myśli samobójcze oraz pogłębianie się depresji lub zaburzenia lękowego mogą wystąpić, szczególnie na początku stosowania leków przeciwdepresyjnych.

Dzieci i młodzież: Leku Lenuxin nie stosuje się zazwyczaj u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat.

3. Jak stosować Lenuxin

Ten lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. W razie wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

Dorośli

Depresja: Zwykle zalecana dawka leku Lenuxin wynosi 10 mg, przyjmowana jako jedna dawka na dobę. Lekarz prowadzący może zwiększyć dawkę leku maksymalnie do 20 mg na dobę.

Zespół lęku napadowego: W pierwszym tygodniu zaleca się podawanie dawki początkowej wynoszącej 5 mg na dobę, a następnie zwiększenie dawki do 10 mg na dobę.

Zespół lęku społecznego: Zwykle zalecana dawka leku Lenuxin wynosi 10 mg, przyjmowana jako jedna dawka na dobę.

Zaburzenie lękowe uogólnione: Zwykle zalecana dawka leku Lenuxin wynosi 10 mg, przyjmowana jako jedna dawka na dobę.

Zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne: Zwykle zalecana dawka leku Lenuxin wynosi 10 mg, przyjmowana jako jedna dawka na dobę.

Pacjenci w podeszłym wieku (powyżej 65 roku życia)

Zwykle zalecana dawka początkowa leku Lenuxin wynosi 5 mg, przyjmowana jako jedna dawka na dobę.

Jak przyjmować tabletki

Lenuxin można przyjmować podczas posiłków lub niezależnie od nich. Tabletkę należy połykać popijając wodą. Nie należy jej rozgryzać, ponieważ jest gorzka w smaku.

Czas trwania leczenia

Może upłynąć kilka tygodni leczenia, zanim pacjent poczuje się lepiej. Należy zatem kontynuować stosowanie leku Lenuxin, nawet jeśli upłynie trochę czasu zanim nastąpi poprawa samopoczucia pacjenta.

4. Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Działania niepożądane zazwyczaj ustępują po kilku tygodniach leczenia. Należy pamiętać, że wiele z tych działań może być objawami leczonej choroby i ustąpić wraz z poprawą samopoczucia.

W razie wystąpienia podczas leczenia któregokolwiek z niżej wymienionych działań niepożądanych, należy skontaktować się z lekarzem lub udać się do najbliższego szpitala:

Niezbyt często: nietypowe krwawienia, w tym krwawienia z przewodu pokarmowego.
Rzadko: obrzęk skóry, języka, warg, gardła lub twarzy, pokrzywka bądź trudności w oddychaniu.
Częstość nieznana: trudności w oddawaniu moczu; napady drgawkowe; zażółcenie skóry i białkówek oczu.

5. Jak przechowywać Lenuxin

Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Przechowywać w temperaturze poniżej 25°C. Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed wilgocią.

Nie stosować tego leku, po upływie terminu ważności, zamieszczonego na blistrze i tekturowym pudełku po „Exp.”.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani do domowych pojemników na odpady. Należy zapytać farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa.

6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera Lenuxin: Substancją czynną leku jest escytalopram. Każda tabletka powlekana zawiera 10 mg escytalopramu (w postaci szczawianu).

Pozostałe składniki to: magnezu stearynian, celuloza mikrokrystaliczna, talk, kroskarmeloza sodowa oraz otoczka tabletki.

Jak wygląda Lenuxin: Białe, okrągłe, obustronnie wypukłe tabletki powlekane. Po jednej stronie znajduje się linia podziału, po drugiej wytłoczony jest znak „N54”.

Podmiot odpowiedzialny: Gedeon Richter Plc.

Wytwórca: GEDEON RICHTER POLSKA Sp. z o.o.