ULOTKA INFORMACYJNA: Macrosyn 100 mg/ml roztwór do wstrzykiwań dla bydła, świń i owiec

1. NAZWA I ADRES PODMIOTU ODPOWIEDZIALNEGO ORAZ WYTWÓRCY ODPOWIEDZIALNEGO ZA ZWOLNIENIE SERII, JEŚLI JEST INNY

Podmiot odpowiedzialny i wytwórca odpowiedzialny za zwolnienie serii:
Bimeda Animal Health Limited
Unit 2/3/4 Airton Close
Tallaght
Dublin 24
IRLANDIA

2. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO WETERYNARYJNEGO

Macrosyn 100 mg/ml roztwór do wstrzykiwań dla bydła, świń i owiec.
Tulatromycyna.

3. ZAWARTOŚĆ SUBSTANCJI CZYNNEJ (-CH) I INNYCH SUBSTANCJI

Tulatromycyna 100 mg/ml
Monothioglycerol 5 mg/ml
Klarowny, bezbarwny do jasno żółtego roztwór.

4. WSKAZANIA LECZNICZE

Bydło

Leczenie i metafilaktyka chorób układu oddechowego u bydła, związanych z wrażliwymi na tulatromycynę szczepami Mannheimia haemolityca, Pasteurella multocida, Histophilus somni i Mycoplasma bovis. Przed zastosowaniem produktu należy potwierdzić występowanie choroby w stadzie.

Leczenie zakaźnego zapalenia rogówki i spojówki bydła (IBK) związanego z wrażliwą na tulatromycynę Moraxella bovis.

Świnie

Leczenie i metafilaktyka chorób układu oddechowego u świń związanych z wrażliwymi na tulatromycynę szczepami Actinobacillus pleuropneumoniae, Pasteurella multocida, Mycoplasma hyopneumoniae, Haemophilus parasuis i Bordetella bronchiseptica. Przed zastosowaniem produktu należy potwierdzić występowanie choroby w grupie. Produkt leczniczy weterynaryjny powinien być stosowany wyłącznie, jeśli w ciągu 2–3 dni u świń spodziewany jest rozwój choroby.

Owce

Leczenie wczesnego stadium zakaźnego pododermatitis owiec wywołanego przez wirulentny szczep Dichelobacter nodosus, wymagającego leczenia ogólnoustrojowego.

5. PRZECIWWSKAZANIA

Nie stosować w przypadku znanej nadwrażliwości na antybiotyki makrolidowe lub na dowolną substancję pomocniczą.

6. DZIAŁANIA NIEPOŻĄDANE

Podskórne podanie produktu leczniczego weterynaryjnego u bydła bardzo często powoduje przejściowe reakcje bólowe i obrzęk w miejscu wstrzyknięcia, który może utrzymywać się przez okres do 30 dni. Nie stwierdzono podobnych reakcji po podaniu domięśniowym u świń i owiec. Reakcje patomorfologiczne (w tym odwracalne zmiany w postaci przekrwienia, obrzęku, zwłóknienia i krwawienia) w miejscu iniekcji występują bardzo często w okresie około 30 dni po wstrzyknięciu u bydła i świń.

Przejściowe objawy dyskomfortu (potrząsanie głową, pocieranie miejsca iniekcji, chodzenie do tyłu) występują bardzo często po podaniu domięśniowym u owiec. Objawy te ustępują w ciągu kilku minut.

Częstość występowania działań niepożądanych przedstawia się zgodnie z poniższą regułą:

• bardzo często (więcej niż 1 na 10 leczonych zwierząt wykazujących działanie(a) niepożądane)
• często (więcej niż 1, ale mniej niż 10 na 100 leczonych zwierząt)
• niezbyt często (więcej niż 1, ale mniej niż 10 na 1000 leczonych zwierząt)
• rzadko (więcej niż 1, ale mniej niż 10 na 10000 leczonych zwierząt)
• bardzo rzadko (mniej niż 1 na 10000 leczonych zwierząt włączając pojedyncze raporty).

W razie zaobserwowania działań niepożądanych, również niewymienionych w ulotce informacyjnej, lub w przypadku podejrzenia braku działania produktu, poinformuj o tym lekarza weterynarii.

Można również zgłosić działania niepożądane poprzez krajowy system raportowania {www.urpl.gov.pl}.

7. DOCELOWE GATUNKI ZWIERZĄT

Bydło, świnie i owce.

8. DAWKOWANIE DLA KAŻDEGO GATUNKU, DROGA (-I) I SPOSÓB PODANIA

Bydło

2,5 mg tulatromycyny/kg m.c. (co odpowiada 1 ml/40 kg m.c.).
Pojedyncze wstrzyknięcie podskórne. W leczeniu bydła o masie ciała powyżej 300 kg, dawkę należy podzielić tak, aby nie wstrzykiwać w jedno miejsce więcej niż 7,5 ml produktu.

Świnie

2,5 mg tulatromycyny/kg m.c. (co odpowiada 1 ml/40 kg m.c.).
Pojedyncze wstrzyknięcie domięśniowe w mięśnie szyi. W leczeniu świń o masie ciała powyżej 80 kg, dawkę należy podzielić tak, aby nie wstrzykiwać w jedno miejsce więcej niż 2 ml produktu.

Owce

2,5 mg tulatromycyny/kg m.c. (co odpowiada 1 ml/40 kg m.c.).
Pojedyncze wstrzyknięcie domięśniowe w mięśnie szyi.

Korki o grubości 20 mm mogą być bezpiecznie przekłuwane do 30 razy, natomiast korki o grubości 30 mm można przekłuwać do 50 razy.

9. ZALECENIA DLA PRAWIDŁOWEGO PODANIA

Dla każdej choroby układu oddechowego zaleca się leczenie zwierząt we wczesnych stadiach choroby i ocenę odpowiedzi na leczenie w ciągu 48 godzin po iniekcji. Jeżeli objawy kliniczne choroby układu oddechowego utrzymują się, ulegną zaostrzeniu lub dojdzie do nawrotu choroby, należy zmienić terapię z zastosowaniem innego antybiotyku, który powinien być podawany do momentu ustąpienia objawów klinicznych. Aby zagwarantować właściwe dawkowanie, należy jak najdokładniej określić masę ciała, tak aby uniknąć podania zbyt niskiej dawki. W przypadku stosowania fiolek wielodawkowych, zaleca się użycie igły aspiracyjnej lub strzykawki wielodawkowej, aby uniknąć nadmiernej perforacji korka.

10. OKRES(-Y) KARENCJI

Tkanki jadalne:
Bydło: 22 dni.
Świnie: 13 dni.
Owce: 16 dni.

Produkt niedopuszczony do stosowania u zwierząt produkujących mleko przeznaczone do spożycia przez ludzi. Nie stosować u samic ciężarnych produkujących mleko przeznaczone do spożycia przez ludzi na 2 miesiące przed planowanym porodem.

11. SPECJALNE ŚRODKI OSTROŻNOŚCI PODCZAS PRZECHOWYWANIA

Przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.
Brak specjalnych środków ostrożności dotyczących przechowywania.
Nie używać tego produktu leczniczego weterynaryjnego po upływie terminu ważności podanego na etykiecie po „Termin ważności”.
Okres ważności po pierwszym otwarciu opakowania: 28 dni.

12. SPECJALNE OSTRZEŻENIA

Specjalne ostrzeżenia dla każdego z docelowych gatunków zwierząt:
Występuje oporność krzyżowa z innymi makrolidami. Nie podawać jednocześnie z lekami przeciwdrobnoustrojowymi o podobnym mechanizmie działania, takimi jak makrolidy lub linkozamidy.

Owce:
Skuteczność leczenia przeciwbakteryjnego pododermatitis może być ograniczana przez inne czynniki, takie jak wilgotność otoczenia, jak również niewłaściwe zarządzanie gospodarstwem hodowlanym. Dlatego też leczenie pododermatitis powinno być podejmowane w połączeniu z innymi środkami zarządzania stadem hodowlanym, np. zapewnieniem suchego otoczenia.

Stosowanie antybiotyków w leczeniu łagodnej postaci pododermatitis nie jest uważane za odpowiednie. Tulatromycyna wykazała ograniczoną skuteczność u owiec z ciężkimi objawami klinicznymi lub przewlekłą postacią pododermatitis, dlatego też powinna być podawana wyłącznie we wczesnym stadium pododermatitis.

13. SPECJALNE ŚRODKI OSTROŻNOŚCI DOTYCZĄCE USUWANIA NIEZUŻYTEGO PRODUKTU LECZNICZEGO WETERYNARYJNEGO LUB POCHODZĄCYCH Z NIEGO ODPADÓW, JEŚLI MA TO ZASTOSOWANIE

Leków nie należy usuwać do kanalizacji ani wyrzucać do śmieci. O sposoby usunięcia niepotrzebnych leków zapytaj lekarza weterynarii. Pomogą one chronić środowisko.

14. DATA ZATWIERDZENIA LUB OSTATNIEJ ZMIANY TEKSTU ULOTKI

15/12/2021

15. INNE INFORMACJE

Tulatromycyna jest półsyntetycznym makrolidowym produktem przeciwbakteryjnym, który otrzymywany jest z produktu fermentacji. Różni się od wielu innych makrolidów wydłużonym czasem działania, co jest częściowo spowodowane obecnością trzech grup aminowych; z tego względu, substancja ta zaliczona została do chemicznej podklasy triamilidów.

Makrolidy są antybiotykami o działaniu bakteriostatycznym, hamującymi biosyntezę białek komórki poprzez selektywne wiązanie się z rybosomalnym RNA bakterii. Ich mechanizm działania polega na pobudzaniu odłączenia peptydylo-tRNA od rybosomów podczas procesu translokacji.

W warunkach in vitro, tulatromycyna wykazuje działanie przeciw Mannheimia haemolityca, Pasteurella multocida, Histophilus somni i Mycoplasma bovis oraz Actinobacillus pleuropneumoniae, Pasteurella multocida, Mycoplasma hyopneumoniae, Haemophilus parasuis i Bordetella bronchiseptica, czyli patogenom bakteryjnym, które stanowią najczęstszą przyczynę schorzeń układu oddechowego odpowiednio u bydła i świń. W przypadku niektórych izolatów Histophilus somni i Actinobacillus pleuropneumoniae, stwierdzono zwiększone minimalne stężenie hamujące (MIC).

W warunkach in vitro wykazano również działanie przeciw Dichelobacter nodosus (vir), bakteryjnemu patogenowi, który najczęściej wywołuje zakaźne pododermatitis u owiec.

Tulatromycyna in vitro wykazuje także działanie przeciw Moraxella bovis, patogenowi bakteryjnemu będącemu najczęstszą przyczyną zakaźnego zapalenia rogówki i spojówki bydła (IBK).

Instytut Norm Klinicznych i Laboratoryjnych (CLSI) ustalił kliniczne wartości graniczne wrażliwości dla tulatromycyny przeciw M. haemolytica, P. multocida, H. somni pochodzącym z układu oddechowego bydła oraz P. multocida i B. bronchiseptica pochodzącym z układu oddechowego świń jako ≤ 16 μg/ml wrażliwe i ≥ 64 μg/ml oporne. Dla A. pleuropneumoniae pochodzących z układu oddechowego świń wartość graniczna wrażliwości jest ustalona jako ≤64 μg/ml. CLSI opublikował również wartości graniczne dla tulatromycyny na podstawie metody dyfuzyjno-krążkowej (dokument CLSI VET08, edycja IV, 2018). Nie są dostępne kliniczne wartości graniczne dla H. parasuis. Ani EUCAST ani CLSI nie opracowało standardowych metod badania środków przeciwbakteryjnych przeciw weterynaryjnym gatunkom Mycoplasma i dlatego nie ustalono kryteriów interpretacji.

Oporność na makrolidy może rozwinąć się w efekcie mutacji genów kodujących rybosomalne RNA (rRNA) lub niektóre białka rybosomalne; na skutek enzymatycznej modyfikacji (metylacji) miejsca docelowego genu 23S rRNA, na ogół prowadząc również do wystąpienia oporności krzyżowej na linkozamidy oraz streptograminy z grupy B (oporność MLSB); na skutek inaktywacji enzymatycznej lub wypływu makrolidów. Oporność MLSB może mieć charakter konstytutywny lub indukcyjny. Oporność może być chromosomalna lub kodowana plazmidem oraz może być przekazywana innym komórkom bakteryjnym, jeżeli związana jest z transpozonami, plazmidami, elementami scalającymi i sprzęgającymi. Dodatkowo, plastyczność genomowa Mycoplasma jest zwiększana przez transfer horyzontalny dużych fragmentów chromosomalnych.

Poza właściwościami przeciwdrobnoustrojowymi, w badaniach doświadczalnych wykazano, że tulatromycyna ma działanie immunomodulujące i przeciwzapalne. Zarówno w bydlęcych, jak i świńskich komórkach polimorfojądrzastych (PMN, neutrofile) tulatromycyna doprowadza do apoptozy (programowanej śmierci komórki) i usuwania martwych komórek przez makrofagi. Tulatromycyna obniża produkcję mediatorów prozapalnych – leukotrienów B4 i CXCL-8 oraz indukuje produkcję przeciwzapalnego i ułatwiającego rozpuszczanie lipidu – lipoksyny A4.

U bydła, profil farmakokinetyczny produktu po podskórnym podaniu pojedynczej dawki 2,5 mg/kg m.c. charakteryzował się szybkim i rozległym wchłanianiem oraz dużą objętością dystrybucji i powolną eliminacją. Maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) wynosiło około 0,5 μg/ml i osiągane było około 30 minut po podaniu dawki (Tmax). Stężenia tulatromycyny w homogenacie płuc były znacznie wyższe niż w osoczu. Wiele wskazuje na to, że tulatromycyna odkłada się w znacznym stopniu w neutrofilach i makrofagach pęcherzyków płucnych. Niemniej, stężenie tulatromycyny in vivo w miejscu zakażenia w płucach nie jest znane. Po osiągnięciu maksymalnego stężenia dochodziło do powolnego spadku ekspozycji ogólnoustrojowej, przy okresie półtrwania w osoczu w fazie eliminacji (t1/2) wynoszącym 90 godzin. Wiązanie z białkami osocza było niskie i wynosiło około 40%. Objętość dystrybucji w stanie stacjonarnym (Vss) określona po podaniu dożylnym, wynosiła 11 l/kg. Biodostępność tulatromycyny po podaniu podskórnym u bydła wynosiła około 90%.

U świń, profil farmakokinetyczny produktu po domięśniowym podaniu pojedynczej dawki 2,5 mg/kg m.c. również charakteryzował się szybkim i rozległym wchłanianiem oraz dużą objętością dystrybucji i powolną eliminacją. Maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) wynosiło około 0,6 μg/ml i osiągane było około 30 minut po podaniu dawki (Tmax). Stężenia tulatromycyny w homogenacie płuc były znacznie wyższe niż w osoczu. Wiele wskazuje na to, że tulatromycyna odkłada się w znacznym stopniu w neutrofilach i makrofagach pęcherzyków płucnych. Niemniej, stężenie tulatromycyny in vivo w miejscu zakażenia w płucach nie jest znane. Po osiągnięciu maksymalnego stężenia dochodziło do powolnego spadku ekspozycji ogólnoustrojowej, przy okresie półtrwania w osoczu w fazie eliminacji (t1/2) wynoszącym 91 godzin. Wiązanie z białkami osocza było niskie i wynosiło około 40%. Objętość dystrybucji w stanie stacjonarnym (Vss) określona po podaniu dożylnym, wynosiła 13,2 l/kg. Biodostępność tulatromycyny po podaniu domięśniowym u świń wynosiła około 88%.

U owiec, profil farmakokinetyczny produktu po domięśniowym podaniu pojedynczej dawki 2,5 mg/kg m.c. skutkował maksymalnym stężeniem w osoczu (Cmax) rzędu 1,19 μg/ml osiąganym w ciągu około 15 minut (Tmax) po podaniu dawki, z okresem półtrwania w fazie eliminacji (t1/2) wynoszącym 69,7 godziny. Wiązanie z białkami osocza wynosiło około 60 – 75%. Po podaniu dożylnym, objętość dystrybucji w stanie stacjonarnym (Vss) wynosiła 31,7 l/kg. Biodostępność tulatromycyny po podaniu domięśniowym u owiec wynosiła 100%.

Wielkości opakowań: 50 ml, 100 ml, 250 ml i 500 ml. Niektóre wielkości opakowań mogą nie być dostępne w obrocie.

Nie wolno stosować fiolek o poj. 500 ml w leczeniu świń i owiec.

W celu uzyskania informacji na temat niniejszego produktu leczniczego weterynaryjnego, należy kontaktować się z lokalnym przedstawicielem podmiotu odpowiedzialnego:

BIOWET DRWALEW Sp. z o.o.
Ul. Grójecka 6
05-651 Drwalew