Wróć do wszystkich ulotek

Levetiracetam Actavis – ulotka informacyjna dla pacjenta

Levetiracetam Actavis 250 mg tabletki powlekane
Levetiracetam Actavis 500 mg tabletki powlekane
Levetiracetam Actavis 750 mg tabletki powlekane
Levetiracetam Actavis 1000 mg tabletki powlekane
lewetyracetam

Należy uważnie zapoznać się z treścią ulotki przed zastosowaniem leku lub podaniem leku dziecku, ponieważ zawiera ona informacje ważne dla pacjenta.

  • Należy zachować tę ulotkę, aby w razie potrzeby móc ją ponownie przeczytać.
  • W razie jakichkolwiek wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.
  • Lek ten przepisano ściśle określonej osobie. Nie należy go przekazywać innym. Lek może zaszkodzić innej osobie, nawet jeśli objawy jej choroby są takie same.
  • Jeśli u pacjenta wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Patrz punkt 4.

1. Co to jest lek Levetiracetam Actavis i w jakim celu się go stosuje

Lewetyracetam jest lekiem przeciwpadaczkowym (lekiem stosowanym w leczeniu napadów w padaczce).

Lek Levetiracetam Actavis jest stosowany:

  • jako jedyny lek w leczeniu napadów częściowych wtórnie uogólnionych lub bez wtórnego uogólnienia (wtórne uogólnienie występuje wtedy, gdy drgawki rozprzestrzeniają się w mózgu) u dorosłych i młodzieży w wieku od 16 lat z nowo zdiagnozowaną padaczką w leczeniu pewnych postaci padaczki. Padaczka to stan, w którym pacjenci mają powtarzające się napady (drgawki). Lewetyracetam jest stosowany w leczeniu takiej postaci padaczki, w której napady początkowo wywoływane są w jednej części mózgu, ale następnie mogą przenieść się na większe obszary obu półkul mózgu (napady częściowe wtórnie uogólnione lub bez wtórnego uogólnienia). Lekarz przepisał lewetyracetam w celu zmniejszenia liczby napadów.
  • jako dodatkowy lek poza innym lekiem przeciwpadaczkowym:
    • u dorosłych, młodzieży, dzieci i niemowląt w wieku od 1 miesiąca w leczeniu napadów częściowych wtórnie uogólnionych lub bez wtórnego uogólnienia,
    • u dorosłych i młodzieży w wieku od 12 lat z młodzieńczą padaczką miokloniczną w leczeniu napadów mioklonicznych (krótkie, podobne do wstrząsów skurcze pojedynczych mięśni lub grup mięśni),
    • u dorosłych i młodzieży w wieku od 12 lat z idiopatyczną padaczką uogólnioną uogólnioną (typ padaczki, która ma prawdopodobnie podłoże genetyczne), w leczeniu napadów toniczno-klonicznych pierwotnie uogólnionych (duże napady, w tym utrata świadomości).

2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Levetiracetam Actavis

Kiedy nie stosować leku Levetiracetam Actavis

  • Jeśli pacjent ma uczulenie na lewetyracetam, pochodne pirolidonu lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienione w punkcie 6).

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Przed rozpoczęciem stosowania leku Levetiracetam Actavis należy omówić to z lekarzem.

  • Jeśli stwierdzono u pacjenta chorobę nerek, należy stosować się do zaleceń lekarza. Lekarz może podjąć decyzję o dostosowaniu dawkowania.
  • Jeśli zaobserwowano jakiekolwiek spowolnienie wzrostu lub niespodziewane przedwczesne dojrzewanie dziecka, należy skontaktować się z lekarzem.
  • U niektórych pacjentów leczonych lekami przeciwpadaczkowymi, takimi jak Levetiracetam Actavis, występowały myśli o samookaleczeniu lub myśli samobójcze. W przypadku objawów depresji i (lub) myśli samobójczych należy skontaktować się z lekarzem.
  • Jeśli w rodzinie pacjenta albo wcześniej u samego pacjenta występował nieregularny rytm pracy serca (widoczny w badaniu elektrokardiograficznym), albo jeśli u pacjenta występuje choroba i (lub) przyjmuje on leki, które powodują skłonność do nieregularnego rytmu pracy serca albo zaburzeń równowagi elektrolitowej.

Należy poinformować lekarza lub farmaceutę, jeżeli którekolwiek z następujących działań niepożądanych nasili się lub będą się utrzymywać dłużej niż kilka dni:

  • Nieprawidłowe myśli, drażliwość lub bardziej agresywne reakcje niż zwykle bądź istotne zmiany nastroju lub zachowania zauważone przez pacjenta bądź jego rodzinę i przyjaciół.
  • Zaostrzenie padaczki:

    W rzadkich przypadkach napady mogą się pogorszyć lub występować częściej, szczególnie w pierwszym miesiącu po rozpoczęciu leczenia lub zwiększeniu dawki.

    W bardzo rzadkiej postaci padaczki o wczesnym początku (padaczki związanej z mutacjami w genie SCN8A) powodującej różne rodzaje napadów i utratę umiejętności, pacjent może zauważyć, że napady nadal występują lub nasilają się w trakcie leczenia.

W razie pojawienia się któregokolwiek z tych nowych objawów podczas przyjmowania leku Levetiracetam Actavis, należy jak najszybciej skontaktować się z lekarzem.

Dzieci i młodzież

Nie jest wskazane samego leku Levetiracetem Actavis u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 16 lat (monoterapia).

Inne leki i Levetiracetam Actavis

Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje stosować.

Nie należy przymować makrogolu (leku używanego w zaparciach) na godzinę przed i godzinę po zastosowaniu lewetyracetamu, ponieważ może to powstrzymać działanie lewetyracetamu.

Częstość występowania działań niepożądanych

Bardzo często: mogą dotyczyć więcej niż 1 na 10 osób

  • zapalenie błony śluzowej nosa i gardła;
  • senność, bóle głowy.

Często: mogą dotyczyć maksymalnie 1 na 10 osób

  • jadłowstręt (utrata apetytu);
  • depresja, uczucie wrogości lub agresywność, lęk, bezsenność, nerwowość lub drażliwość;
  • drgawki, zaburzenia równowagi, zawroty głowy (uczucie chwiania się), ospałość (brak energii i zapału), drżenia (mimowolne drżenie);
  • zawroty głowy (uczucie wirowania);
  • kaszel;
  • ból brzucha, biegunka, dyspepsja (niestrawność), wymioty, nudności;
  • wysypka;
  • astenia/zmęczenie (znużenie).

Niezbyt często: mogą dotyczyć maksymalnie 1 na 100 osób

  • zmniejszenie liczby płytek krwi, zmniejszenie liczby krwinek białych;
  • zmniejszenie masy ciała, zwiększenie masy ciała;
  • myśli i próby samobójcze, zaburzenia umysłowe, nieprawidłowe zachowanie, omamy, uczucie złości, dezorientacja, napady paniki, chwiejność emocjonalna/zmiany nastroju, pobudzenie;
  • niepamięć (utrata pamięci), zaburzenia pamięci (zapominanie), ataksja (zaburzenie koordynacji ruchów), parestezja (mrowienie), zaburzenia koncentracji uwagi;
  • podwójne widzenie, niewyraźne widzenie;
  • podwyższone/nieprawidłowe wyniki testów wątrobowych;
  • utrata włosów, wyprysk, świąd;
  • osłabienie mięśni, ból mięśni;
  • urazy.

Rzadko: mogą dotyczyć maksymalnie 1 na 1 000 osób

  • infekcja;
  • zmniejszenie liczby wszystkich rodzajów krwinek;
  • ciężkie reakcje alergiczne (DRESS, reakcje anafilaktyczne (ciężkie i poważne reakcje alergiczne), obrzęk Quinckego (obrzęk twarzy, ust, języka i gardła);
  • zmniejszenie stężenia sodu we krwi;
  • samobójstwo, zaburzenia osobowości (zaburzenia zachowania), zaburzenia myślenia (powolne myślenie, niemożność koncentracji uwagi);
  • majaczenie;
  • encefalopatia (szczegółowy opis objawów znajduje się w podpunkcie „Należy niezwłocznie poinformować lekarza”);
  • napady mogą się pogorszyć lub występować częściej;
  • mimowolne skurcze mięśni głowy, tułowia i kończyn, trudności w kontrolowaniu ruchów, hiperkinezja (nadaktywność);
  • zmiana rytmu pracy serca (badanie elektrokardiograficzne);
  • zapalenie trzustki;
  • zaburzenia czynności wątroby, zapalenie wątroby;
  • nagłe pogorszenie czynności nerek;
  • wysypka na skórze, która może powodować powstawanie pęcherzy i wyglądać jak małe tarcze strzelnicze (ciemny punkt otoczony jaśniejszym obszarem i ciemnym okręgiem dookoła) (rumień wielopostaciowy), rozległa wysypka z pęcherzami i złuszczającą się skórą, występująca głównie w okolicy ust, oczu, nosa i narządów płciowych (zespół Stevensa-Johnsona), i cięższa postać wysypki powodująca złuszczanie skóry z ponad 30% powierzchni ciała (martwica toksyczno-rozpływna naskórka);
  • rabdomioliza (rozpad mięśni prążkowanych) i związane z tym zwiększenie aktywności fosfokinazy kreatynowej we krwi. Występowanie jest istotnie częstsze u Japończyków w porównaniu z innymi pacjentami (nie pochodzącymi z Japonii);
  • utykanie lub trudności z chodzeniem;
  • występujące jednocześnie: gorączka, sztywność mięśni, niestabilne ciśnienie krwi i częstość akcji serca, dezorientacja, niski poziom świadomości (mogą być to objawy zaburzenia o nazwie złośliwy zespół neuroleptyczny). Częstość występowania jest znacząco większa u Japończyków, w porównaniu z pacjentami nie pochodzącymi z Japonii.

Bardzo rzadko: mogące wystąpić maksymalnie u 1 na 10 000 pacjentów

  • powtarzające się niechciane myśli lub odczucia, lub wewnętrzny przymus ciągłego wykonywania tej samej czynności (zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne).

Częstość występowania działań niepożądanych

Bardzo często: mogą dotyczyć więcej niż 1 na 10 osób

  • zapalenie błony śluzowej nosa i gardła;
  • senność, bóle głowy.

Często: mogą dotyczyć maksymalnie 1 na 10 osób

  • jadłowstręt (utrata apetytu);
  • depresja, uczucie wrogości lub agresywność, lęk, bezsenność, nerwowość lub drażliwość;
  • drgawki, zaburzenia równowagi, zawroty głowy (uczucie chwiania się), ospałość (brak energii i zapału), drżenia (mimowolne drżenie);
  • zawroty głowy (uczucie wirowania);
  • kaszel;
  • ból brzucha, biegunka, dyspepsja (niestrawność), wymioty, nudności;
  • wysypka;
  • astenia/zmęczenie (znużenie).

Niezbyt często: mogą dotyczyć maksymalnie 1 na 100 osób

  • zmniejszenie liczby płytek krwi, zmniejszenie liczby krwinek białych;
  • zmniejszenie masy ciała, zwiększenie masy ciała;
  • myśli i próby samobójcze, zaburzenia umysłowe, nieprawidłowe zachowanie, omamy, uczucie złości, dezorientacja, napady paniki, chwiejność emocjonalna/zmiany nastroju, pobudzenie;
  • niepamięć (utrata pamięci), zaburzenia pamięci (zapominanie), ataksja (zaburzenie koordynacji ruchów), parestezja (mrowienie), zaburzenia koncentracji uwagi;
  • podwójne widzenie, niewyraźne widzenie;
  • podwyższone/nieprawidłowe wyniki testów wątrobowych;
  • utrata włosów, wyprysk, świąd;
  • osłabienie mięśni, ból mięśni;
  • urazy.

Rzadko: mogą dotyczyć maksymalnie 1 na 1 000 osób

  • infekcja;
  • zmniejszenie liczby wszystkich rodzajów krwinek;
  • ciężkie reakcje alergiczne (DRESS, reakcje anafilaktyczne (ciężkie i poważne reakcje alergiczne), obrzęk Quinckego (obrzęk twarzy, ust, języka i gardła);
  • zmniejszenie stężenia sodu we krwi;
  • samobójstwo, zaburzenia osobowości (zaburzenia zachowania), zaburzenia myślenia (powolne myślenie, niemożność koncentracji uwagi);
  • majaczenie;
  • encefalopatia (szczegółowy opis objawów znajduje się w podpunkcie „Należy niezwłocznie poinformować lekarza”);
  • napady mogą się pogorszyć lub występować częściej;
  • mimowolne skurcze mięśni głowy, tułowia i kończyn, trudności w kontrolowaniu ruchów, hiperkinezja (nadaktywność);
  • zmiana rytmu pracy serca (badanie elektrokardiograficzne);
  • zapalenie trzustki;
  • zaburzenia czynności wątroby, zapalenie wątroby;
  • nagłe pogorszenie czynności nerek;
  • wysypka na skórze, która może powodować powstawanie pęcherzy i wyglądać jak małe tarcze strzelnicze (ciemny punkt otoczony jaśniejszym obszarem i ciemnym okręgiem dookoła) (rumień wielopostaciowy), rozległa wysypka z pęcherzami i złuszczającą się skórą, występująca głównie w okolicy ust, oczu, nosa i narządów płciowych (zespół Stevensa-Johnsona), i cięższa postać wysypki powodująca złuszczanie skóry z ponad 30% powierzchni ciała (martwica toksyczno-rozpływna naskórka);
  • rabdomioliza (rozpad mięśni prążkowanych) i związane z tym zwiększenie aktywności fosfokinazy kreatynowej we krwi. Występowanie jest istotnie częstsze u Japończyków w porównaniu z innymi pacjentami (nie pochodzącymi z Japonii);
  • utykanie lub trudności z chodzeniem;
  • występujące jednocześnie: gorączka, sztywność mięśni, niestabilne ciśnienie krwi i częstość akcji serca, dezorientacja, niski poziom świadomości (mogą być to objawy zaburzenia o nazwie złośliwy zespół neuroleptyczny). Częstość występowania jest znacząco większa u Japończyków, w porównaniu z pacjentami nie pochodzącymi z Japonii.

Bardzo rzadko: mogące wystąpić maksymalnie u 1 na 10 000 pacjentów

  • powtarzające się niechciane myśli lub odczucia, lub wewnętrzny przymus ciągłego wykonywania tej samej czynności (zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne).

Zgłaszanie działań niepożądanych

Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do „krajowego systemu zgłaszania” wymienionego w załączniku V. Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat bezpieczeństwa stosowania leku.

3. Jak stosować lek Levetiracetam Actavis

Ten lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza lub farmaceuty. W razie wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

Należy przyjmować liczbę tabletek zgodną z zaleceniemi lekarza.

Lek Levetiracetam Actavis musi być przyjmowany dwa razy na dobę, rano i wieczorem, mniej więcej o tej samej porze każdego dnia.

Należy przyjmować liczbę tabletek zgodną z zaleceniami lekarza.

Leczenie uzupełniające i monoterapia (od 16 lat)

  • Dorośli (w wieku ≥18 lat) i młodzież (12 do 17 lat) o masie ciała 50 kg lub więcej:

    Zalecana dawka: od 1000 mg do 3000 mg na dobę.

    Jeżeli pacjent przyjmuje lek po raz pierwszy, lekarz zaleci najpierw mniejszą dawkę przez 2 tygodnie, a dopiero potem najmniejszą zazwyczaj stosowaną dawkę dobową.

    Przykładowo, jeśli dawka dobowa ma wynosić 1000 mg, mniejsza dawka początkowa wynosi 1 tabletkę 250 mg rano i 1 tabletkę 250 mg wieczorem, a dawka będzie stopniowo zwiększana, tak aby po 2 tygodniach osiągnąć dawkę 1000 mg na dobę.

  • Młodzież (w wieku od 12 do 17 lat) o masie ciała 50 kg lub mniej:

    Lekarz przepisze pacjentowi najbardziej odpowiednią postać farmaceutyczną leku Levetiracetam Actavis na podstawie masy ciała i dawki.

Dawka u niemowląt i dzieci (w wieku od 1 do 23 miesięcy) i dzieci (w wieku od 2 do 11 lat) o masie ciała poniżej 50 kg:

Lekarz zaleci najbardziej odpowiednią postać leku Levetiracetam Actavis, w zależności od wieku, masy ciała i dawki.

Roztwór doustny jest postacią bardziej odpowiednią dla niemowląt i dzieci w wieku poniżej 6 lat oraz u dzieci i młodzieży (w wieku od 6 do 17 lat) o masie ciała poniżej 50 kg, oraz wtedy, gdy nie można podać właściwej dawki w tabletkach.

Sposób podawania:

Tabletki leku Levetiracetam Actavis należy połykać, popijając wystarczającą ilością płynu (np. szklanką wody). Levetiracetam Actavis można przyjmować z jedzeniem lub bez jedzenia. Po podaniu doustnym lewetyracetam może pozostawiać gorzki smak.

Czas trwania leczenia:

  • Lek Levetiracetam Actavis stosowany jest do leczenia przewlekłego. Należy kontynuować leczenie lekiem Levetiracetam Actavis tak długo, jak zaleci to lekarz prowadzący.
  • Nie przerywać leczenia bez konsultacji z lekarzem prowadzącym, ponieważ może to spowodować zwiększenie częstości napadów.

Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Levetiracetam Actavis

Możliwe działania niepożądane po przedawkowaniu leku Levetiracetam Actavis to senność, pobudzenie, agresywność, obniżona czujność, zahamowanie oddychania i śpiączka.

W razie przyjęcia większej niż zalecana dawki leku, należy niezwłocznie zwrócić się do lekarza. Lekarz zaleci najlepsze, możliwe leczenie przedawkowania.

Pominięcie zastosowania leku Levetiracetam Actavis

Należy skontaktować się z lekarzem prowadzącym, jeżeli nie została przyjęta jedna lub więcej dawek leku.

Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej tabletki.

Przerwanie stosowania leku Levetiracetam Actavis

Jeżeli leczenie lekiem Levetiracetam Actavis ma zostać przerwane, to lek powinien być odstawiany stopniowo, w celu uniknięcia zwiększenia częstości napadów padaczkowych. Jeśli lekarz zadecyduje o przerwaniu leczenia, poinformuje także, w jaki sposób należy stopniowo odstawiać lek.

W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

4. Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Należy niezwłocznie poinformować lekarza lub skontaktować się z najbliższym szpitalnym oddziałem ratunkowym (SOR) jeśli u pacjenta wystąpią:

  • osłabienie, zawroty głowy lub trudności w oddychaniu, ponieważ te objawy mogą oznaczać ciężką reakcję alergiczną (anafilaksja);
  • obrzęk twarzy, ust, języka i gardła (obrzęk Quinckego);
  • objawy grypopodobne i wysypka na twarzy a następnie na całym ciele, przebiegająca z wysoką temperaturą, zwiększona aktywność enzymów wątrobowych obserwowana w badaniach krwi, zwiększenie liczby niektórych białych krwinek (eozynofilia) oraz powiększenie węzłów chłonnych (wysypka polekowa z eozynofilią i objawami układowymi – zespół DRESS);
  • objawy takie jak: zmniejszone oddawanie moczu, zmęczenie, nudności, wymioty, splątanie i obrzek nóg, kostek lub stóp, gdyż może to być oznaka nagłego pogorszenia czynności nerek
  • wysypka na skórze, która może prowadzić do powstawania pęcherzy i wyglądać jak małe tarcze strzelnicze (ciemny punkt otoczony jaśniejszym obszarem i ciemnym kręgiem dookoła) (rumień wielopostaciowy);
  • rozległa wysypka z pęcherzami i złuszczającą się skórą, występująca głównie w okolicy ust, oczu, nosa i narządów płciowych (zespół Stevensa-Johnsona);
  • cięższa postać wysypki powodująca złuszczanie skóry z ponad 30% powierzchni ciała (martwica toksyczno-rozpływna naskórka);
  • oznaki poważnych zmian psychicznych, lub zauważenie u pacjenta oznak dezorientacji, niepamięci (utraty pamięci), zaburzeń pamięci (zapominanie), zaburzeń zachowania lub innych objawów neurologicznych, w tym niezamierzonych lub niekontrolowanych ruchów. Mogą to być objawy encefalopatii.

Najczęściej zgłaszane działania niepożądane to: zapalenie błony śluzowej nosa i gardła, senność, ból głowy, zmęczenie i zawroty głowy. Na początku leczenia lub przy zwiększeniu dawki działania niepożądane takie jak: senność, zmęczenie lub zawroty głowy mogą występować częściej. Działania te powinny z czasem ulec osłabieniu.

Bardzo często: mogą dotyczyć więcej niż 1 na 10 osób

  • zapalenie błony śluzowej nosa i gardła;
  • senność, bóle głowy.

Często: mogą dotyczyć maksymalnie 1 na 10 osób

  • jadłowstręt (utrata apetytu);
  • depresja, uczucie wrogości lub agresywność, lęk, bezsenność, nerwowość lub drażliwość;
  • drgawki, zaburzenia równowagi, zawroty głowy (uczucie chwiania się), ospałość (brak energii i zapału), drżenia (mimowolne drżenie);
  • zawroty głowy (uczucie wirowania);
  • kaszel;
  • ból brzucha, biegunka, dyspepsja (niestrawność), wymioty, nudności;
  • wysypka;
  • astenia/zmęczenie (znużenie).

Niezbyt często: mogą dotyczyć maksymalnie 1 na 100 osób

  • zmniejszenie liczby płytek krwi, zmniejszenie liczby krwinek białych;
  • zmniejszenie masy ciała, zwiększenie masy ciała;
  • myśli i próby samobójcze, zaburzenia umysłowe, nieprawidłowe zachowanie, omamy, uczucie złości, dezorientacja, napady paniki, chwiejność emocjonalna/zmiany nastroju, pobudzenie;
  • niepamięć (utrata pamięci), zaburzenia pamięci (zapominanie), ataksja (zaburzenie koordynacji ruchów), parestezja (mrowienie), zaburzenia koncentracji uwagi;
  • li>podwójne widzenie, niewyraźne widzenie;

  • podwyższone/nieprawidłowe wyniki testów wątrobowych;
  • utrata włosów, wyprysk, świąd;
  • osłabienie mięśni, ból mięśni;
  • urazy.

Rzadko: mogą dotyczyć maksymalnie 1 na 1 000 osób

  • infekcja;
  • zmniejszenie liczby wszystkich rodzajów krwinek;
  • ciężkie reakcje alergiczne (DRESS, reakcje anafilaktyczne (ciężkie i poważne reakcje alergiczne), obrzęk Quinckego (obrzęk twarzy, ust, języka i gardła);
  • zmniejszenie stężenia sodu we krwi;
  • samobójstwo, zaburzenia osobowości (zaburzenia zachowania), zaburzenia myślenia (powolne myślenie, niemożność koncentracji uwagi);
  • majaczenie;
  • encefalopatia (szczegółowy opis objawów znajduje się w podpunkcie „Należy niezwłocznie poinformować lekarza”);
  • napady mogą się pogorszyć lub występować częściej;
  • mimowolne skurcze mięśni głowy, tułowia i kończyn, trudności w kontrolowaniu ruchów, hiperkinezja (nadaktywność);
  • zmiana rytmu pracy serca (badanie elektrokardiograficzne);
  • zapalenie trzustki;
  • zaburzenia czynności wątroby, zapalenie wątroby;
  • nagłe pogorszenie czynności nerek;
  • wysypka na skórze, która może powodować powstawanie pęcherzy i wyglądać jak małe tarcze strzelnicze (ciemny punkt otoczony jaśniejszym obszarem i ciemnym okręgiem dookoła) (rumień wielopostaciowy), rozległa wysypka z pęcherzami i złuszczającą się skórą, występująca głównie w okolicy ust, oczu, nosa i narządów płciowych (zespół Stevensa-Johnsona), i cięższa postać wysypki powodująca złuszczanie skóry z ponad 30% powierzchni ciała (martwica toksyczno-rozpływna naskórka);
  • rabdomioliza (rozpad mięśni prążkowanych) i związane z tym zwiększenie aktywności fosfokinazy kreatynowej we krwi. Występowanie jest istotnie częstsze u Japończyków w porównaniu z innymi pacjentami (nie pochodzącymi z Japonii);
  • utykanie lub trudności z chodzeniem;
  • występujące jednocześnie: gorączka, sztywność mięśni, niestabilne ciśnienie krwi i częstość akcji serca, dezorientacja, niski poziom świadomości (mogą być to objawy zaburzenia o nazwie złośliwy zespół neuroleptyczny). Częstość występowania jest znacząco większa u Japończyków, w porównaniu z pacjentami nie pochodzącymi z Japonii.

Bardzo rzadko: mogące wystąpić maksymalnie u 1 na 10 000 pacjentów

  • powtarzające się niechciane myśli lub odczucia, lub wewnętrzny przymus ciągłego wykonywania tej samej czynności (zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne).

Zgłaszanie działań niepożądanych

Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceuty. Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do „krajowego systemu zgłaszania” wymienionego w załączniku V. Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat bezpieczeństwa stosowania leku.

5. Jak przechowywać lek Levetiracetam Actavis

Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na pudełku tekturowym, etykiecie lub blistrze po EXP.

Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.

Ten lek nie wymaga żadnych specjalnych warunków przechowywania.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko.

6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera lek Levetiracetam Actavis

Substancją czynną jest lewetyracetam.

  • Jedna tabletka leku Levetiracetam Actavis 250 mg zawiera 250 mg lewetyracetamu.
  • Jedna tabletka leku Levetiracetam Actavis 500 mg zawiera 500 mg lewetyracetamu.
  • Jedna tabletka leku Levetiracetam Actavis 750 mg zawiera 750 mg lewetyracetamu.
  • Jedna tabletka leku Levetiracetam Actavis 1000 mg zawiera 1000 mg lewetyracetamu.

Pozostałe składniki to:

Krospowidon, powidon, krzemionka koloidalna bezwodna, magnezu stearynian, alkohol poliwinylowy, częściowo hydrolizowany, makrogol 4000, talk, tytanu dwutlenek (E171), barwniki*.

* Barwniki:

  • tabletka 250 mg: indygotyna (E 132)
  • tabletka 500 mg: żelaza tlenek żółty (E172), indygotyna (E132)
  • tabletka 750 mg: indygotyna (E132), żółcień pomarańczowa (E110), żelaza tlenek czerwony (E172)

Jak wygląda lek Levetiracetam Actavis i co zawiera opakowanie

  • Tabletki powlekane Levetiracetam Actavis 250 mg są owalne, jasnoniebieskie o wymiarach 13,6 mm x 6,4 mm, oznaczone „L” po jednej stronie i „250” po drugiej stronie.
  • Tabletki powlekane Levetiracetam Actavis 500 mg są owalne, żółte o wymiarach 17,1 mm x 8,1 mm, oznaczone „L” po jednej stronie i „500” po drugiej stronie.
  • Tabletki powlekane Levetiracetam Actavis 750 mg są owalne, pomarańczowe o wymiarach 19,0 mm x 9,3 mm, oznaczone „L” po jednej stronie i „750” po drugiej stronie.
  • Tabletki powlekane Levetiracetam Actavis 1000 mg są owalne, białe o wymiarach 19 mm x 10 mm, oznaczone „L” po jednej stronie i „1000” po drugiej stronie.

Wielkości opakowań:

  • Blistry: 20, 30, 50, 60, 100, 120 i 200 tabletek powlekanych.
  • Blistry perforowane podzielne na dawki pojedyncze: 60 x 1 tabletek powlekanych (dostępne jedynie dla 250 mg, 500 mg i 1000 mg tabletek).
  • Pojemniki do tabletek: 30, 100 i 200 tabletek powlekanych.

Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

Podmiot odpowiedzialny

Actavis Group PTC ehf.
Dalshraun 1
220. Hafnarfjörður Islandia

Wytwórca

Teva Operations Poland Sp. z o.o.
ul. Mogilska 80, 31-546 Kraków, Polska

Tjoapack Netherlands B.V.
Nieuwe Donk 9, ETTEN-LEUR, 4879AC, Holandia

W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji należy zwrócić się do miejscowego przedstawiciela podmiotu odpowiedzialnego.

  • België/Belgique/Belgien: Teva Pharma Belgium N.V./S.A./AG Tél/Tel: +32 38207373
  • Lietuva: UAB Teva Baltics Tel: +370 52660203
  • България: Тева Фарма ЕАД Teл: +359 24899585
  • Luxembourg/Luxemburg: Teva Pharma Belgium N.V./S.A./AG Belgique/Belgien Tél/Tel: +32 38207373
  • Česká republika: Teva Pharmaceuticals CR, s.r.o. Tel: +420 251007111
  • Magyarország: Teva Gyógyszergyár Zrt. Tel: +36 12886400
  • Danmark: Teva Denmark A/S Tlf: +45 44985511
  • Malta: Teva Pharmaceuticals Ireland L-Irlanda Tel: +44 2075407117
  • Deutschland: ratiopharm GmbH Tel: +49 73140202
  • Nederland: Teva Nederland B.V. Tel: +31 8000228400
  • Eesti: UAB Teva Baltics Eesti filiaal Tel: +372 6610801
  • Norge: Teva Norway AS Tlf: +47 66775590
  • Ελλάδα: Specifar A.B.E.E. Τηλ: +30 2118805000
  • Österreich: ratiopharm Arzneimittel Vertriebs-GmbH Tel: +43 1970070
  • España: Teva Pharma, S.L.U. Tel: +34 913873280
  • Polska: Teva Pharmaceuticals Polska Sp. z o.o. Tel: +48 223459300
  • France: Teva Santé Tél: +33 155917800
  • Portugal: Teva Pharma – Produtos Farmacêuticos, Lda. Tel: +351 214767550
  • Hrvatska: Pliva Hrvatska d.o.o. Tel: +385 13720000
  • România: Teva Pharmaceuticals S.R.L. Tel: +40 212306524
  • Ireland: Teva Pharmaceuticals Ireland Tel: +44 2075407117
  • Slovenija: Pliva Ljubljana d.o.o. Tel: +386 15890390
  • Ísland: Teva Pharma Iceland ehf. Sími: +354 5503300
  • Slovenská republika: TEVA Pharmaceuticals Slovakia s.r.o. Tel: +421 257267911
  • Italia: Teva Italia S.r.l. Tel: +39 028917981
  • Suomi/Finland: Teva Finland Oy Puh/Tel: +358 201805900
  • Κύπρος: Specifar A.B.E.E. Ελλάδα Τηλ: +30 2118805000
  • Sverige: Teva Sweden AB Tel: +46 42121100
  • Latvija: UAB Teva Baltics filiāle Latvijā Tel: +371 67323666
  • United Kingdom (Northern Ireland): Teva Pharmaceuticals Ireland Ireland Tel: +44 2075407117

Data ostatniej aktualizacji ulotki:

Inne źródła informacji

Szczegółowe informacje o tym leku znajdują się na stronie internetowej Europejskiej Agencji Leków http://www.ema.europa.eu/.

Substancje czynne występujące w leku Levetiracetam Actavis:

Zobacz też: