Ulotka dołączona do opakowania: informacja dla pacjenta – Luveris 75 j.m.
Należy uważnie zapoznać się z treścią ulotki przed zastosowaniem leku, ponieważ zawiera ona informacje ważne dla pacjenta.
- Należy zachować tę ulotkę, aby w razie potrzeby móc ją ponownie przeczytać.
- W razie jakichkolwiek wątpliwości należy zwrócić się do lekarza, farmaceuty lub pielęgniarki.
- Lek ten przepisano ściśle określonej osobie. Nie należy go przekazywać innym. Lek może zaszkodzić innej osobie, nawet jeśli objawy jej choroby są takie same.
- Jeśli u pacjenta wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie możliwe objawy niepożądane niewymienione w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi, farmaceucie lub pielęgniarce. Patrz punkt 4.
1. Co to jest lek Luveris i w jakim celu się go stosuje
Co to jest lek Luveris
Lek Luveris jest lekiem zawierającym lutropinę alfa, rekombinowany hormon luteinizujący (LH), który jest podobny do hormonu występującego naturalnie u ludzi, ale jest wyprodukowany metodą biotechnologiczną. Należy on do rodziny hormonów nazywanych gonadotropinami, które biorą udział w prawidłowym przebiegu rozmnażania.
W jakim celu stosuje się lek Luveris
Lek Luveris jest zalecany w leczeniu dorosłych kobiet, u których stwierdzono wytwarzanie bardzo małych ilości niektórych hormonów, biorących udział w naturalnym cyklu rozrodczym. Lek jest stosowany razem z drugim hormonem nazywanym hormonem folikulotropowym FSH, aby pobudzić rozwój pęcherzyków w jajniku, który jest strukturą umożliwiającą dojrzewanie komórek jajowych. Następnie podanie pojedynczej dawki ludzkiej gonadotropiny kosmówkowej (hCG) prowadzi do uwolnienia komórki jajowej z pęcherzyka (jajeczkowanie).
2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Luveris
Kiedy nie stosować leku Luveris
- jeśli pacjentka ma uczulenie na gonadotropiny (takie jak hormon luteinizujący, hormon folikulotropowy lub ludzka gonadotropina kosmówkowa) lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6);
- jeśli u pacjentki występuje rak jajnika, macicy lub sutka;
- jeśli rozpoznano u pacjentki guza mózgu;
- jeśli stwierdzono występowanie powiększonych jajników lub pęcherzyków płynu w jajnikach (torbieli jajnika) nieznanego pochodzenia;
- jeśli występowały niewyjaśnione krwawienia z pochwy.
Nie stosować leku Luveris, jeśli stwierdzono którąkolwiek z powyższych sytuacji. W razie wątpliwości należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą przed zastosowaniem leku.
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem stosowania leku Luveris należy omówić to z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką.
Przed rozpoczęciem leczenia należy zbadać płodność pacjentki i jej partnera.
Nie zaleca się stosowania leku Luveris w sytuacjach zazwyczaj uniemożliwiających prawidłową ciążę, takich jak brak czynności jajników z powodu pierwotnej niewydolności jajników bądź wad rozwojowych narządów płciowych narządów płciowych.
Porfiria
Przed rozpoczęciem leczenia należy poinformować lekarza, jeśli pacjentka lub spokrewniona z nią osoba choruje na porfirię (niezdolność rozkładania porfiryn, która może być przekazywana z rodziców na dzieci).
Zespół nadmiernej stymulacji jajników (OHSS)
Lek ten stymuluje jajniki. Zwiększa to ryzyko rozwoju zespołu nadmiernej stymulacji jajników (ang. Ovarian Hyper-Stimulation Syndrome — OHSS) Objawia się on nadmiernym rozwojem pęcherzyków jajnika, z których powstają duże torbiele. W przypadku odczuwania bólu brzucha, szybkiego przybierania na wadze, pojawienia się nudności lub wymiotów bądź trudności z oddychaniem należy niezwłocznie powiadomić o tym lekarza, który może zalecić przerwanie stosowania leku (patrz punkt 4, sekcja „Poważne działania niepożądane”).
Jeśli pacjentka nie jajeczkuje, a zalecana dawka i schemat podawania są przestrzegane, występowanie OHSS jest mniej prawdopodobne. Lek Luveris rzadko wywołuje ciężki zespół nadmiernej stymulacji jajników. Staje się to bardziej prawdopodobne w przypadku, gdy w celu wywołania ostatecznego dojrzewania pęcherzyka jajnikowego jest podawany lek zawierający ludzką gonadotropinę kosmówkową hCG (patrz punkt 3, sekcja „Ile leku stosować”, aby uzyskać szczegółowe informacje). W przypadku rozwoju OHSS lekarz może nie podać hCG w ramach tego cyklu leczenia i zalecić powstrzymanie się od współżycia płciowego lub zastosowanie mechanicznych metod antykoncepcyjnych przez co najmniej cztery (4) dni.
Lekarz prowadzący będzie prowadzić dokładną obserwację odpowiedzi jajników polegającą na badaniu ultrasonograficznym i pobieraniu krwi do badań przed leczeniem oraz w trakcie leczenia.
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Część 2 – kontynuacja
Czsection id=”section3″>
3. Jak stosować lek Luveris
Ten lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. W razie wątpliwości należy zwrócić się do lekarza.
Stosowanie leku
Lekarz prowadzący zdecyduje o dawce i terminie przyjmowania, które są najwłaściwsze dla danej pacjentki w czasie leczenia.
Ile leku stosować
Lek Luveris jest zwykle stosowany codziennie przez okres do trzech tygodni jednocześnie ze wstrzyknięciami FSH.
- Zazwyczaj stosowaną dawką początkową leku Luveris jest 75 j.m. (1 fiolka) razem z 75 j.m. lub 150 j.m. FSH.
- Odpowiednio do reakcji pacjentki, lekarz prowadzący może zwiększyć dawkę FSH najlepiej o 37,5 j.m.–75 j.m. w 7– do 14-dniowych odstępach.
Lekarz prowadzący może zadecydować o przedłużeniu leczenia do 5 tygodni.
Jeżeli pożądana odpowiedź została uzyskana, pojedyncze wstrzyknięcie hCG jest podawane 24 do 48 godzin po ostatnich wstrzyknięciach leku Luveris i FSH. Zalecany jest stosunek płciowy w dniu podania hCG i w dniu następnym. Alternatywnie może być przeprowadzone zapłodnienie wewnątrzmaciczne lub inna procedura wspomaganego rozrodu na podstawie oceny lekarza.
Sposób podawania
Lek Luveris jest przeznaczony do podawania podskórnego, co oznacza, że jest on podawany we wstrzyknięciu pod skórę. Każda fiolka jest przeznaczona wyłącznie do jednorazowego użytku.
Instrukcja samodzielnego wstrzyknięcia:
- Umyć ręce. Ważne jest, aby ręce i używane przybory były jak najczyściejsze.
- Przygotować czystą powierzchnię i ułożyć na niej:
- jedną fiolkę leku Luveris,
- jedną fiolkę z rozpuszczalnikiem,
- dwa waciki nasączone alkoholem,
- jedną strzykawkę,
- jedną grubą igłę do przygotowania roztworu,
- jedną cienką igłę do wstrzykiwania podskórnego,
- zamykany pojemnik na zużyte szkło i igły.
![]() |
- Zdsection id=”section3″>
Przygotowanie roztworu do wstrzyknięcia
- Zdjać kapsel zabezpieczający z fiolki z rozpuszczalnikiem. Należy zamocować do strzykawki grubą igłę do przygotowania roztworu i nabrać odrobinę powietrza do strzykawki, przesuwając tłok mniej więcej do kreski oznakowanej 1 ml. Następnie wprowadzić igłę do fiolki i naciskając tłok wtłoczyć do niej powietrze. Trzymając fiolkę korkiem w dół nabrać cały rozpuszczalnik. Ostrożnie odłożyć strzykawkę na czystą powierzchnię, zwracając uwagę, aby nie dotknąć igły.
- Przygotowanie roztworu do wstrzyknięcia: Usunąć metalowy kapsel z fiolki z proszkiem leku Luveris, wziąć strzykawkę z rozpuszczalnikiem i powoli wstrzyknąć go do fiolki z lekiem Luveris. Obracać fiolkę delikatnie bez usuwania strzykawki. Nie potrząsać.
- Po rozpuszczeniu proszku (co zwykle następuje natychmiast), należy sprawdzić, czy powstały roztwór jest przezroczysty i nie zawiera nierozpuszczalnych zanieczyszczeń. Obrócić fiolkę dnem do góry i delikatnie nabrać roztwór do strzykawki.
- Można mieszać lek Luveris i folitropinę alfa zamiast wstrzykiwać je osobno. Po rozpuszczeniu leku Luveris, nabrać roztwór do strzykawki i wstrzyknąć go ponownie do pojemnika z proszkiem folitropiny alfa. Kiedy proszek się rozpuści, należy nabrać roztwór do strzykawki. Skontrolować ponownie, czy roztwór nie zawiera nierozpuszczalnych zanieczyszczeń i nie stosować jeśli roztwór nie jest przezroczysty.
- W 1 ml rozpuszczalnika można rozpuścić maksymalnie 3 fiolki z proszkiem.
- Zmienić grubą igłę na cienką igłę i usunąć wszystkie pęcherzyki powietrza. W przypadku obecności pęcherzyków powietrza w strzykawce, należy ująć ją igłą skierowaną do góry i delikatnie opukiwać, aż całe powietrze zgromadzi się na górze. Delikatnie naciskać tłok, aż do usunięcia pęcherzyków powietrza.
- Wstrzykiwanie przygotowanego roztworu: roztwór należy wstrzyknąć natychmiast po przygotowaniu. Lekarz prowadzący lub pielęgniarka doradzą wybór miejsca wstrzyknięcia (np. brzuch, przednia powierzchnia uda). Przetrzeć wybrane miejsce wacikiem nasączonym alkoholem. Mocno zebrać skórę w fałd i wprowadzić igłę pod kątem 45° do 90° szybkim zdecydowanym ruchem.
- Pozbywanie się wszystkich zużytych przyborów: po zakończeniu wstrzykiwania natychmiast należy wyrzucić wszystkie igły i puste fiolki do przygotowanego zamykanego pojemnika. Resztki niewykorzystanego roztworu należy usunąć.




Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Luveris
Objawy przedawkowania leku Luveris nie są znane, niemniej jednak istnieje możliwość wystąpienia zespołu nadmiernej stymulacji jajników (patrz punkt 4). Powikłanie to wystąpi tylko wtedy, jeśli jest przyjmowany jednocześnie hCG (patrz punkt 2, sekcja „Ostrzeżenia i środki ostrożności”).
Pominięcie zastosowania leku Luveris
Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki. Należy zwrócić się do lekarza prowadzącego.
W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku należy zwrócić się do lekarza, farmaceuty lub pielęgniarki.
4. Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Poważne działania niepożądane
W przypadku zauważenia któregokolwiek z wymienionych poniżej działań niepożądanych należy natychmiast skontaktować się z lekarzem. Lekarz może zalecić przerwanie stosowania leku Luveris.
Reakcje alergiczne
Reakcje alergiczne, takie jak wysypka, zaczerwienienie skóry, pokrzywka, obrzęk w okolicach twarzy i trudności z oddychaniem, mogą być czasami poważne. To działanie niepożądane występuje bardzo rzadko (występujące maksymalnie u 1 na 10 000 pacjentek).
Zespół nadmiernej stymulacji jajników (OHSS)
- Ból w podbrzuszu w połączeniu z nudnościami lub wymiotami. Mogą to być objawy zespołu nadmiernej stymulacji jajników (OHSS). Mogła wystąpić nadmierna reakcja jajników na leczenie i mogły powstać duże pęcherzyki wypełnione płynem lub torbiele (patrz punkt 2, sekcja „Zespół nadmiernej stymulacji jajników (OHSS)”). To działanie niepożądane występuje często (występujące maksymalnie u 1 na 10 pacjentek). W przypadku jego wystąpienia konieczne będzie jak najszybsze zbadanie pacjentki przez lekarza.
- Bardzo rzadko występują ciężkie zaburzenia krzepliwości krwi (incydenty zakrzepowo-zatorowe) wraz z ciężkim OHSS. Mogą one powodować ból w klatce piersiowej, duszności, udar mózgu lub zawał serca (patrz punkt 2, sekcja „Zaburzenia krzepliwości krwi (incydenty zakrzepowo-zatorowe)”).
Inne częste działania niepożądane
- ból głowy;
- nudności, wymioty, biegunka, dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego lub ból brzucha;
- pęcherzyki wypełnione płynem wewnątrz jajników (torbiele jajników), ból piersi i ból w podbrzuszu;
- odczyny w miejscu wstrzyknięcia, takie jak ból, świąd, zasinienie, obrzęk lub podrażnienie.
Podczas stosowania leku Luveris nie zgłaszano skrętu jajników i krwawienia do jamy brzusznej, jednak rzadko były zgłaszane takie przypadki po leczeniu ludzką gonadotropiną menopauzalną (hMG), leku izolowanym z moczu, również zawierającym LH.
Może wystąpić ciąża pozamaciczna (zarodek zagnieżdżony poza macicą) zwłaszcza u kobiet z uprzednią chorobą jajowodów w wywiadzie.
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi, farmaceucie lub pielęgniarce. Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do „krajowego systemu zgłaszania”. Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat bezpieczeństwa stosowania leku.
5. Jak przechowywać lek Luveris
- Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.
- Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na pudełku i fiolce po: „Termin ważności” lub „EXP”. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.
- Nie przechowywać w temperaturze powyżej 25°C. Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem.
- Nie stosować tego leku, jeśli zauważy się jakiekolwiek zmiany, takie jak zmiana zabarwienia proszku lub jeśli uszkodzone jest opakowanie.
- Lek należy podać natychmiast po sporządzeniu roztworu.
- Nie stosować roztworu, jeśli zawiera nierozpuszczalne zanieczyszczenia lub jeśli nie jest przezroczysty.
- Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko.
6. Zawartość opakowania i inne informacje
Co zawiera lek Luveris
- Substancją czynną leku jest lutropina alfa. Jedna fiolka z proszkiem do sporządzania roztworu do wstrzykiwań zawiera 75 j.m. (jednostek międzynarodowych).
- Lutropina alfa jest rekombinowanym ludzkim hormonem luteinizującym (r-hLH) produkowanym metodą rekombinowania DNA.
- Pozostałe składniki proszku to: polisorbat 20, sacharoza, sodu diwodorofosforan jednowodny, disodu fosforan dwuwodny, kwas fosforowy stężony, sodu wodorotlenek, L-metionina, azot.
- Rozpuszczalnikiem jest woda do wstrzykiwań.
Jak wygląda lek Luveris i co zawiera opakowanie
- Lek Luveris jest dostarczany w postaci proszku i rozpuszczalnika do sporządzania roztworu do wstrzykiwań.
- Każda fiolka z proszkiem zawiera 75 j.m. lutropiny alfa, a każda fiolka z rozpuszczalnikiem zawiera 1 ml wody do wstrzykiwań.
- Lek Luveris jest dostępny w opakowaniach zawierających 1, 3 lub 10 fiolek z proszkiem i taką samą liczbę fiolek z rozpuszczalnikiem.
Podmiot odpowiedzialny
Merck Europe B.V.
Gustav Mahlerplein 102
1082 MA Amsterdam
Holandia
Wytwórca
Merck Serono S.p.A.
Via delle Magnolie 15
70026 Modugno (Bari)
Włochy
Data ostatniej aktualizacji ulotki: MM/RRRR
Szczegółowe informacje o tym leku znajdują się na stronie internetowej Europejskiej Agencji Leków: http://www.ema.europa.eu

