Ulotka dołączona do opakowania: informacja dla użytkownika Xolair 75 mg

Xolair 75 mg roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce (ampułko-strzykawka z igłą w rozmiarze 27G, niebieski tłok) omalizumab

Należy uważnie zapoznać się z treścią ulotki przed zastosowaniem leku, ponieważ zawiera ona informacje ważne dla pacjenta.

• Należy zachować tę ulotkę, aby w razie potrzeby móc ją ponownie przeczytać.
• W razie jakichkolwiek wątpliwości należy zwrócić się do lekarza, farmaceuty lub pielęgniarki.
• Lek ten przepisano ściśle określonej osobie. Nie należy go przekazywać innym. Lek może zaszkodzić innej osobie, nawet jeśli objawy jej choroby są takie same.
• Jeśli u pacjenta wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi, farmaceucie lub pielęgniarce. Patrz punkt 4.

1. Co to jest lek Xolair i w jakim celu się go stosuje

Lek Xolair zawiera omalizumab, jako substancję czynną. Omalizumab jest białkiem wytworzonym przez człowieka, które jest podobne do naturalnego białka wytwarzanego przez organizm. Należy do grupy leków nazywanych przeciwciałami monoklonalnymi.

Lek Xolair jest stosowany w leczeniu:

• astmy alergicznej
• przewlekłego zapalenia błony śluzowej nosa i zatok z polipami nosa

Astma alergiczna

Lek ten stosuje się w celu zapobiegania zaostrzeniom astmy przez kontrolowanie objawów ciężkiej astmy alergicznej u dorosłych, młodzieży i dzieci (w wieku 6 lat i starszych), którzy stosują już leki przeciwastmatyczne, ale u których objawy astmy nie są dobrze kontrolowane za pomocą leków, takich jak wziewne steroidy w dużych dawkach i wziewni beta-agoniści.

Przewlekłe zapalenie błony śluzowej nosa i zatos z polipami nosa

Lek ten stosuje się w leczeniu przewlekłego zapalenia błony śluzowej nosa i zatok z polipami nosa u dorosłych (w wieku 18 lat i starszych), którzy już otrzymują kortykosteroidy donosowe (kortykosteroidy w postaci aerozolu do nosa), ale u których objawy nie są dobrze kontrolowane za pomocą tych leków. Polipy nosa to małe narośla powstające w błonie śluzowej nosa. Xolair pomaga zmniejszyć wielkość polipów i łagodzi objawy, takie jak przekrwienie błony śluzowej nosa, utrata powonienia, obecność śluzu na tylnej ścianie gardła oraz katar.

Lek Xolair działa poprzez blokowanie substancji zwanej immunoglobuliną E (IgE), wytwarzanej przez organizm człowieka. IgE przyczynia się do rozwoju stanu zapalnego, który odgrywa kluczową rolę w wywoływaniu astmy alergicznej oraz przewlekłego zapalenia błony śluzowej nosa i zatok z polipami nosa.

2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Xolair

Kiedy nie stosować leku Xolair:

• jeśli pacjent ma uczulenie na omalizumab lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6).

Jeśli pacjent uważa, że może być uczulony na jakikolwiek ze składników leku, powinien powiedzieć o tym lekarzowi prowadzącemu, gdyż taki pacjent nie powinien stosować leku Xolair.

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Przed rozpoczęciem stosowania leku Xolair należy omówić to z lekarzem:

• jeśli u pacjenta występują problemy z nerkami lub wątrobą.
• jeśli u pacjenta stwierdzono zaburzenie, w którym jego układ odpornościowy atakuje części organizmu pacjenta (chorobę autoimmunologiczną).
• jeśli pacjent podróżuje do rejonu, w którym często występują zarażenia pasożytnicze. Lek Xolair może zmniejszać odporność pacjenta na takie zarażenia.
• jeśli u pacjenta wystąpiła ciężka reakcja alergiczna (reakcja anafilaktyczna) w wywiadzie, np. po zastosowaniu leku, ugryzieniu przez owada czy po jedzeniu.

Lek Xolair nie leczy ostrych objawów astmy, takich jak nagły napad astmy. Dlatego nie należy stosować leku Xolair do leczenia takich objawów.

Lek Xolair nie jest przeznaczony do zapobiegania lub leczenia innych stanów typu alergicznego, takich jak nagłe reakcje alergiczne, zespół hiper-IgE (dziedziczne zaburzenie immunologiczne), aspergiloza (choroba płuc o podłożu grzybiczym), alergia pokarmowa, wyprysk lub katar sienny, ponieważ leku Xolair nie badano w tych schorzeniach.

Należy zwrócić uwagę na objawy reakcji alergicznych i inne ciężkie działania niepożądane

Lek Xolair może powodować ciężkie działania niepożądane. Należy zwrócić uwagę na objawy tych zaburzeń podczas stosowania leku Xolair. Należy natychmiast udać się po pomoc lekarską, jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy wskazujące na ciężką reakcję alergiczną lub inne ciężkie działania niepożądane. Takie objawy wymieniono w punkcie „Ciężkie działania niepożądane” w punkcie 4. Ważne jest, aby przed samodzielnym zastosowaniem leku Xolair lub podaniem leku Xolair przez osobę niebędącą pracownikiem ochrony zdrowia, pacjent został przeszkolony przez lekarza, jak rozpoznawać wczesne objawy ciężkich reakcji alergicznych i jak postępować, jeśli takie reakcje wystąpią (patrz punkt 3, „Jak stosować lek Xolair”). Większość ciężkich reakcji alergicznych występuje podczas stosowania pierwszych 3 dawek leku Xolair.

Dzieci i młodzież

Astma alergiczna

Lek Xolair nie jest zalecany do stosowania u dzieci w wieku poniżej 6 lat. Nie badano stosowania tego leku u dzieci w wieku poniżej 6 lat.

Przewlekłe zapalenie błony śluzowej nosa i zatok z polipami nosa

Lek Xolair nie jest zalecany do stosowania u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat. Nie badano stosowania tego leku u pacjentów w wieku poniżej 18 lat.

Lek Xolair a inne leki

Należy powiedzieć lekarzowi, farmaceucie lub pielęgniarce o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować.

Jest to szczególnie ważne, jeśli pacjent przyjmuje:

• leki stosowane w leczeniu zarażeń wywołanych przez pasożyty, ponieważ lek Xolair może zmniejszać działanie tych leków,
• wziewne kortykosteroidy i inne leki stosowane w astmie alergicznej.

Ciąża i karmienie piersią

Jeśli pacjentka jest w ciąży, przypuszcza, że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza przed zastosowaniem tego leku. Lekarz omówi korzyści i potencjalne ryzyko związane ze stosowaniem tego leku podczas ciąży.

Jeśli pacjentka zajdzie w ciążę podczas przyjmowania leku Xolair, powinna natychmiast poinformować o tym lekarza prowadzącego.

Xolair może przenikać do mleka matki. Jeśli pacjentka karmi piersią lub planuje karmienie piersią, powinna poradzić się lekarza przed zastosowaniem tego leku.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn

Jest mało prawdopodobne, aby lek Xolair wpływał na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

3. Jak stosować lek Xolair

Ten lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. W razie wątpliwości należy zwrócić się do lekarza, pielęgniarki lub farmaceuty.

Jak należy stosować lek Xolair

Lek Xolair stosowany jest jako wstrzyknięcie pod skórę (znane jako wstrzyknięcie podskórne).

Wstrzykiwanie leku Xolair

• Pacjent wraz z lekarzem zdecydują, czy pacjent może samodzielnie wstrzykiwać sobie lek Xolair. Pierwsze 3 dawki są zawsze podawane przez lub pod nadzorem pracownika ochrony zdrowia (patrz punkt 2).
• Ważne jest prawidłowe przeszkolenie pacjenta jak wstrzykiwać lek, jeszcze zanim zacznie on sam stosować lek.
• Lek Xolair może być również podawany przez opiekuna (np. rodzica) pod warunkiem odpowiedniego przeszkolenia.

W celu uzyskania szczegółowych informacji dotyczących sposobu wstrzykiwania leku Xolair, patrz „Instrukcja stosowania leku Xolair w ampułko-strzykawce” na końcu tej ulotki.

Rozpoznawanie ciężkich reakcji alergicznych

Ważne jest, aby pacjent nie wstrzykiwał leku Xolair samodzielnie dopóki nie zostanie przeszkolony przez lekarza lub pielęgniarkę:

• jak rozpoznawać wczesne oznaki i objawy ciężkich reakcji alergicznych.
• co zrobić, jeśli objawy wystąpią.

Więcej informacji dotyczących wczesnych oznak i objawów ciężkich reakcji alergicznych, patrz punkt 4.

Jaka dawkę leku należy stosować

Lekarz zdecyduje, jaką dawkę leku Xolair i jak często pacjent ma stosować. Zależy to od masy ciała i wyników badań krwi przeprowadzonych przed rozpoczęciem leczenia, w celu określenia stężenia IgE we krwi.

Każdorazowo pacjent będzie potrzebował od 1 do 4 wstrzyknięć leku. Pacjent będzie wykonywał zastrzyki co dwa tygodnie lub co cztery tygodnie.

Podczas leczenia lekiem Xolair pacjent powinien kontynuować dotychczasowe leczenie przeciwastmatyczne i (lub) leczenie polipów nosa. Nie należy przerywać przyjmowania żadnych leków stosowanych w astmie i (lub) polipach nosa bez porozumienia z lekarzem prowadzącym.

Po rozpoczęciu leczenia lekiem Xolair pacjent może nie stwierdzić natychmiastowej poprawy. U pacjentów z polipami nosa działanie było widoczne po 4 tygodniach od rozpoczęcia leczenia. U pacjentów z astmą pełne działanie występuje zazwyczaj po 12 do 16 tygodniach.

Stosowanie u dzieci i młodzieży

Astma alergiczna

Lek Xolair może być stosowany u dzieci i młodzieży w wieku 6 lat i starszych, które otrzymują już leki przeciwastmatyczne, ale u których objawy astmy nie są dobrze kontrolowane za pomocą leków, takich jak wziewne steroidy w dużych dawkach i wziewni beta-agoniści. Lekarz ustali, jaką dawkę leku Xolair należy zastosować u dziecka i jak często należy ją podawać. Będzie ona zależała od masy ciała dziecka oraz od wyników badania krwi przeprowadzonego przed rozpoczęciem leczenia w celu określenia stężenia IgE we krwi dziecka.

Lek Xolair nie jest przeznaczony do samodzielnego stosowania przez dzieci (w wieku od 6 do 11 lat). Jednakże, jeśli lekarz uzna to za właściwe, lek Xolair może być wstrzykiwany przez opiekuna, ale po właściwym przeszkoleniu.

Przewlekłe zapalenie błony śluzowej nosa i zatok z polipami nosa

Leku Xolair nie należy stosować u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat.

Pominięcie zastosowania leku Xolair

Jeśli pacjent pominął ustaloną wizytę, należy skontaktować się z lekarzem lub ze szpitalem tak szybko, jak to możliwe, aby ponownie ustalić datę wizyty.

Jeśli pacjent zapomniał o samodzielnym zastosowaniu dawki leku Xolair, powinien jak najszybciej wstrzyknąć pominiętą dawkę. Następnie należy skontaktować się z lekarzem, aby ustalić termin wstrzyknięcia następnej dawki.

Przerwanie stosowania leku Xolair

Nie należy przerywać stosowania leku Xolair, chyba że tak zalecił lekarz. Przerwanie lub zakończenie stosowania leku Xolair może spowodować nawrót objawów.

W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku, należy zwrócić się do lekarza, farmaceuty lub pielęgniarki.

4. Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Działania niepożądane leku Xolair są zazwyczaj łagodne do umiarkowanych, ale czasami mogą być ciężkie.

Częste działania niepożądane:

Należy natychmiast skonsultować się z lekarzem, jeśli pojawią się jakiekolwiek objawy poniższych działań niepożądanych:

Rzadko (mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 1 000 osób)

• Częste reakcje alergiczne (w tym anafilaksja). Możliwe objawy to: wysypka, świąd lub pokrzywka na skórze, obrzęk twarzy, warg, języka, krtani, tchawicy lub innych części ciała, przyspieszone bicie serca, zawroty głowy i uczucie pustki w głowie, dezorientacja, duszność, świszczący oddech lub trudności w oddychaniu, sina skóra lub wargi, upadki i utrata przytomności. Jeśli u pacjenta występowały w przeszłości ciężkie reakcje alergiczne (anafilaksja) niezwiązane z lekiem Xolair, ryzyko wystąpienia ciężkiej reakcji alergicznej po zastosowaniu leku Xolair może być większe.
• Toczeń rumieniowaty układowy (SLE). Do objawów mogą należeć: ból mięśni, ból stawów z opuchlizną, wysypka, gorączka, utrata masy ciała i zmęczenie.

Częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych)

• Zespół Churga-Straussa lub zespół hipereozynofilii. Może wystąpić jeden lub więcej z następujących objawów: obrzęk, ból lub wysypka w okolicy naczyń krwionośnych lub limfatycznych, duże stężenie określonego rodzaju krwinek białych (znacząca eozynofilia), narastające trudności w oddychaniu, obrzęk błony śluzowej nosa, problemy z sercem, ból, zdrętwienie, uczucie mrowienia w rękach i nogach.
• Mała liczba płytek krwi z objawami, takimi jak krwawienie lub łatwiejsze niż zazwyczaj powstawanie siniaków.
• Choroba posurowicza. Może wystąpić jeden lub więcej z następujących objawów: ból stawów z obrzękiem lub bez obrzęku lub sztywność, wysypka, gorączka, powiększenie węzłów chłonnych, ból mięśni.

Do innych działań niepożądanych należą:

Bardzo często (mogą wystąpić częściej niż u 1 na 10 osób)

• gorączka (u dzieci)

Często (mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 10 osób)

• reakcje w miejscu wstrzyknięcia, w tym ból, obrzęk, świąd i zaczerwienienie
• ból w nadbrzuszu
• ból głowy (bardzo często u dzieci)
• zawroty głowy
• ból stawów

Niezbyt często (mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 100 osób)

• senność lub zmęczenie
• mrowienie lub drętwienie dłoni i stóp
• omdlenia, niskie ciśnienie krwi podczas siadania lub wstawania (niedociśnienie ortostatyczne), zaczerwienienie twarzy
• ból gardła, kaszel, ostre zaburzenia oddychania
• nudności, biegunka, niestrawność
• świąd, pokrzywka, wysypka, zwiększona wrażliwość skóry na światło słoneczne
• zwiększenie masy ciała
• objawy jak w grypie
• obrzęk ramion

Rzadko (mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 1 000 osób)

• zarażenie pasożytnicze

Częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych)

• ból mięśni i obrzęk stawów
• utrata włosów

Zgłaszanie działań niepożądanych

Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi, farmaceucie lub pielęgniarce. Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do „krajowego systemu zgłaszania” wymienionego w załączniku V. Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat bezpieczeństwa stosowania leku.

5. Jak przechowywać lek Xolair

• Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.
• Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na etykiecie po EXP. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca. Pudełko tekturowe zawierające ampułko-strzykawkę można przechowywać łącznie przez 48 godzin w temperaturze pokojowej (25ºC) przed użyciem.
• Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem.
• Przechowywać w lodówce (2°C – 8°C). Nie zamrażać.
• Nie używać opakowania, które jest zniszczone lub nosi ślady zafałszowania.

6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera lek Xolair

• Substancją czynną leku jest omalizumab. Jedna strzykawka zawierąca 0,5 ml roztworu zawiera 75 mg omalizumabu.
• Pozostałe składniki to: argininy chlorowodorek, histydyny chlorowodorek jednowodny, histydyna, Polisorbat 20 i woda do wstrzykiwań.

Jak wygląda lek Xolair i co zawiera opakowanie

Xolair roztwór do wstrzykiwań jest dostarczany w ampułko-strzykawce w postaci klarownego do lekko opalizującego, bezbarwny do jasnobrązowawo-żółtego roztworu.

Xolair 75 mg roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce z igłą w rozmiarze 27G i niebieskim tłokiem jest dostępny w opakowaniach zawierających 1 ampułko-strzykawkę oraz w opakowaniach zbiorczych zawierających 3 (3 x 1) lub 6 (6 x 1) ampułko-strzykawek.

Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

Podmiot odpowiedzialny

Novartis Europharm Limited
Vista Building
Elm Park, Merrion Road
Dublin 4
Irlandia

Wytwórca

Novartis Pharma GmbH
Roonstrasse 25
D-90429 Nürnberg
Niemcy

Novartis Farmacéutica S.A.
Gran Via de les Corts Catalanes, 764
08013 Barcelona
Hiszpania

W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji dotyczących tego leku należy zwrócić się do miejscowego przedstawiciela podmiotu odpowiedzialnego:

Data ostatniej aktualizacji ulotki:

Inne źródła informacji

Szczegółowe informacje o tym leku znajdują się na stronie internetowej Europejskiej Agencji Leków http://www.ema.europa.eu

INSTRUKCJA STOSOWANIA LEKU XOLAIR W AMPUŁKO-STRZYKAWCE

Niniejsza „Instrukcja stosowania” zawiera informacje o sposobie wstrzykiwania leku Xolair.

Jeśli lekarz zdecyduje, że pacjent lub opiekun może wstrzykiwać lek Xolair w domu, wówczas przed pierwszym zastosowaniem leku pacjent lub opiekun muszą zostać przeszkoleni przez lekarza lub pielęgniarkę, jak przygotować i wstrzykiwać lek Xolair w ampułko-strzykawce.

Lek Xolair nie jest przeznaczony do samodzielnego wstrzykiwania przez dzieci w wieku poniżej 12 lat, jednak jeśli lekarz uzna to za właściwe, lek Xolair może być wstrzykiwany przez opiekuna po właściwym przeszkoleniu.

Termin ważności

Osłonka igły

Igła

Skrzydełka osłony strzykawki

Tłok

Główka tłoka

Należy przeczytać i zrozumieć poniższą „Instrukcję stosowania” przed wstrzyknięciem leku Xolair w ampułko-strzykawce. W razie jakichkolwiek pytań należy skontaktować się z lekarzem.

Ważne informacje, z którymi należy się zapoznać przed wstrzyknięciem leku Xolair

• Lek Xolair jest przeznaczony wyłącznie do wstrzyknięć podskórnych (wstrzyknięć bezpośrednio w warstwę tłuszczu znajdującą się pod skórą).
• Nie używać ampułko-strzykawki, jeśli plomba zabezpieczająca na pudełku tekturowym lub plastikowej tacy została naruszona.
• Nie używać, jeśli doszło do upuszczenia strzykawki na twardą powierzchnię lub po zdjęciu nasadki z igły.
• Nie wstrzykiwać leku, jeśli ampułko-strzykawka była przechowywana poza lodówką przez czas przekraczający łącznie 48 godzin. Usunąć ampułko-strzykawkę (Krok 12) i użyć nowej ampułko-strzykawki w celu podania leku.
• Ampułko-strzykawka posiada osłonę strzykawki, której aktywacja spowoduje zakrycie igły po zakończeniu wstrzyknięcia. Osłona strzykawki pomaga zapobiegać urazom w wyniku ukłucia igłą u osób mających do czynienia z ampułko-strzykawką po wykonaniu wstrzyknięcia.
• Nie próbować ponownie używać ampułko-strzykawki ani rozkładać jej na mniejsze części.
• Nie wyciągać tłoka z ampułko-strzykawki.

Przechowywanie leku Xolair

• Przechowywać w lodówce (w temperaturze od 2°C do 8°C). Pudełko tekturowe zawierające ampułko-strzykawkę można przechowywać w temperaturze pokojowej (25°C) łącznie przez 48 godzin przed użyciem.
• Nie zamrażać.
• Przechowywać ampułko-strzykawkę w oryginalnym pudełku tekturowym aż do chwili użycia, w celu ochrony przed światłem.
• Przechowywać ampułko-strzykawkę w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

TABELA DAWKOWANIA

Ampułko-strzykawki z lekiem Xolair są dostępne w 3 dawkach (po jednej ampułko-strzykawce w każdym pudełku tekturowym). Ta instrukcja dotyczy wszystkich 3 dawek.

W zależności od dawki przepisanej przez lekarza, konieczne może być przygotowanie jednej lub więcej ampułko-strzykawek i wstrzyknięcie zawartości wszystkich z nich, aby podać pełną dawkę leku. Poniższa tabela dawkowania pokazuje kombinację ampułko-strzykawek niezbędnych dla podania pełnej dawki.

Uwaga: Jeśli dawka jest przeznaczona dla dziecka w wieku poniżej 12 lat, zaleca się stosowanie wyłącznie niebieskich (75 mg) i fioletowych (150 mg) ampułko-strzykawek. Aby dowiedzieć się, jaka jest zalecana kombinacja ampułko-strzykawek dla dzieci wwieku poniżej 12 lat, należy zapoznać się z tabelą dawkowania poniżej.

W przypadku pytań dotyczących tabeli dawkowania należy skontaktować się z lekarzem.

DAWKA

1 niebieska

1 fioletowa

1 niebieska + 1 fioletowa

1 szara

375 mg (wiek od 12 lat)

1 niebieska + 2 fioletowe

3 fioletowe

2 szare

4 fioletowe

Xolair 75 mg ampułko-strzykawka z niebieskim tłokiem

Xolair 150 mg ampułko-strzykawka z fioletowym tł

Xolair 300 mg ampułko-strzykawka z szarym tłokiem

Niebieski tłok

Fioletowy tłok

Szary tłok

Ampułko-strzykawki potrzebne do podania dawki

Niebieska 75 mg

Fioletowa 150 mg

Szara 300 mg

75 mg

150 mg

225 mg

300 mg (wiek od 12 lat)

300 mg (dzieci poniżej 12 lat)

2 fioletowe

1 niebieska + 1 szara

375 mg (dzieci poniżej 12 lat)

450 mg (wiek od 12 lat)

1 fioletowa + 1 szara

450 mg (dzieci poniżej 12 lat)

1 niebieska + 1 fioletowa

525 mg (wiek od 12 lat) + 1 szara

525 mg (dzieci poniżej 12 lat) 1 niebieska + 3 fioletowe

600 mg (wiek od 12 lat)

600 mg (dzieci poniżej 12 lat)

Przygotowanie do wstrzyknięcia leku Xolair

Krok 1. Doprowadzić do temperatury pokojowejWyjąć pudełko z ampułko-strzykawką z lodówki i pozostawić nieotwarte, by jego zawartość osiągnęła temperaturę pokojową (minimum 30 minut). Uwaga: Jeśli do podania pełnej dawki potrzebnych jest więcej niż jedna ampułko- strzykawka (jedna ampułko-strzykawka na każde pudełko) (patrz tabela dawkowania), należy wyjąć z lodówki jednocześnie wszystkie pudełka.
Krok 2. Zgromadzić materiały Potrzebne będą następujące materiały (niedołączone do opakowania): • Wacik nasączony alkoholem • Płatek kosmetyczny lub gazik • Pojemnik na ostre odpady • Plaster samoprzylepny
Krok 3. Wypakować ampułko-strzykawkę Otworzyć plastikową tacę zrywając warstwę pokrywającą. Wyjąć ampułko-strzykawkę chwytając ją w środku długości, jak pokazano na rysunku. Nie zdejmować osłonki igły do chwili wykonania wstrzyknięcia.

Krok 4. Sprawdzić ampułko-strzykawkę Spojrzeć przez okienko kontrolne w ampułko- strzykawce. Płyn znajdujący się w środku powinien być przezroczysty do lekko mętnego, a jego kolor może być od bezbarwnego do jasnobrązowawo-żółtego. W płynie mogą być widoczne pęcherzyki powietrza, co jest zjawiskiem normalnym. Nie starać się usunąć powietrza. • Nie używać ampułko-strzykawki, jeśli płyn zawiera cząstki lub jeśli płyn jest wyraźnie mętny lub wyraźnie brązowy. • Nie używać ampułko-strzykawki, jeśli wygląda na uszkodzoną lub jest nieszczelna. • Nie używać ampułko-strzykawki po upływie terminu ważności (EXP) podanego na etykiecie ampułko- strzykawki i pudełku tekturowym. We wszystkich tych przypadkach należy skontaktować się z lekarzem, pielęgniarką lub farmaceutą.	Okienko kontrolne Termin ważności
Krok 5. Wybrać miejsca wstrzyknięcia Lek należy wstrzykiwać w przednią powierzchnię ud lub w dolną część brzucha, ale nie w miejsca znajdujące się w promieniu 5 cm od pępka. Nie wstrzykiwać leku pod skórę, która jest delikatna, posiniaczona, zaczerwieniona, łuszcząca się lub stwardniała bądź w miejsca z bliznami lub rozstępami.Uwaga: Jeśli do podania pełnej dawki konieczne jest wykorzystanie więcej niż jednej ampułko-strzykawki, należy wstrzykiwać lek w miejsca znajdujące się w odstępie co najmniej 2 cm od siebie.
Jeśli wstrzyknięcie jest wykonywane przez opiekuna, lekarza lub pielęgniarkę, lek można podać również w górną zewnętrzną część ramienia.

Wstrzyknięcie leku Xolair

Krok 6. Oczyścić miejsca wstrzyknięcia Umyć ręce. Oczyścić wybrane miejsce wstrzyknięcia wacikiem nasączonym alkoholem. Pozostawić do wyschnięcia przed wykonaniem wstrzyknięcia.Nie dotykać oczyszczonej skóry ani nie dmuchać na nią przed wykonaniem wstrzyknięcia.
Krok 7. Zdjąć osłonkę z igłyPewnym ruchem pociągnąć osłonkę igły, aby zdjąć ją z ampułko-strzykawki. Na końcu igły może być widoczna kropla płynu. Jest to zjawisko normalne. Nie nakładać osłonki ponownie na igłę. Wyrzucić osłonkę igły.
Krok 8. Wprowadzić igłę pod skórę Delikatnie chwycić skórę w miejscu wstrzyknięcia i trzymać ją w ten sposób przez cały czas wstrzykiwania leku. Drugą ręka wprowadzić igłę pod skórę pod kątem około 45 stopni, jak pokazano na rysunku.Nie przyciskać tłoka podczas wprowadzania igły pod skórę.
Krok 9. Rozpocząć wstrzyknięcie Nadal trzymać fałd skóry. Powoli naciskać tłok aż do samego końca. Dzięki temu zostanie wstrzyknięta pełna dawka leku.

Krok 10. Zakończyć wstrzyknięcie Upewnić się, że główka tłoka znajduje się pomiędzy skrzydełkami osłony strzykawki, jak pokazano na rysunku. Umożliwi to aktywację osłony strzykawki, która zakryje igłę po zakończeniu wstrzyknięcia.

Krok 11. Zwolnić tłok Trzymając ampułko-strzykawkę w miejscu wstrzyknięcia, powoli zwalniać tłok aż do chwili, gdy igła zostanie automatycznie zakryta przez osłonę. Odsunąć ampułko-strzykawkę od miejsca wstrzyknięcia i puścić trzymaną skórę.W miejscu wstrzyknięcia może pojawić się niewielka ilość krwi. Miejsce wstrzyknięcia można ucisnąć płatkiem kosmetycznym lub gazikiem aż do ustania krwawienia.Nie pocierać miejsca wstrzyknięcia. W razie potrzeby miejsce wstrzyknięcia można zakleić małym plastrem.Uwaga: Jeśli do podania pełnej dawki potrzeba więcej niż jednej ampułko-strzykawki, należy wyrzucić zużytą ampułko-strzykawkę zgodnie z opisem podanym w Kroku 12.Powtórzyć czynności opisane w Krokach 2 – 12 dla wszystkich ampułko-strzykawek niezbędnych do podania pełnej dawki leku. Wstrzyknięcia wykonywać bezpośrednio jedno po drugim.Należy upewnić się, że miejsca wstrzyknięcia są w odległości co najmniej 2 cm od siebie.

Po wstrzyknięciu

Krok 12. Usunąć ampułko-strzykawkę

Natychmiast po użyciu zużytą ampułko-strzykawkę umieścić w pojemniku na ostre odpady (np. zamykanym pojemniku odpornym na przebicie lub podobnym).

Nie starać się nakładać osłonki z powrotem na igłę.

Należy porozmawiać z lekarzem lub farmaceutą o tym, jak prawidłowo usunąć pojemnik na ostre odpady. Mogą obowiązywać lokalne przepisy dotyczące usuwania.