Ulotka dołączona do opakowania: informacja dla pacjenta Vocabria 600 mg zawiesina do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu – kabotegrawir

Niniejszy produkt leczniczy będzie dodatkowo monitorowany. Umożliwi to szybkie zidentyfikowanie nowych informacji o bezpieczeństwie. Użytkownik leku też może w tym pomóc, zgłaszając wszelkie działania niepożądane, które wystąpiły po zastosowaniu leku. Aby dowiedzieć się, jak zgłaszać działania niepożądane – patrz punkt 4. Należy uważnie zapoznać się z treścią ulotki przed zażyciem leku, ponieważ zawiera ona informacje ważne dla pacjenta.

• Należy zachować tę ulotkę, aby w razie potrzeby móc ją ponownie przeczytać.
• W razie jakichkolwiek wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub pielęgniarki.
• Jeśli u pacjenta wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie możliwe objawy niepożądane niewymienione w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub pielęgniarce. Patrz punkt 4.

1. Co to jest lek Vocabria i w jakim celu się go stosuje

Lek Vocabria do wstrzykiwań zawiera kabotegrawir jako substancję czynną. Kabotegrawir należy do grupy leków przeciwretrowirusowych zwanych inhibitorami integrazy (INI).

Lek Vocabria do wstrzykiwań stosuje się w leczeniu zakażenia HIV (ludzkim wirusem niedoboru odporności) u dorosłych w wieku 18 lat i starszych, którzy przyjmują jednocześnie inny lek przeciwretrowirusowy o nazwie rylpiwiryna, i u których zakażenie HIV-1 jest pod kontrolą.

Lek Vocabria do wstrzykiwań nie leczy zakażenia HIV; utrzymuje liczbę wirusów HIV w organizmie pacjenta na niskim poziomie. Pomaga to utrzymać właściwą liczbę komórek CD4 we krwi pacjenta. Komórki CD4 to rodzaj krwinek białych, które odgrywają ważną rolę, gdyż pomagają organizmowi zwalczać zakażenia.

Wstrzyknięcie leku Vocabria wykonywane jest zawsze jednocześnie ze wstrzyknięciem drugiego leku przeciwretrowirusowego o nazwie rylpiwiryna do wstrzykiwań. W celu uzyskania informacji na temat rylpiwiryny, należy zapoznać się z Ulotką dla pacjenta przygotowaną dla tego leku.

2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Vocabria

Kiedy nie przyjmować leku Vocabria:

• jeśli pacjent ma uczulenie (nadwrażliwość) na kabotegrawir, lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6),
• jeśli pacjent przyjmuje którykolwiek z niżej wymienionych leków, ponieważ mogą one wpływać na działanie leku Vocabria:
  • karbamazepina, okskarbazepina, fenytoina, fenobarbital (leki stosowane w leczeniu padaczki i w zapobieganiu napadom drgawkowym),
  • ryfampicyna lub ryfabutyna (leki stosowane w leczeniu niektórych zakażeń bakteryjnych, takich jak gruźlica).

Należy poinformować lekarza prowadzącego, jeśli pacjent uważa, że którykolwiek z powyższych punktów go dotyczy.

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Reakcje alergiczne

Lek Vocabria zawiera kabotegrawir, który jest inhibitorem integrazy. Inhibitory integrazy, w tym kabotegrawir, mogą powodować ciężkie reakcje alergiczne, określane jako reakcje nadwrażliwości. Pacjent powinien zapoznać się z informacjami o ważnych oznakach i objawach, na które powinien zwrócić uwagę podczas stosowania leku Vocabria.

Należy przeczytać informacje zawarte w punkcie 4 tej ulotki.

Problemy z wątrobą, w tym wirusowe zapalenie wątroby typu B i (lub) C

Należy powiedzieć lekarzowi prowadzącemu, jeśli pacjent ma lub miał problemy z wątrobą, w tym wirusowe zapalenie wątroby typu B i (lub) C. Przed podjęciem decyzji o leczeniu lekiem Vocabria lekarz prowadzący może ocenić stopień zaawansowania choroby wątroby.

Należy zwracać uwagę na ważne objawy

U niektórych osób przyjmujących leki stosowane w zakażeniu HIV mogą wystąpić inne objawy, które mogą być ciężkie. Pacjent powinien zapoznać się z informacjami o ważnych oznakach i objawach, na które powinien zwrócić uwagę podczas stosowania leku Vocabria. Należą do nich:

• objawy zakażenia,
• objawy uszkodzenia wątroby.

Należy przeczytać informacje zawarte w punkcie 4 tej ulotki („Możliwe działania niepożądane”).

W razie zaobserwowania jakichkolwiek objawów zakażenia lub uszkodzenia wątroby:

Należy natychmiast powiedzieć o tym lekarzowi prowadzącemu. Nie należy przyjmować innych leków stosowanych w zakażeniach bez konsultacji z lekarzem prowadzącym.

Regularne wizyty są ważne

Ważne jest, aby pacjent odbywał zaplanowane wizyty, na których wykonywane są wstrzyknięcia leku Vocabria. Pozwoli to utrzymać zakażenie HIV pod kontrolą i powstrzymać postęp choroby. Jeśli pacjent planuje przerwanie leczenia, powinien porozmawiać z lekarzem prowadzącym. Jeśli pacjent spóźni się z przyjęciem leku Vocabria lub przerwie jego stosowanie, konieczne będzie podawanie innych leków w celu leczenia zakażenia HIV i zmniejszenia ryzyka wytworzenia oporności wirusa.

Vocabria do wstrzykiwań jest lekiem o przedłużonym działaniu. Jeśli pacjent przerwie leczenie, niewielkie stężenia kabotegrawiru (substancji czynnej leku Vocabria) mogą pozostawać w ciele pacjenta przez 12 miesięcy lub dłużej od podania ostatniego wstrzyknięcia. Te niewielkie stężenia kabotegrawiru nie będą chronić pacjenta przed wirusem, za to wirus może stać się oporny na leczenie. U pacjenta należy wdrożyć inne leczenie zakażenia HIV: w ciągu miesiąca od ostatniego wstrzyknięcia leku Vocabria, jeśli wstrzyknięcia wykonuje się raz na miesiąc lub w ciągu dwóch miesięcy od ostatniego wstrzyknięcia leku Vocabria, jeśli wstrzyknięcia wykonuje się raz na dwa miesiące.

Dzieci i młodzież

Ten lek nie jest przeznaczony dla dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat, ponieważ nie został przebadany u tych pacjentów.

Lek Vocabria a inne leki

Należy powiedzieć lekarzowi prowadzącemu o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować, w tym lekach kupowanych bez recepty.

Nie wolno przyjmować leku Vocabria jednocześnie z niektórymi innymi lekami (patrz „Kiedy nie przyjmować leku Vocabria” wcześniej w punkcie 2).

Niektóre leki mogą wpływać na sposób działania leku Vocabria lub mogą zwiększać prawdopodobieństwo wystąpienia działań niepożądanych. Lek Vocabria może również wpływać na działanie niektórych innych leków.

Należy powiedzieć lekarzowi prowadzącemu, jeśli pacjent przyjmuje:

• ryfabutynę (stosowaną w leczeniu niektórych zakażeń bakteryjnych, takich jak gruźlica).

Należy powiedzieć lekarzowi prowadzącemu lub farmaceucie, jeśli pacjent przyjmuje ten lek. Lekarz prowadzący może podjąć decyzję o konieczności przeprowadzenia dodatkowych kontroli.

Ciąża i karmienie piersią

Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza, że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko:

powinna porozmawiać z lekarzem prowadzącym przed zastosowaniem leku Vocabria do wstrzykiwań.

Ciąża

• stosowanie leku Vocabria w czasie ciąży nie jest zalecane. W razie konieczności lekarz prowadzący rozważy korzyść dla pacjentki i ryzyko dla dziecka płynące ze stosowania leku Vocabria do wstrzykiwań w czasie ciąży. Jeśli pacjentka planuje ciążę, powinna wcześniej porozmawiać z lekarzem prowadzącym.
• Jeśli pacjentka zajdzie w ciążę, nie powinna zaprzestawać odbywania wizyt, na których wykonywane są wstrzyknięcia leku Vocabria bez konsultacji z lekarzem prowadzącym.

Karmienie piersią

Nie zaleca się karmienia piersią przez kobiety zakażone wirusem HIV, ponieważ wirusa HIV można przekazać dziecku z mlekiem matki.

Nie wiadomo, czy składniki leku Vocabria mogą przeniknąć do mleka matki. Jest jednak możliwe, że kabotegrawir przenika do mleka matki jeszcze przez 12 miesięcy od ostatniego wstrzyknięcia leku Vocabria.

Jeżeli pacjentka karmi piersią lub rozważa karmienie piersią, powinna jak najszybciej skonsultować się z lekarzem.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn

Lek Vocabria może powodować zawroty głowy i inne działania niepożądane, które powodują zmniejszenie koncentracji.

Nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn, chyba że pacjent jest pewien, że lek nie powoduje u niego tych objawów.

3. Jak stosować lek Vocabria

Pacjent będzie przyjmował lek Vocabria w postaci wstrzyknięcia, wykonywanego albo raz na miesiąc albo raz na dwa miesiące, jednocześnie ze wstrzyknięciem innego leku o nazwie rylpiwiryna.

Lekarz prowadzący doradzi pacjentowi według którego schematu będzie leczony.

Pielęgniarka lub lekarz poda pacjentowi lek Vocabria w postaci wstrzyknięcia w mięsień pośladka (wstrzyknięcie domięśniowe).

Kiedy pacjent po raz pierwszy rozpoczyna terapię lekiem Vocabria, może podjąć wraz z lekarzem prowadzącym decyzję o rozpoczęciu leczenia lekiem Vocabria w postaci tabletek lub o rozpoczęciu leczenia od razu lekiem Vocabria do wstrzykiwań:

• Jeśli pacjent zadecyduje o rozpoczęciu leczenia z zastosowaniem tabletek, lekarz prowadzący zaleci:
  • przyjmowanie jednej tabletki leku Vocabria o mocy 30 mg i jednej tabletki rylpiwiryny o mocy 25 mg, raz na dobę, przez około jeden miesiąc,
  • następnie przyjmowanie wstrzyknięć raz na miesiąc lub raz na dwa miesiące.

Ten pierwszy miesiąc stosowania leku Vocabria i rylpiwiryny w postaci tabletek określany jest jako doustny okres wprowadzający. Pozwala on lekarzowi prowadzącemu określić, czy właściwe jest kontynuowanie leczenia z zastosowaniem wstrzyknięć.

Schemat wykonywania wstrzyknięć, dawkowanie raz na miesiąc.

Schemat wykonywania wstrzyknięć, dawkowanie raz na dwa miesiące.

Pominięcie przyjęcia leku Vocabria do wstrzykiwań

Należy natychmiast skontaktować się z lekarzem prowadzącym w celu umówienia nowej wizyty.

Ważne jest, aby pacjent przestrzegał ustalonego harmonogramu wizyt na których wykonywane są wstrzyknięcia, co pozwoli utrzymać zakażenie HIV pod kontrolą i powstrzymać postęp choroby. Jeśli pacjent zamierza przerwać leczenie, powinien porozmawiać o tym z lekarzem prowadzącym.

Należy porozmawiać z lekarzem prowadzącym jeśli pacjent przewiduje, że nie będzie mógł przyjąć leku Vocabria w ustalonym terminie. Lekarz prowadzący może zalecić stosowanie leku Vocabria w postaci tabletek lub inne leczenie zakażenia HIV do czasu, gdy pacjent znów będzie mógł przyjąć lek Vocabria w postaci wstrzyknięcia.

Przyjęcie większej niż zalecana dawki leku Vocabria do wstrzykiwań

Lek poda pacjentowi lekarz lub pielęgniarka, dlatego podanie dawki większej niż zalecana jest mało prawdopodobne. Jeśli pacjent ma takie obawy, powinien powiedzieć o tym lekarzowi lub pielęgniarce.

Nie przerywać stosowania leku Vocabria bez konsultacji z lekarzem prowadzącym

Lek Vocabria do wstrzykiwań należy stosować tak długo, jak zaleci lekarz prowadzący. Nie przerywać stosowania leku Vocabria, chyba że zaleci to lekarz prowadzący. W razie przerwania leczenia, lekarz prowadzący będzie musiał wdrożyć u pacjenta inne leczenie zakażenia HIV: w ciągu miesiąca od ostatniego wstrzyknięcia leku Vocabria, jeśli wstrzyknięcia wykonuje się raz na miesiąc lub w ciągu dwóch miesięcy od ostatniego wstrzyknięcia leku Vocabria, jeśli wstrzyknięcia wykonuje się raz na dwa miesiące. Ma to na celu zmniejszenie ryzyka wytworzenia oporności wirusa.

W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku, należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

4. Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Reakcje alergiczne

Lek Vocabria zawiera kabotegrawir, który jest inhibitorem integrazy. Inhibitory integrazy, w tym kabotegrawir, mogą powodować ciężkie reakcje alergiczne, określane jako reakcje nadwrażliwości.

Jeśli u pacjenta wystąpi którykolwiek z następujących objawów:

• reakcja skórna (wysypka, pokrzywka),
• wysoka temperatura (gorączka),
• brak energii (zmęczenie),
• obrzęk, czasem twarzy lub ust (obrzęk naczynioruchowy), powodujący trudności w oddychaniu,
• bóle mięśni lub stawów.

Należy natychmiast skontaktować się z lekarzem. Lekarz prowadzący może zdecydować o konieczności wykonania badań czynności wątroby, nerek lub krwi i może zalecić odstawienie leku Vocabria.

Bardzo częste działania niepożądane

Mogą wystąpić częściej niż u 1 na 10 osób:

• ból głowy,
• reakcje w miejscu wstrzyknięcia. W badaniach klinicznych, takie reakcje miały na ogół łagodne lub umiarkowane nasilenie i z czasem ich częstość malała. Mogą objawiać się:
  • bardzo często: ból i dyskomfort, stwardnienie, guzek,
  • często: zaczerwienienie, swędzenie, obrzęk, uczucie gorąca, siniak (w tym przebarwienie, lub zbieranie się krwi pod skórą),
  • niezbyt często: drętwienie, niewielkie krwawienie, ropień (zbieranie się ropy), zapalenie tkanki łącznej (uczucie ciepła, obrzęk lub zaczerwienienie).
• Uczucie gorąca (gorączka), które może wystąpić w ciągu jednego tygodnia po wykonaniu wstrzyknięcia.

Częste działania niepożądane

Mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 10 osób:

• depresja,
• lęk,
• niezwykłe sny,
• trudności z zasypianiem (bezsenność),
• zawroty głowy,
• nudności,
• wymioty,
• ból brzucha,
• wiatry (wzdęcia),
• biegunka,
• wysypka,
• ból mięśni,
• brak energii (zmęczenie),
• uczucie osłabienia (astenia),
• ogólne złe samopoczucie,
• zwiększenie masy ciała.

Niezbyt częste działania niepożądane

Mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 100 osób:

• próba samobójcza i myśli samobójcze (szczególnie u pacjentów, którzy mieli wcześniej depresję lub zaburzenia psychiczne),
• reakcja alergiczna (nadwrażliwość),
• pokrzywka (urticaria),
• obrzęk, czasem twarzy lub ust (obrzęk naczynioruchowy), powodujący trudności w oddychaniu,
• uczucie senności,
• uczucie pustki w głowie podczas wstrzyknięcia lub po wstrzyknięciu. To może prowadzić do omdlenia.
• uszkodzenie wątroby (objawami mogą być: zażółcenie skóry i białek oczu, utrata apetytu, swędzenie, tkliwość brzucha, stolec o jasnym zabarwieniu lub nieprawidłowe, ciemne zabarwienie moczu),
• zmiany w badaniach krwi określających czynność wątroby (zwiększenie aktywności aminotransferaz lub zwiększenie stężenia bilirubiny).

Inne działania niepożądane, które mogą ujawnić się w badaniach krwi

• zwiększenie aktywności lipazy (substancji wytwarzanej przez trzustkę).

Inne możliwe działania niepożądane

U pacjentów otrzymujących terapię zakażenia HIV z zastosowaniem leku Vocabria i rylpiwiryny mogą wystąpić inne działania niepożądane.

Zapalenie trzustki

Jeśli u pacjenta wystąpi silny ból brzucha, może to być spowodowane zapaleniem trzustki.

Należy powiedzieć o tym lekarzowi prowadzącemu, w szczególności, gdy ból się rozprzestrzenia i nasila.

Objawy zakażenia i stanu zapalnego

Osoby z zaawansowanym zakażeniem HIV (AIDS) mają osłabiony układ odpornościowy i są one bardziej narażone na rozwój ciężkich zakażeń (zakażeń oportunistycznych). Po rozpoczęciu leczenia układ odpornościowy staje się silniejszy i zaczyna zwalczać zakażenia.

Mogą rozwinąć się objawy zakażenia i stanu zapalnego, wywołane przez:

• wcześniejsze, mające ukryty przebieg zakażenia, powodujące pojawienie się objawów zapalenia, gdy organizm zaczyna je zwalczać,
• układ odpornościowy atakujący zdrowe tkanki organizmu (zaburzenia autoimmunologiczne).

Objawy zaburzeń autoimmunologicznych mogą rozwinąć się wiele miesięcy po rozpoczęciu przyjmowania leku w leczeniu zakażenia HIV.

Objawami mogą być:

• osłabienie mięśni i (lub) ból mięśni,
• ból lub obrzęk stawów,
• osłabienie rozpoczynające się w rękach i stopach, i postępujące w kierunku tułowia,
• kołatania serca lub drżenie,
• nadpobudliwość (nadmierne pobudzenie psychoruchowe).

Jeżeli u pacjenta wystąpią jakiekolwiek objawy zakażenia:

Należy natychmiast powiadomić lekarza prowadzącego. Nie należy przyjmować innych leków stosowanych w zakażeniach bez konsultacji z lekarzem prowadzącym.

Zgłaszanie działań niepożądanych

Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub pielęgniarce. Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do „krajowego systemu zgłaszania” wymienionego w załączniku V. Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat bezpieczeństwa stosowania leku.

5. Jak przechowywać lek Vocabria

Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na pudełku i fiolce po EXP. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.

Brak specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania tego leku. Nie zamrażać.

6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera lek Vocabria

• Substancją czynną leku jest kabotegrawir.
• Każda fiolka 3 ml zawiera 600 mg kabotegrawiru. Pozostałe składniki to:
  • Mannitol (E421)
  • Polisorbat 20 (E432)
  • Makrogol (E1521)
  • Woda do wstrzykiwań

Jak wygląda lek Vocabria i co zawiera opakowanie

Lek Vocabria zawiesina do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu dostępny jest w fiolce z brązowego szkła z gumowym korkiem. Opakowanie zawiera również 1 strzykawkę, 1 łącznik do fiolki i 1 igłę do wstrzykiwań.

Podmiot odpowiedzialny

ViiV Healthcare BV
Van Asch van Wijckstraat 55H
3811 LP Amersfoort
Holandia

Wytwórca

GlaxoSmithKline Manufacturing SpA
Strada Provinciale Asolana, 90
San Polo di Torrile
Parma, 43056
Włochy

W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji należy zwrócić się do miejscowego przedstawiciela podmiotu odpowiedzialnego:

Data ostatniej aktualizacji ulotki:

Inne źródła informacji

Szczegółowe informacje o tym leku znajdują się na stronie internetowej Europejskiej Agencji Leków http://www.ema.europa.eu.

Następujące informacje przeznaczone są wyłącznie dla fachowego personelu medycznego:

Vocabria 3 ml zawiesina do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu. Instrukcja użycia:

PrzeglądPełna dawka wymaga wykonania dwóch wstrzyknięć: produktu VOCABRIA i rylpiwiryny,3 ml kabotegrawiru i 3 ml rylpiwiryny.Kabotegrawir i rylpiwiryna są zawiesinami, które nie wymagają wykonania rozcieńczeń lubrekonstytucji. Etapy przygotowania leku do stosowania są takie same dla obu produktów.Kabotegrawir i rylpiwiryna są przeznaczone wyłącznie do podania domięśniowego. Oba wstrzyknięcia muszą być wykonane w okolice pośladka. Kolejność wykonania wstrzyknięć nie jest istotna. Uwaga: zaleca się wykonanie wstrzyknięcia w górną, boczną część uda.
	Informacje dotyczące przechowywania
• Brak specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania tego leku. Nie zamrażać.
Fiolka z kabotegrawirem Łącznik do fiolki Kapsel (pod nim znajduje się gumowy korek) Strzykawka Igła do wstrzykiwań TłokOsłona igły Nasadka na igłę
Opakowanie zawiera
• 1 fiolka z kabotegrawirem • 1 łącznik do fiolki • 1 strzykawka • 1 igła do wstrzykiwań (0,65 mm, 38 mm [rozmiar 23; 1,5 cala]) Należy wziąć pod uwagę budowę ciała pacjenta i odpowiednio dobrać długość igły.

Potrzebne również będą

• Rękawice niejałowe
• 2 waciki nasączone alkoholem
• 2 gaziki
• Pojemnik na odpady medyczne
• 1 opakowanie zawierające 3 ml rylpiwiryny

Przed rozpoczęciem podawania należy upewnić się, że opakowanie rylpiwiryny jest w pobliżu.

Przygotowanie

1. Sprawdzić fiolkę

   Sprawdzić datę ważności i lek w fiolce

   • Sprawdzić, czy nie upłynął termin ważności. EXP MONTH/YEAR
   • Dokonać szybkiej oceny fiolki. Jeśli widoczne są ciała obce, nie używać produktu.

   Uwaga: fiolka z kabotegrawirem ma brązowy odcień.

   Nie używać produktu, jeśli termin ważności upłynął.

2. Odczekać 15 minut

   Odczekać 15 minut

   • Jeśli opakowanie było przechowywane w lodówce, należy je z niej wyjąć i odczekać co najmniej 15 minut przed wykonaniem wstrzyknięcia, aby lek ogrzał się do temperatury pokojowej.

3. Energicznie wstrząsnąć

   10 sekund

   • Trzymając mocno fiolkę, energicznie wstrząsać nią przez 10 sekund, jak pokazano na rysunku.
   • Odwrócić fiolkę i sprawdzić uzyskane rozproszenie. Powinno być jednolite. Jeśli zawiesina nie jest jednolita, należy ponownie wstrząsnąć fiolką.
   • Obecność pęcherzyków powietrza jest zjawiskiem normalnym.

4. Zdjąć kapsel z fiolki
	• Zdjąć kapsel z fiolki. • Przetrzeć gumowy korek wacikiem nasączonym alkoholem. Po przetarciu nie dotykać gumowego korka.
5. Otworzyć opakowanie łącznika do fiolki
	• Oderwać papierowy element opakowania łącznika do fiolki. Uwaga: pozostawić łącznik w opakowaniu do następnego kroku.
6. Przymocować łącznik do fiolki
	• Wcisnąć łącznik na fiolkę pionowo w dół przy użyciu opakowania, tak jak pokazano na rysunku. Prawidłowemu zamocowaniu łącznika do fiolki towarzyszy kliknięcie. • Zdjąć opakowanie łącznika tak, jak pokazano na rysunku.
7. Przygotować strzykawkę
	• Wyjąć strzykawkę z opakowania. • Nabrać 1 ml powietrza do strzykawki. Później ułatwi to prawidłowe nabranie płynu.

8. Przymocować strzykawkę
	• Trzymać mocno fiolkę z łącznikiem tak, jak pokazano na rysunku. • Mocno nakręcić strzykawkę na łącznik do fiolki. • Nacisnąć tłok strzykawki do końca w dół, aby wpuścić powietrze do fiolki.
9. Wolno pobrać płyn z fiolki
	• Odwrócić strzykawkę i fiolkę, następnie wolno pobrać tyle płynu, ile to możliwe. W strzykawce może znajdować się więcej płynu, niż wymagana objętość dawki.
10. Odkręcić strzykawkę
	• Odkręcić strzykawkę od łącznika, trzymając łącznik tak, jak pokazano na rysunku. Uwaga: trzymać strzykawkę pionowo,z wylotem skierowanym ku górze, w celu uniknięcia wycieku. Sprawdzić, czy zawiesina kabotegrawiru jest jednolita, biała lub jasnoróżowa
11. Zamocować igłę
	• Częściowo rozerwać opakowanie igły, odsłaniając miejsce mocowania igły. • Trzymając strzykawkę pionowo, z wylotem skierowanym ku górze, mocno nakręcić strzykawkę na igłę. • Zdjąć opakowanie z igły.

Wstrzyknięcie
12. Przygotować miejsce wstrzyknięcia
Górna, boczna Górny, zewnętrzny część uda kwadrant mięśniapośladkowego większego	Wstrzyknięcia należy wykonać w okolice pośladków.Należy wybrać miejsce wstrzyknięcia: • górna, boczna część uda (zalecane) • górny zewnętrzny kwadrant mięśnia pośladkowego większego Uwaga: tylko do stosowania domięśniowego wokolice pośladka.Nie podawać dożylnie.
13. Zdjąć nasadkę
	• Odchylić osłonę odsuwając ją od igły. • Zdjąć nasadkę z igły.
14. Usunąć nadmiar płynu
3 ml	• Trzymać strzykawkę z igłą skierowaną ku górze. Nacisnąć tłok aż do kreski wskazującej dawkę 3 ml; ma to na celu usunięcie nadmiaru płynu i pęcherzyków powietrza. Uwaga: Przetrzeć miejsce wstrzyknięcia wacikiem nasączonym alkoholem. Przed wykonaniem kolejnego kroku poczekać, aż skóra wyschnie.
15. Naciągnąć skórę
1 cal (2,5 cm)	Zastosować technikę wstrzyknięć Z-track w celu zminimalizowania wycieku leku z miejsca wstrzyknięcia. • Mocno naciągnąć skórę w miejscu wstrzyknięcia, przesuwając ją o około 1 cal (2,5 cm). • Przytrzymać skórę w tej pozycji do czasu wykonania wstrzyknięcia.

16. Wprowadzić igłę
	• Wprowadzić igłę na pełną głębokość lub wystarczająco głęboko, by dotrzeć do mięśnia.
17. Wstrzyknąć dawkę
	• Wciąż trzymając skórę naciągniętą – powoli wcisnąć tłok do końca. • Upewnić się, że strzykawka jest pusta. • Wyciągnąć igłę i natychmiast zwolnić naciągniętą skórę.
18. Dokonać oceny miejsca wstrzyknięcia
	• Ucisnąć miejsce wstrzyknięcia gazikiem. • W razie wystąpienia krwawienia, można założyć mały opatrunek. Nie rozmasowywać miejsca wstrzyknięcia.
19. Zabezpieczyć igłę
klik	• Nałożyć osłonę na igłę. • Przykładając niewielką siłę, na twardej powierzchni zablokować osłonę igły. • Zablokowaniu osłony igły towarzyszy kliknięcie.

Po wykonaniu wstrzyknięcia
20. Usunąć w bezpieczny sposób
	• Usunąć zużyte igły, strzykawki, fiolki i łączniki do fiolek zgodnie z lokalnymi przepisami.
Powtórzyć czynności dla drugiego leku
Powtórzyć wszystkie kroki dla drugiego leku	Jeśli wstrzyknięcia obu leków nie zostały jeszcze wykonane, przygotowanie i podanie wstrzyknięcia rylpiwiryny należy przeprowadzić zgodnie z instrukcją użycia przygotowaną specjalnie dla tego leku.
Pytania i odpowiedzi
1. Jak długo lek może pozostawać w strzykawce?Z mikrobiologicznego punktu widzenia, po zaciągnięciu zawiesiny do strzykawki, produkt powinien być zastosowany natychmiast.Wykazano trwałość chemiczną i fizyczną w temperaturze 25ºC przez 2 godziny. 2. Dlaczego należy wstrzyknąć powietrze do fiolki?Wstrzyknięcie 1 ml powietrza do fiolki ułatwia pobranie dawki do strzykawki.Bez obecności powietrza, pewna ilość płynu może nieumyślnie trafić z powrotem do fiolki, pozostawiając w strzykawce mniejszą objętość niż zamierzano. 3. Czy kolejność wykonywania wstrzyknięć ma znaczenie?Nie, kolejność nie jest istotna. 4. Jeśli opakowanie przechowywano w lodówce, czy bezpieczne jest szybsze ogrzanie fiolki do temperatury pokojowej?Najlepiej pozostawić fiolkę, by samoistnie ogrzała się do temperatury pokojowej. Aby ten proces przyspieszyć, można ogrzać fiolkę w dłoniach, pamiętając jednak o tym, by temperatura fiolki nie przekroczyła 30°C.Nie wolno stosować innych metod ogrzewania. 5. Dlaczego zaleca się podanie w górną, boczną część uda? Zaleca się podanie w górną, boczną część uda, w mięsień pośladkowy średni, ponieważ jest on oddalony od głównych nerwów i naczyń krwionośnych. Podanie w górny, zewnętrzny kwadrant mięśnia pośladkowego większego jest akceptowalne, jeśli jest preferowane przez pracownika fachowegopersonelu medycznego. Wstrzyknięcia nie należy wykonywać w żadne inne miejsce.